Vraag hier uw gratis CKplus Nieuwsbrief aan!
*Het Rondje Oude Stad. Deze wegwijzer leidt u door de Oude Stad van Amsterdam en bevat:
een gedetailleerde plattegrond met een wandelroute
informatie over & aanbiedingen van de leukste winkels, musea, restaurants, lunchrooms, proeflokalen, cafés, bars, theaters en nog veel meer!
interessante verhalen over 24 historische en hedendaagse bezienswaardigheden op de wandelroute.
Wandel door het oude havenkwartier, langs de oudste huizen, eeuwenoude kerken of zelfs de grootste tempel van Europa. Bezoek gezellige lunchrooms, restaurants, cafés en proeflokalen en ontdek bijzondere musea. De wandelroute voert u ook langs winkels met een eigen sfeer en een uniek assortiment met o.a. collecties voor verzamelaars, curiosa, mode, design en nostalgische, handgemaakte producten
*Boats & Events biedt de leukste uitjes in Amsterdam op en rondom boten: . Ideaal voor vrijgezellenfeestjes, familiedagjes, teamuitjes, bedrijfsuitjes of vriendenuitjes!Kijk eens naar de Verborgen Stad, Te Land, Te Gracht en In de Kroeg of Zing, Vecht, Huil, Vaar, en Bewonder! Natuurlijk maken wij graag een uitje op Maat voor u!
* Stadsrondleiding Amsterdam. Wat dacht u bijvoorbeeld van smartlappen zingen op de Zeedijk, een puzzeltocht maken door Artis of een gezellige borrel boottour maken door de Amsterdamse grachten?
* Je kunt ook een kort blokje om maken, is eveneens beschreven
* InZicht Walter Süskind wandeling door de voormalige Joodse wijk, 4 km. (pdf formaat / 1,6 Mb). De wandeling is genoemd naar Walter Süskind, die veel Joodse kinderen heeft helpen redden van deportatie tijdens de tweede Wereldoorlog. De wandeling gaat langs de hoogtepunten van de Joodse aanwezigheid in Amsterdam door de eeuwen heen. Wandeling met heel veel historische informatie over de Joodse geschiedenis in Amsterdam.
* mp3 InZicht Walter Süskind wandeling door de voormalige Joodse wijk, 4 km. (zip formaat / 26 Mb).De wandeling is genoemd naar Walter Süskind, die veel Joodse kinderen heeft helpen redden van deportatie tijdens de tweede Wereldoorlog.De wandeling gaat langs de hoogtepunten van de Joodse aanwezigheid in Amsterdam door de eeuwen heen.Wandeling met heel veel historische informatie over de Joodse geschiedenis in Amsterdam.
*Amsterdam is een onmogelijke stad! Het is een mirakel dat deze stad ooit is ontstaan en nog steeds bestaat. Want ruim 800 jaar geleden was het hele gebied rond Amstel en IJ drassig, waterig en zompig. Alles wat er op gebouwd werd, zakte langzaam weg. Hoe kon op die plek toch een stad verrijzen? En hoe kwam Amsterdam tot haar ongekende groei? Beleef dit 'Mirakel van Amsterdam' tijdens de Storytrail stadswandeling. Schrijf je nu in voor deze zondagse theaterwandeling via de website. Kijk bij de 'open inschrijving' data en reserveer. Nu met 2,50 euro korting voor bezoekers van CKPlus. Gebruik de kortingscode ckplus-korting en betaal i.p.v. 15,- euro maar 12,50 voor de Storytrail met welkomstdrankje.
*Het zuidelijke stuk van Amsterdam is gebouwd tijdens de stadsuitbreiding van de jaren 20-40 van de twintigste eeuw. Het overgrote deel van de huizen in de Rivierenbuurt en Amsterdam Zuid is gebouwd in de wat gesloten stijl van de Amsterdamse School. Deze ziet het gebouw als een organisch, natuurlijk geheel en stelt schoonheid boven functionaliteit. Gebruikte materialen zijn natuurlijk; natuursteen, baksteen, hout en smeedijzer. Ook de ornamenten nemen de natuur tot voorbeeld. In het begin van de twintigste eeuw zijn de Amsterdamse wethouder Wibaut en de directeur van de Gemeentelijke Woningdienst grote aanhangers van de Amsterdamse School
*Deze wandeling van ca. 2 uur geeft een goede indruk van de invloed van het werk van Hildo Krop op het vooroorlogse stadsbeeld van Amsterdam Zuid. Met name bij bruggen is werk van hem te bezichtigen
* Beleidsmedewerker Welstand en Monumenten én architectuurliefhebber Gijs Vorstman van het stadsdeel ZuiderAmstel stelde een wandeling door de Amsterdamse Rivierenbuurt samen. Op 27 december 2004 liepen Paul Gellings en Jos Wiersema deze facinerende wandeling en hebben daarbij de foto's gemaakt. duur: 1.30 uur
*
* In het Amsterdamse Bos is een wandeling te maken langs een groot aantal bruggen van Piet Kramer. De wandeling is 8 kilometer lang en duurt circa 2,5 uur. Deze beschreven route is verkrijgbaar bij het bezoekerscentrum: de Kramerroute langs de bruggen van architect Piet Kramer.
De wandelroutes bieden een unieke kans om met het Amsterdamse Bos kennis te maken. Er zijn een aantal wandelroutes verkrijgbaar ondermeer bij het bezoekerscentrum. De onderstaande routes kunt u gratis downloaden als pdf. Koenenwandeling (7 kilometer) Al voor de aanleg van het Amsterdamse Bos wandelden de Amsterdammers over de Koenekade naar boerderij Meerzicht. Op de Koenenwandeling ziet u zowel het oude landschap als het nieuwe. Parkboswandeling (6 kilometer) Het Amsterdamse Bos is aangelegd in de Engelse Landschapstijl. Bochtige waterpartijen, glooiende grasvelden en hoogteverschillen wisselen elkaar af en scheppen samen de illusie van oneindigheid. Boerenwandeling (4.5 kilometer) De Boerenwandeling verbindt twee boerderijen in het Amsterdamse Bos. Onderweg komt u een stuk echt natuurbos tegen en de oudste boom van het Amsterdamse Bos. . Vijverwandeling (4 kilometer) De kleine en grote vijver vormen het hart van het Amsterdamse Bos. Het Amsterdamse Bos laat zich hier van meest romantische kant zien. Natuurboswandeling (7 kilometer) In het natuurbos wordt het beheer beperkt tot het begaanbaar houden van paden. Een bos dat zichzelf in stand houdt en de wandelaar steeds weer verrassingen bezorgt. Poelwandeling (4 kilometer) De Oeverlanden van de Amstelveense Poel en Kleine Poel vormen een oerlandschap van moerassen en berkenbos. Het laat zien hoe het landschap rond Amsterdam er in de vroegere eeuwen uitzag. Daarnaast zijn er twee beschreven routes verkrijgbaar bij het bezoekerscentrum: de Lange Boswandeling (15 km) en de Kramerroute langs de bruggen van architect Piet Kramer.
* Maar de Rivierenbuurt heeft ook een ander gezicht dan deze afgeleiden van de Amsterdamse School, waarvan de Wolkenkrabber op het Victorieplein natuurlijk het meest markante voorbeeld is. Zo is er het totaal anders ogende, grijze legostadje, achter de 'vestingmuren' langs de Kennedylaan. Ook naoorlogse, hoge gebouwen, waaronder - ik doe even een greep - het Okurahotel en de Rembrandttoren , geven onze buurt op harmonieuze wijze een gevarieerd aanzien. duur: 1.00 uur
* Deze wandeling geeft een goede indruk van de invloed van het werk van Hildo Krop op het vooroorlogse stadsbeeld van Amsterdam Zuid. Met name bij bruggen is werk van hem te bezichtigen. De wandeling voert achtereenvolgens langs de volgende locaties: brug over het Noorder Amstelkanaal, Reinier Vinkeleskade, Gerrit van der Veenstraat, Lyceum brug, Hygieaplein, brug over het Zuider Amstelkanaal, brug van de Beethovenstraat, brug bij het Muzenplein, Apollolaan, brug naar de Hobbemakade en brug over de Boerenwetering. De onderstaande tekt is in principe voldoende om deze route te kunnen volgen. Het gebruik van een plattegrond is echter aan te bevelen. duur: 2:00 uur
* I-mode en verwante technieken is mobiel internet. Via een mobiel telefoontje met i-mode of gprs heb je een directe verbinding met internet. Tijdens de wandeling in Amsterdam krijg je on-line de routebeschrijving, illustraties van de monumenten, stadsplattegronden, enz. Druk op een knop en de volgende stap in de route komt in beeld. Als je de weg kwijt bent, kunt je op een knop drukken om de weg weer terug te vinden. Voor de kosten hoef je het niet te laten, het kost heel erg weinig om de route lopen, want het is geen telefoonverkeer, maar draadloos internet. Op dit moment hebben al heel veel jongeren een dergelijk mobieltje, maar in de toekomst is het standaard voor iedereen, ook voor ouderen dus. Straks krijg je met umts nòg meer mogelijkheden. Maar of veel ouderen de route op dit moment met hun mobieltje zullen lopen, weet ik niet. Daarom is er een alternatief: de route kan ook gewoon via internet uitgeprint worden. Je krijgt een objectbeschrijving, routebeschrijving en een illustratie of stadsplattegrond. De tocht begint bij de Munt aan het Rokin en eindigt bij het Koffiehuis van architect Leliman bij het Centraal station. De wandeling voert langs ruim 15 locaties die in de loop der jaren dankzij inzet van Heemschut in wisselende samenwerking met Stadsherstel, Vrienden van de Amsterdamse binnenstad en Hendrick de Keyser, van de sloop zijn gered. Ook wordt gewezen op grachten die dank zij acties niet zijn gedempt. Zoals de plannen van politiecommissaris Kaasjager uit 1954-55 die een mooie route voor auto's wilde en daarvoor 15 grachten wilde slopen. Kortom, Amsterdam had er anders uitgezien, daarom is het volgens Heemschut Amsterdam tegelijk een "Gruweltocht".
* De wandelbrochure Vervolging en verzet bevat een door historica Ineke van Tol beschreven wandeling van het Anne Frank Huis naar het Verzetsmuseum. Het is een fullcolour zakboekje van 18 pagina's, met een uitklapbare plattegrond, vol informatie en afbeeldingen. Er is een Engelstalige en een Nederlandstalige versie. De brochure is voor 50 cent te koop in het Anne Frank Huis en het Verzetsmuseum. De route kan ook in omgekeerde richting of per tram worden afgelegd. De brochure verhaalt over gebeurtenissen die zich tijdens de oorlog op de plaatsen langs de route hebben afgespeeld en sluit aan bij de belangstelling voor de Tweede Wereldoorlog
Met een Amsterdammer door Amsterdam, groepjes van max 8, groepjes leerlingen max 6 en 2 begeleiders. Niet op maandag. Voor groepen alles mogelijk.Voor een rondleiding reserveren 020 625 13 90 van 13-16 uur of via de site
* Oude Binnenstad
* De Jordaan
*Joodse Geschiedenis
* Een zwerftocht door Amsterdam
Mokum handelsstad aan het water Een wandeling langs de maritieme geschiedenis van Amsterdam
TOP
* In opdracht van Stadsdeel Oud-Zuid heeft Amsterdam Toerisme & Congres Bureau een stadswandeling door de Amsterdamse wijk De Pijp samengesteld. Doel van de wandelroute is bezoekers kennis te laten maken met de rijke geschiedenis en bezienswaardigheden van De Pijp. De route door het ’Quartier Latin’ van Amsterdam staat beschreven in een handzaam boekje met daarin een overzichtelijk kaartje en mooie illustraties en is verkrijgbaar in Nederlands en Engels. U leest alles over de geschiedenis van de wijk en de wandeling leidt u langs diverse bezienswaardigheden.
Audiotour Voor de Nederlandstalige wandelaar zijn voor verschillende onderwerpen van de route geluidsitems beschikbaar voor iPod of mp3-speler. Kenners en bewoners vertellen hun verhaal waardoor de wijk en haar geschiedenis nog meer tot leven komen. De wandeling kan overigens ook zonder de geluidsitems prima gelopen worden.
De wandeling is als boekje kosteloos verkrijgbaar bij hotels, musea en andere culturele locaties in Amsterdam en voor een kleine vergoeding (2 €) bij de Amsterdamse VVV informatiekantoren.
* De wandeling in een handig zakformaatboekje, voorzien van routekaartje gaat langs een twintigtal markante theaterlocaties, geeft tekst en uitleg. Past goed bij de nieuwe expositie 1000 jaar theater.NL.
Te koop bij de receptie van 11-17 uur, maar op za/zo vanaf 13 uur
*Architectuurexcursie door de Plantage
De bijzondere Plantagebuurt in het hartje van Amsterdam herbergt naast vele bekende cultuurattracties als Artis, het Scheepvaartmuseum en het Verzetsmuseum, ook een woongebied met talrijke opzienbarende architectonische bezienswaardigheden, van historische panden uit de 17e >eeuw tot spectaculaire gebouwen van hedendaagse architecten. Een gratis >wandelkaart is te printen
Het is ook mogelijk met een gids wandelingen - rondleiding door het gebied te maken
*Alle informatie over een atelier, hofje, museum, gracht, markt, pleintje, monument of gevelsteen is hier op te vragen. Naast actuele, wordt er ook historische- en culturele informatie virtueel · aangeboden. Stippel je eigen wandeling uit. Deze is van het web te downloaden
atelierroute Jordaan · gevelstenenroute Jordaan · hofjesroute Jordaan · monumentenroute Jordaan · struinen langs de grachten · gevelstenen Grachtengordel · ateliers in Amsterdam · standbeelden in Amsterdam · gevelstenen in Amsterdam · hofjes in Amsterdam · monumenten Centrum · monumenten Prinsengracht · monumenten Herengracht · monumenten Keizersgracht · monumenten Singel · historische lokaties in Amsterdam · wandeling langs oude Stadsmuur
*Plattegrond wandeltocht langs alle hofjes van de Jordaan Voor virtuele wandelingen langs hofjes in de Jordaan. Als u alles virtueel heeft bezocht, zet dan de computer uit, open uw eigen deur, pak de fiets of trein en bezoek de ontdekte plekjes.
Plattegrond wandeltocht langs ateliers in de Jordaan Voor virtuele wandelingen langs ateliers van beeldende kunstenaars in de Jordaan. Als u alles virtueel heeft bezocht, en u wilt een van de kunstenaars bezoeken, maak dan eerst een afspraak, zet dan de computer uit, open uw eigen deur, pak de fiets of trein, ga wandelen, en bezoek de ateliers en andere ontdekte plekjes.
* De Bijlmer heeft zeer veel moois te bieden. Duizenden en duizenden gingen u voor in stadswandeling "De Geheimen van de Bijlmer". Even een afspraakje maken en kom met minimal 10 personen. Duur 2,5 uur Naast de rondleiding is de tocht ook te fietsen (fietsen zijn te huur)
* Drs Kees Kaldenbach neemt u mee naar gebouwen en straten met Rembrandtverhalen. Hij kan u ook als kunsthistoricus begeleiden bij bezoek aan musea.
* Rembrandt-Gouden Eeuw- Amsterdam zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Het Amsterdam van Rembrandt is door middel van een wandelrouteboekje ook door u te ontdekken. (3 euri)
*Altijd al een stadswandeling door bijvoorbeeld Amersfoort of de Jordaan in Amsterdam willen doen, maar nooit geweten hoe u dat nu eigenlijk moet aanpakken? Holland Tour Guides biedt u de tour èn de gids die alle kennis van zaken heeft om zonder routebeschrijving tòch de mooiste plekjes tijdens uw stedentrip te kunnen bezoeken, daarbij vertelt de gids u ook nog bijzondere wetenswaardigheden en leuke anekdotes van de plekken die u bezoekt. Holland Tour Guides bezorgt u de city trip van uw leven!
*Mokum Events
Ben u op zoek naar het ultieme evenement of bedrijfsuitje in- en om Amsterdam? Heeft u geen idee waar u moet beginnen en al helemaal niet wat er allemaal te koop is? Dan bent u bij Mokum Events aan het juiste adres!
Mokum Events is een gerenommeerd evenementenbureau met jarenlange ervaring in het organiseren van tal van evenementen, tours en uitjes in- en om Amsterdam. Mokum Events heeft de afgelopen jaren talloze particuliere groepen en bekende bedrijven een onvergetelijke dag bezorgd! En dat bedoelen we dan volledig in positieve zin!
Bekijk de website van Mokum Events en laat u verrassen door het gevarieerde en opmerkelijk originele aanbod van evenementen. Mokum Events beschikt namelijk over een database van maar liefst meer dan 150 verschillende rondleidingen, excursies, bedrijfsuitjes, workshops, stadswandelingen, tours en excursies in- en om Amsterdam.
En het leuke is dat vrijwel alles op verschillende wijze te combineren is tot één groot arrangement! U kunt het zo gek niet bedenken of Mokum Events heeft het in haar assortiment! En zelfs als u het wèl zo gek kunt bedenken, dan nóg is de kans groot dat Mokum Events een passende oplossing heeft. Want op uw verzoek worden uw wensen nader beoordeeld en wordt (samen met u!) gezocht naar een oplossing, zodat alsnog een op uw lijf gesneden uitje kan worden georganiseerd.
Want bij Mokum Events geldt: Weinig is onmogelijk!
* Dit is DÉ website voor iedereen die op zoek is naar enthousiaste en deskundige (plaatselijke) gidsen en reisbegeleiding tijdens rondleidingen naar de mooiste en meest interessante plekjes van Nederland en... in vrijwel iedere taal!
Een begeleide tour per touringcar, boot, fiets, autoped of het openbaar vervoer; HTG staat voor u klaar!
*Holland Tour Guides kindly welcomes you! After all, this is THE website for everybody who is looking for enthusiastic and competent (local) guides and travel guidance during conducted tours to the most beautiful and most interesting spots of the Netherlands....in practically every language.
A guided tour by coach, bike, scooter or by public transport; Holland Tour Guides is at your disposal!
Ga naar het expositie overzicht van heel Nederland klik hier
Ga naar het overzicht met 425 stadswandelingen in heel Nederland klik hier
Amsterdam Monumenten Amsterdam Centrum
Amsterdam Het Rembrandthuis (museum)
Amsterdam De Amsterdamse School
Amsterdam Hogesluis
Amsterdam De Bijenkorf
Amsterdam Blauwbrug
Amsterdam Diamantslijperij Boas
Amsterdam Bruggen
Amsterdam Brug 242 Magere Brug
Amsterdam De Bouwmeesters
Amsterdam Bouwmeester Berlage .
Amsterdam Bouwmeester Cuypers
Amsterdam Bouwmeester Van Gendt .
Amsterdam Gemeente Archief
Amsterdam De Doelen
Amsterdam Geschiedenis van de Hofjes
Amsterdam Historische Gevel Reclames etc.
Amsterdam Industria
Amsterdam Jugendstil
Amsterdam Koninklijke paleizen
Amsterdam Werf ‘t Kromhout
Amsterdam Monumenten Binnenstad
Amsterdam De Neo Stijlen (1815-1900) in Amsterdam
Amsterdam Paleis op de Dam
Amsterdam Parklaan
Amsterdam De Plantage
Amsterdam Rijskmuseum
Amsterdam Straatmeubileir
Amsterdam De Telegraaf
Amsterdam Wintertuin
Amsterdam Hofjes
Amsterdam AHM voormalig Burgerweeshuis
Amsterdam Cromhouthuizen Bijbels Museum
Amsterdam Grote Synagoge
Amsterdam Geelvinck Hinlopen Huis
Amsterdam Huis Marseille
Amsterdam Nieuwe Kerk
Amsterdam Oude Kerk
Amsterdam Ons’ Lieve Heer op Solder
Amsterdam Gebouw Plancius
Amsterdam Theater Instituut
Amsterdam Grachtenhuis Van Loon
Amsterdam Willet-Holthuysen
Amsterdam Hollandsche Schouwburg
Amsterdam Amsterdamse MonumentenKunst en cultuur klik hier
*alle Amsterdamse monumenten mooi beschreven en bijeengebracht
Amsterdam Rembrandthuis
* Het huis waar Rembrandt tussen 1639 en 1658 heeft gewoond is een museum: Museum het Rembrandthuis. Tussen 1606 en 1607 is dit pand gebouwd in wat toen de Sint-Anthonisbreestraat heette. De naam Jodenbreestraat is van later datum. Het huis is neergezet op twee erven in het oostelijk deel van de stad. In die nieuwbouwwijk vestigden zich vele rijke kooplieden en kunstenaars. Op een vogelvluchtkaart uit 1625 is het pand goed te zien. (afb.1) Het is een fors woonhuis met een trapgevel en twee verdiepingen. Omstreeks 1627/1628 is het huis ingrijpend verbouwd. Het kreeg een nieuwe voorgevel, een voor die dagen hoogstmoderne lijstgevel met een driehoekig fronton. Bovendien kreeg het huis er een verdieping bij. (afb.2) De verbouwing is waarschijnlijk verricht onder toezicht van Jacob van Campen, die later naam zou maken als de architect van het Amsterdamse stadhuis (het huidige Paleis op de Dam).
Amsterdam De Amsterdamse School
* Amsterdamse School (1915-1940)
De industriële revolutie halverwege de vorige eeuw bracht een ommezwaai in de samenleving teweeg, die een grote groei van de steden tot gevolg had. De werkgelegenheid in Amsterdam nam toe en trok vele arbeiders naar Amsterdam. Al deze arbeiders moesten natuurlijk woonruimte hebben, met hun (grote) gezinnen. Voor de arme arbeiders was huisvesting schaars en onbetaalbaar. Er moest dus drastisch iets veranderen aan de volkshuisvesting in de stad. Met de Woningwet van 1901 werd door woningbouwverenigingen en de gemeente een nieuwe visie ontwikkeld op het gebied van de volkshuisvesting. Grote aantallen woningen werden gerealiseerd en de stad begon langzaam een nieuwe vorm te krijgen. De wijk De Pijp kreeg in die tijd veel kritiek. Het was de laatste wijk die nog op de oude polderverkaveling geënt was, waardoor je relatief kleine percelen kreeg. In deze buurt was ook weinig plaats voor groen. In de nieuwe stadsplannen veranderde dat. De nieuwe buurt (Zuid) zou een monumentaal karakter krijgen, met brede lanen.
Ten gevolge van de enorme stadsuitbreiding moest ook de Dienst Publieke Werken grote activiteit ontplooien. De nieuwe wijken moesten immers ook worden voorzien van bestrating, riolering en straatmeubilair; er waren badhuizen en scholen nodig en kantoren voor gemeentelijke diensten. Ook moesten er in de nieuwe wijken bruggen komen en veel oude bruggen in de stad vernieuwd worden. Rond de eeuwwisseling was er sprake van een specifiek cultureel klimaat, waarin de ontwikkeling van een nieuwe architectuur goed kon gedijen. Als reactie op de zogenaamde neo-stijlen ontwikkelt Berlage een geheel eigen stijl, waarvan de Amsterdamse School de directe opvolger is. Het belangrijkste werk van Berlage is de Koopmansbeurs op het Beursplein, bekend geworden als de Beurs van Berlage. Onder de verzamelnaam Amsterdamse School vallen architecten die het nieuwe zochten in de decoratieve versiering van de gevels. Uitbundig metselwerk langs schoorstenen, daklijsten, kozijnen en vooral de vormgeving van de hoeken moesten de gevels reliëf geven. Ook de accenten die gegeven werden bij de deuren, portieken en doorgangen zijn opvallend voor het werk van de Amsterdamse School.
Een eerste voorbeeld van de Amsterdamse School is het huizenblok aan de Johannes Vermeerplein/Gabriël Metsustraat van M. de Klerk (1911/1912). Rond dezelfde periode ontstaat ook het Scheepvaarthuis aan de Prins Hendrikkade van Van der Mey (1913/1916). Deze werken hebben nog sterk verticale accenten, tot dan toe zo bepalend voor de Nederlandse architectuur. De horizontale lijn zal hierna echter een van de meest karakteristieke eigenschappen van de Amsterdamse School worden; door nieuwe constructies van gewapend beton of staal was het nu mogelijk een raam in een bakstenen muur breder te maken dan de hoogte.
Amsterdam Hogesluis
* Brug 246: Amstel / Sarphatistraat (Hogesluis, 1883) Onderdeel van de 17de eeuwse stadswal was een hoge stenen brug die destijds veel indruk maakte op de bezoeker van de stad. In 1883 werd de Hogesluis vervangen door een monumentale dubbele basculebrug met tien doorvaarten, ontworpen door W.H. Springer in Parijse stijl. De plaatbrug, gedeeltelijk basculebrug, is fraai versierd met sierstukken van gietijzer (met stadswapens), een natuurstenen vaasbalustrade, obelisken van natuursteen met gedecoreerde lantaarndragers en bijpassende lantaarns.
Amsterdam Bijenkorf
* De Bijenkorf (1911/14) De geschiedenis van De Bijenkorf - het eerste als zodanig in Nederland gebouwde warenhuis - begon in 1870 toen Simon Philip Goudsmit aan de Nieuwendijk een winkeltje exploiteerde in dames - handwerken en manufacturen. Na uitbreiding aan de Nieuwendijk werd in 1909 een noodwinkel opgericht op het terrein van de in 1903 gesloopte Beurs van J.D. Zocher. In deze noodbehuizing steeg de omzet zodanig dat men besloot zich permanent op deze plek te vestigen. De architect J.A. van Straaten - aanvankelijk aangezocht voor een verbouwing van de panden aan de Nieuwendijk - werd gevraagd een ontwerp te leveren met medewerking van B.A. Lubbers.. Op 30 oktober 1912 werd de eerste steen gelegd. Van Straaten werd na onenigheid met de Bijenkorfdirectie ontslagen en Lubbers zette het werk voort. Hij werkte met name het interieur verder uit en claimde later het auteurschap van het hele ontwerp. Begin september 1914 vond de opening van de parterre plaats en begin 1915 was het gehele pand voor gebruik gereed.
Het gebouw bestaat uit een functioneel en voor die tijd modern betonskelet met een in neo-stijl, op barok en classicisme aansluitend, traditioneel vormgegeven exterieur van natuursteen. De opbouw wordt zowel horizontaal als verticaal geleed. De door lisenen gelede verdiepingen rusten op een sokkel of basement en worden afgesloten door een kroonlijst met daarboven een attiek en balustrade. Segmentvormige frontons beëindigen de hoekpaviljoens en de middenpartij.
Amsterdam Blauwbrug
* Brug 236: Amstel / Amstelstraat (Blauwbrug, 1884) Eén van de markantste bruggen van de stad is wel de Blauwbrug uit 1884. De brug met welhaast Parijse allure is een ontwerp van W.H. Springer en B. de Greef en verving de oude houten Blauwbrug die daar sinds 1600 een belangrijke oeververbinding vormde. De monumentale vaste plaatbrug met drie doorvaarten heeft bijzonder fraaie pijlers van baksteen en natuursteen in de vorm van scheepsboegen met daarop marmeren zuilen voorzien van bladornamenten, kapitelen, maskers en polychrome keizerskronen als beëindiging. De vaasbalustrade is van natuursteen. De lantaarnsdragers op de zuilen hebben eveneens de vorm van scheepsboegen. De bijpassende lantaarns hebben keizerskronen. De brug werd in 1999 gerestaureerd. Onder andere werden de gietijzeren bogen teruggeplaatst. Bovenstaande foto's zijn van vóór de restauratie
Amsterdam DiamantslijperijBoas
* Nieuwe Uilenburgerstraat 173-175 Diamantslijperij Boas (1878/79) De opkomst, bloei en neergang van de Amsterdamse fabrieksmatige diamantslijperijen bestrijkt ongeveer het tijdvak van 1840 tot 1914. Na de Eerste Wereldoorlog zijn er, op een enkele uitzondering na, geen grote slijperijen meer gebouwd. De grote bloeiperiode van het Amsterdamse diamantvak valt in de periode 1870-1876, toen in de Vaalrivier in Zuid-Afrika grote diamantvondsten werden gedaan. De als gevolg hiervan ontstane hausse wordt de Kaapse Tijd genoemd. Op Uilenburg werd in 1878 door de gebroeders Boas een stoom-diamantslijperij opgericht. Het complex werd gebouwd naar ontwerp van de architect-werktuigkundige J.W. Meijer. De 73 meter lange en 12 meter brede fabriek, destijds de grootste en modernste van Europa, is gebouwd in een sobere neo-classicistische stijl, wat met name blijkt uit de enkele in de gevel opgenomen frontons. Opvallend is het grote aantal ramen in de gevels. Voor de bewerking van diamanten is voldoende daglicht namelijk van groot belang. Vóór de verbouwing in 1990 waren de vensters gevat in gietijzeren profielen. Tegenwoordig hebben die plaatsgemaakt voor aluminium sponningen en grote spiegelramen.
Amsterdam Bruggen
* Bruggen Amsterdam, Stad van bruggen Amsterdam is niet denkbaar zonder water en bruggen. Gegroeid langs de oever van de Amstel ontstond een stad waarin water aanvankelijk belangrijker was dan het land; zowel als transportweg, als verdedigingsgracht en zelfs als stedebouwkundig sieraad voor de stad. Het water is onlosmakelijk verbonden met de stad, die ook wel het Venetië van het Noorden genoemd wordt.
Het aantal bruggen is gestaag toegenomen in de loop van de geschiedenis. In de 16de eeuw had de stad 52 bruggen en 6 overkluizingen/duikers (zie de kaart van Cornelis Anthonisz uit 1544). Rond 1600 is het aantal toegenomen tot 110 waaronder 10 overkluizingen/duikers (zie de kaart van Pieter Bast). Door de grote stedelijke uitbreiding aan het begin van de 17de eeuw verdubbelde dit aantal bijna. Het "voltooide" Amsterdam had 297 bruggen en 9 overkluizingen/duikers (zie de plattegrond van Gerred de Broen uit ±1732). Tegenwoordig heeft Amsterdam 1.539 bruggen, waarvan 252 in de binnenstad.
Het stadsgebied had door de 17de eeuwse uitleg een omvang bereikt die het tot het midden van de 19de eeuw zou behouden. Vanaf omstreeks 1860 werd buiten de Singelgracht begonnen met de bouw van nieuwe stadswijken. In de binnenstad werden de eerste grachten gedempt, aanvankelijk met een beroep op hygiënische motieven (stankoverlast). Later werden het toenemende (gemotoriseerde) verkeer en de zo min mogelijk belemmerde verbinding met de nieuwe stadsdelen de belangrijkste redenen om over te gaan tot dempingen. Met deze dempingen van grachten verdwenen in de periode 1860-1895 tientallen bruggen. Op andere plaatsen werden hoge bruggen vervangen door lage, soms zeer monumentale exemplaren. Dit had te maken met de eisen van de electrische tram.
Ook in de 20ste eeuw verdwenen talloze monumentale bruggen, hoofdzakelijk op grond van verkeerstechnische overwegingen. Terwijl in de loop van de jaren honderden monumenten behouden en gerestaureerd werden, konden oude bruggen worden gesloopt en vervangen door nieuwbouw. Inmiddels is het besef doorgedrongen dat bruggen net als monumentale gebouwen onderdeel uitmaken van de gebouwde omgeving. De bruggen vormen een markant deel van de monumentale ruimtelijke structuur van de grachtengordel. Ook al zijn veel bruggen in Amsterdam niet meer authentiek, ze hebben dus wel grote stedebouwkundige kwaliteiten. In totaal zijn 72 bruggen binnen de Singelgracht op de gemeentelijke monumentenlijst geplaatst, een groot deel niet omdat ze authentiek of uniek zijn, maar omdat ze van groot belang zijn voor het stadsbeeld. Daarvan behoren er 20 tot de 200 nieuwe rijksmonumenten.
Amsterdam Brug 242 Magere Brug
* Brug 242: Amstel/Kerkstraat (Magere Brug, 1934, gerest. 1969)De beroemde Magere Brug is in haar huidige, twintigste-eeuwse vorm een houten dubbele ophaalbrug of wipbrug en heeft negen doorvaarten. Haar naam dankt zij aan de oorspronkelijke smalle brug die de beide oevers van de Amstel verbond ter hoogte van de Kerkstraat. In 1671 besloot de vroedschap tot de aanleg van de bruggenhoofden, maar daarna gebeurde er vermoedelijk voorlopig niet veel. Op bijvoorbeeld de vogelvlucht van Jacob Bosch uit 1679 of op Gerrit Berckeyde's schilderij 'Gezicht op de Amstel' uit 1685 is van de nieuwe brug immers nog niets te zien. De 'thesaurieren' – beheerders van de stadskas – besloten in het najaar van 1691 dat de brug gebouwd moest worden naar ontwerp van stadstimmerman Hans Petersom. Deze eerste 'Kerkstraatbrug' bestond uit lange aanbruggen op eenvoudige houten paaljukken en een beweegbaar middendeel bestaande uit een enkele klap of val. Zij telde dertien doorvaarten waarvan de buitenste gebruikt werden als opslagplaatsen. In 1772 werd de overspanning van de middendoorvaart gewijzigd in een dubbele valbrug.
Amsterdam Bouwmeesters
* Bouwmeesters Enkele bouwmeesters in chronologische volgorde zijn: Hendrick de Keyser (1565-1621) Jacob van Campen (1595-1657) Philip Vingboons (1607-1678) Daniël Stalpaert (1615-1676) Justus Vingboons (1620-1698) Adriaan Dortsman (1636-1682) Elias Bouman (1636-1686) Daniël Marot (1661-1752) Jean Coulon (1678-1760) Frédéric (Frans) Blancard (1704-1744) Jacob Otten Husly (1738-1796) Ludwich Friedrick Druck (sinds 1771 in Amsterdam) Abraham van der Hart (1747-1820) P.J.H. Cuypers (1827-1921) G.B. Salm en A. Salm GBzn (resp. 1831-1897 en 1857-1915) A.L. van Gendt (1835-1901) G.A. van Arkel (1858-1918) H.P. Berlage (1856-1934) J.M. van der Mey (1878-1949) P.L. Kramer (1881-1961) M. de Klerk (1884-1923)
Amsterdam Bouwmeester Berlage
* H. P. Berlage (1856-1934) Hendrik Petrus Berlage studeerde van 1875 tot 1878 aan de technische hogeschool in Zürich. Daar kwam hij in aanraking met de denkbeelden van de architecten Semper en Viollet-le-Duc. Zij kritiseren op dat moment de overheersende zogenaamde neo-stijlen, waarin de decoratieve vormen van bouwstijlen uit het verleden overdadig worden toegepast. Hij raakt onder de indruk van het ideaal van de Gemeenschapskunst en wordt socialist. Op basis van de denkbeelden van Semper en Viollet-le-Duc ontwikkelt Berlage een eigen stijl, waarvan de Amsterdamse School de directe opvolger is. Berlage ontwerpt niet alleen de gebouwen, maar ook de inrichting, het meubilair en zelfs drukwerk. Bij de decoratie van het kantoor de Algemeene aan het Damrak schakelt hij kunstenaars in: Lambertus Zijl maakt beeldhouwwerk aan de gevel en Derkinderen beschildert het trappenhuis. In 1896 krijgt Berlage de belangrijke opdracht voor het bouwen van een nieuwe Beurs. Hij maakt vele ontwerpen voordat in 1898 de bouw begint. Uiteindelijk komt hij tot een zeer radicale uitwerking van zijn ideeën. Hij gaat uit van geometrische grondslagen en wijst alle op oude stijlen gebaseerde ornamenten af. Het gebouw is sober en de constructie is nadrukkelijk zichtbaar. De verschillende materiaalsoorten worden niet bepleisterd of weg geschilderd, maar houden hun eigen karakter. Zo ontstaan contrasten tussen bakstenen muren, hardstenen elementen en overkappingen van glas en staal. Decoratie wordt alleen toegepast in samenhang met de constructie. Behalve als architect is Berlage ook actief als stedebouwkundige. Zijn ontwerp voor Amsterdam-Zuid bestaat uit grote, monumentale woningblokken. Zij vormen de wanden van brede lanen, pleinen en straten. In de centrale as van het plan staat een woontoren, de “wolkenkrabber” van J. F. Staal. De nadruk ligt bij de woningblokken op de totaalcompositie. De aparte woningen zijn onderdeel van de straatwand. De gemeenschappelijkheid van de stadswijk staat voorop. Berlage wilde een gemeenschappelijke, niet individuele bouwkunst.
Amsterdam Bouwmeester Cuypers
* P.J.H. Cuypers (1827-1921) Cuypers introduceerde met zijn kerken rond 1850 de neo-gotiek in Nederland. Hij bouwde zes kerken in Amsterdam, waarvan er ondertussen drie gesloopt zijn: de Willibrorduskerk aan de Amsteldijk, de Nicolaas en Barbara aan de Da Costakade en de Magdalenakerk in de Spaarndammerstraat zijn in de loop der jaren afgebroken. De Posthoorn in de Haarlemmerstraat, de Vondelkerk in de Vondelstraat en de Dominicuskerk in de Spuistraat zijn aan de sloophamer ontsnapt. De Posthoorn en de Vondelkerk worden beiden niet meer als kerk gebruikt. Ook in de wereldlijke gebouwen van Cuypers overheerst de neo-gotiek, zij het met neo-renaissance invloeden. Dit is vooral te zien aan het Rijksmuseum (1876/85) en het Centraal Station (1882/89), waaraan ook A.L. van Gendt heeft meegewerkt. Verder bouwde hij een aantal woonhuizen in de Vondelstraat, in een vrij sobere stijl: nr. 3-7 (Vondelhoven); nr. 36-40; nr.75 (Nieuw Leyerhoven) en zijn eigen woonhuis op nr. 77-79. In 1906 bouwde hij aan de zuidzijde van het Rijksmuseum de Nachtwachtzaal. In 1911, hij was toen 84, ontwierp hij nog de gevels voor het politiebureau, Oudezijds Achterburgwal 185 (naast het Spinhuis). Het gebouw wordt nu gebruikt door de Universiteit van Amsterdam
Amsterdam Amsterdam Bouwmeester Van Gendt
* A.L. van Gendt (1835-1901) A.L. van Gendt is schepper geweest van een groot aantal belangrijke bouwwerken in Amsterdam. De Industrieschool voor Vrouwelijke Jeugd, Weteringschans 31 (naast het Barlaeus gymnasium van Springer) is een van Amsterdams laatste gebouwen geweest in een zuiver eclectische stijl. Vanaf ongeveer 1880 hebben zijn werken een enigszins Weens karakter: de Hollandse Manege (Vondelstraat 140, 1880), restaurant Riche (Rokin 84/Enge Kapelsteeg, 1883) en het Concertgebouw (van Baerlestraat 98, 1883/86). Dan volgt een periode van neo-renaissance: het weeshuis Weteringschans 261, het gebouw van de vereniging voor de koffiehandel, Raadhuisstraat 15, de handelsvereniging “Amsterdam”, Nieuwezijds Voorburgwal 162-170, het Burgerziekenhuis, Linnaeusstraat 89 en het winkelhuis, Muntplein 1/Amstel 2. In die jaren werkte van Gendt met P.J.H. Cuypers mee aan het Centraal Station en met Springer aan de Schouwburg op het Leidseplein. Na 1894 werkte hij samen met zijn zoons, J.G.van Gendt en A.D.N. van Gendt. Samen bouwden zij onder andere de winkelgalerij aan de Raadhuisstraat en een winkelhuis aan de Herengracht/Raadhuisstraat. J.G. van Gendt en A.D.N. van Gendt zouden later als gebrs. Van Gendt A.L.zn verder gaan.
Amsterdam Constantia woningen
* Willemsstraat 149-165, Constantiawoningen (1863/64) De Constantiawoningen behoren tot de zogeheten "filantropische woningbouw", gerealiseerd door de in 1863 opgerichte Stichting voor den Ambachtsstand - Constantiawoningen. De door P.J. Hamer ontworpen woningen werden gebouwd voor minvermogende werklieden ouder dan 60 jaar die hier vrij van huur konden wonen. Voorwaarde was verder wel dat zij minstens 12 jaar bij één en dezelfde patroon in enig nijverheidsvak werkzaam waren geweest. Het statige complex is uitgevoerd in een neo-classicistische stijl met decoraties geïnspireerd op de Hollandse renaissance. Het geheel is symmetrisch ingedeeld en heeft licht naar voren springende midden- en hoekpartijen. Deze zijn benadrukt door, met afwisselend baksteen en wit geschilderd pleisterwerk, geblokte lisenen. De middenpartij wordt bekroond door een segmentvormig fronton. De vleugels tussen de midden- en hoekpartijen maken een gesloten indruk, doordat de vensters ver uit elkaar staan en de binnenste vensters bovendien "blind" zijn. De plattegrond van het hof komt overeen met de plattegrond van het traditionele Nederlandse hofje, waarbij de woonhuisjes om een binnenhof - voorzien van bleekveldjes en een waterpomp - gegroepeerd staan. Oorspronkelijk waren er 36 kleine woonvertrekken. Boven de achtervleugel aan het binnenhof verheft zich een torentje (oorspronkelijk voorzien van een luidklok en eventueel een uurwerk), een element dat ook vaak in traditionele hofjes te vinden is.
Amsterdam Constantia woningen amsterdarch
Amsterdam Gemeente Archief Amsterdam
* met niet minder dan 70.000 foto's en 20.000 bouwtekeningen van Amsterdam toen en nu
Amsterdam Doelen
* Nieuwe Doelenstraat 24, Doelenhotel (1882/83) In 1882 werd de toren Swych Utrecht, een in het complex van de Kloveniersdoelen opgenomen verdedigingswerk uit 1482, gesloopt. Het moest namelijk plaats maken voor het Doelen Hotel. Vanaf 1522 had de toren, die leek op de Schreierstoren, deel uitgemaakt van de oefenruimte van de schutterij der kloveniers.
De beroemdste compagnie van deze schutterij is wel die van kapitein Frans Banning Cocq. Rembrandt van Rijn kreeg in 1638 opdracht deze nachtwacht te portretteren (De Nachtwacht, 1642, Rijksmuseum). Tot 1715 bleef het hier in de grote Doelenzaal hangen. De oude Kloveniersdoelen werden al in de 17de eeuw door de stedelijke magistratuur gebruikt voor ontvangsten en buffetten. Voorname gasten van de stad werden ook wel ter overnachting in dit "herenlogement" gehuisvest.
In 1870 werd J.F. Hahn eigenaar van het complex, dat hij met het oog op de komende Wereldtentoonstelling wil laten vervangen door nieuwbouw in neo-renaissance. Delen van het muurwerk en de funderingen van het oude Doelen Hotel en het buitenmuurwerk van de 17de eeuwse Doelenzaal zouden worden geïncorporeerd.
Gezien vanaf de noordzijde en vanaf de zijde van de binnen-Amstel krijgt men de beste indruk van de creatie van J.F. van Hamersveld. Eerstgenoemde zijde toont een korte gevel als hoekpaviljoen. De gevelsteen van J.H. Teixiera de Mattos uit 1883 verwijst naar de toren Swych Utrecht.
Amsterdam Hofjes
* Hofjes Hofjes zijn een vroege vorm van bejaardenzorg en sociale woningbouw tegelijk, een oudedagsvoorziening voor arme, oude mensen. De oudjes woonden er gratis. Vanaf de straat zijn hofjes vaak moeilijk te zien. De woninkjes zijn meestal gebouwd achter de bewoning aan de straat. Een hofje is doorgaans een rechthoekig complex, waarvan de huisjes in U- of L-vorm rond een bleekveld (tegenwoordig meestal tuin) zijn gebouwd. Op het binnenterrein staat vaak een waterpomp met een lantaarn. Het poortgebouw bevat vaak een regentenkamer (meestal op de verdieping), waarvan de luxieuze inrichting in schril contrast staat met de sobere woninkjes. In Amsterdam zijn hofjes vanwege het gebrek aan ruimte in de binnenstad vaak erg klein en soms niet veel meer dan een straatje met inpandige huisjes achter de bebouwing aan de straat (vaak bestaan deze huisjes al vóór de stichting van het hofje: huisjes gelegen aan een “gang”).
Er is dan geen ruimte voor een bleekveld of tuin. Veel inpandige huisjesgroepen, welke te bereiken waren door tussen de huizen uitgespaarde gangen, waren niets anders dan door particulieren geëxploiteerde huurwoninkjes. Zij worden ook vaak “hofjes” genoemd. Op deze pagina staan de “echte” hofjes centraal. Het aantal hofjes is moeilijk aan te geven, omdat in de 19de eeuw en later vele instellingen van ouderdomsvoorziening zijn gesticht die vergelijkbaar zijn met de oude hofjes, terwijl veel oude hofjes in dergelijke moderne instellingen zijn opgegaan. Er zijn nog ca. 200 hofjes in Nederland, waarvan de meesten in Noord- en Zuid-Holland (Holland was immers de rijkste provincie van de Republiek). De helft staat in vier Hollandse steden: Amsterdam (47), Leiden (35), Haarlem (19) en Alkmaar (10). Amsterdam is dus de belangrijkste “hofjesleverancier” (meer dan een kwart van het totaal). Meer dan de helft van de Amsterdamse hofjes staat in de Jordaan (waar de grond goedkoop was). In Amsterdam zijn 51 hofjes gesticht (14 in de 17de, 18 in de 18de en 19 in de 19de eeuw), dus slechts 7 zijn er verdwenen. Wel zijn veel hofjes grondig verbouwd (waarbij het aantal woninkjes drastisch werd verminderd) of verplaatst (naar de nieuwe ruimere wijken). De regentenkamer is vaak volkomen ongewijzigd gebleven: het zijn kleine musea.
Hofjes zijn in principe toegankelijk, maar het komt helaas steeds vaker voor dat ze op slot zijn. Ze worden tegenwoordig soms bewoond door studenten en andere jongeren. Er zijn nog maar weinig hofjes waar geen huur betaald hoeft te worden.
Amsterdam Geschiedenis van de hofjes
* Hofjes Geschiedenis
Hofjes komen sinds de 14de eeuw voor en zijn typisch Nederlands. Ze zijn ontstaan uit de begijnhoven die in ons land sinds de 12de eeuw voorkomen (zoals het Begijnhof in Amsterdam). “Hofje” is overigens de Hollandse benaming; elders in Nederland heten ze gasthuizen, weduwehuizen of kameren. De bloeitijd is de 17de en de 18de eeuw. Ze werden gesticht en beheerd door particulieren, vaak rijke, kinderloze burgers. Gebruikelijk was dat een hofje werd gesticht uit een nalatenschap. De meeste hofjes hebben de naam van de stichter. Motieven om een hofje te stichten zijn dus behalve liefdadigheid ook ijdelheid: de stichters wilden als weldoeners van de mensheid te kijk staan.
Het toelatingsbeleid was selectief, bijv. "alleenstaande vrouwen van onbesproken gedrag". Of er werden vrouwen toegelaten van een bepaalde gezindte: hervormd, luthers, doopsgezind, etc., maar ook katholiek kwam voor. Mannenhofjes kwamen niet voor, wel soms hofjes voor echtparen. Het bestuur werd gevormd door een "college van regenten". Deze vergaderde in de regentenkamer. De dagelijkse gang van zaken was echter in handen van de portier die vaak in een woninkje in het poortgebouw woonde. Veel voorschriften werden vastgelegd in een reglement.
Een duidelijk onderscheid is er in de oorspronkelijke hofjes, de groep van inpandig gelegen woninkjes met een poortje aan de straat of gracht (zoals het Raepenhofje, het Looyershofje, het Suykerhofje en het Nieuwe Suykerhofje, en de latere hofjes, de royaler opgezette stichtingen met een opvallend poortgebouw (zoals het Van Brants Rus-Hofje, het Corvershof, het Occo Hofje en het Deutzenhofje in de grachtengordel). In tegenstelling tot de specifiek Amsterdamse stadshuizen, die in de hoogte zijn gebouwd, zijn hofjes in de breedte gebouwd. Dit heeft het voordeel dat architectonische principes volop kunnen worden toegepast. Dit is goed te zien bij bijvoorbeeld het Van Brienenhof.
Een uitzonderlijke positie neemt het Karthuizerhof in. Het Huyszitten Weduwenhof of in de volksmond het Karthuizerhof is gebouwd in 1650, op de plaats van het Middeleeuwse Karthuizerklooster, naar een ontwerp van stadsbouwmeester Daniël Stalpaert. Het was een voor die tijd groot complex: vier om een ruim binnenplein opgetrokken vleugels. In dit hof werden de zgn. huiszitten-weduwen (met hun kinderen) ondergebracht, weduwen die onder de hoede vielen van de Huiszittenmeesters, de armenzorg van de 17de eeuw. In de praktijk king het niet alleen om weduwen, maar ook om ongehuwde moeders met kinderen. Het Karthuizerhof is dus, in tegenstelling tot de andere hofjes, een stedelijke instelling. zie de niet volledige lijst *
Amsterdam Historische Gevelreclames Historische Gevelreclames Amsterdam
*Benaming of benoeming van historische gevelreclames is op diverse manieren mogelijk, zoals b.v.: Gevelreclame, muurreclame, antieke gevelreclame, oude muurreclame etc. Het restaureren van bovengenoemde begrippen is ook een onderdeel van de werkzaamheden en doelstellingen van de in deze site genoemde werkzaamheden. Reclame is er al sinds vele eeuwen. Op straat zijn nog steeds vele schakeringen van reclame uitingen te zien. Hoewel deze deel uitmaken van onze dagelijkse cultuurbeleving raken er vele in verval of verdwijnen helemaal. Gelukkig worden er pogingen ondernomen om diverse historische reclames te bewaren. De Werkgroep Historische Gevelreclames Amsterdam (WHGA) organiseert en begeleid een aantal restauraties.Deze site laat diverse voorbeelden daarvan zien
Amsterdam Industria
* Dam 27 De Industrieele Groote Club (1913/16) De Amsterdamse fabrikanten en industriëlen verenigden zich in 1913 in de sociëteit Industria. Drie jaar later werd de bouw van een eigen sociëteitsgebouw, naar ontwerp van F. Kuipers, voltooid. Om de exploitatiekosten te drukken werden op de begane grond vijf winkels en op de bovenverdiepingen diverse privékantoren gerealiseerd, die afzonderlijk verhuurd konden worden.
Amsterdam Jugendstil
* Jugendstil (1895-1905) Vanaf omstreeks 1890 kwam in diverse Europese landen een nieuwe stijl tot ontwikkeling die bekend is geworden onder de naam Art Nouveau of Jugendstil. Deze stijl, die zich zowel in de beeldende kunsten als in de kunstnijverheid en de architectuur manifesteerde, betekende een breuk met de gangbare 19de eeuwse neostijlen. De Belgen V. Horta (1861-1946) en P. Hankar (1859-1901) introduceerden de Art Nouveau in 1893 voor het eerst in de architectuur. Kenmerkend voor dit type architectuur waren de aan de bloemen-, planten- en dierenwereld ontleende golvende lijnen, uitgevoerd in flamboyante en soms uiterst grillige vormen. Horta en Hankar maakten als eersten gebruik van ijzer en staal bij de bouw van luxueuze burgerwoningen en lieten deze constructies nog zien ook. Voorheen gebeurde dit alleen bij door ingenieurs gebouwde functionele werken en gebouwen als bruggen, stations, fabriekshallen en warenhuizen. In ons land heeft een sobere variant van deze stijl van omstreeks 1895 tot circa 1905 een kort bestaan gekend. Ook in Amsterdam zijn er een diverse voorbeelden van.
Onder invloed van Berlage wordt deze, zich voornamelijk in detaillering en afwerking manifesterende, variant ook wel aangeduid met de naam ‘Nieuwe Kunst’. De aan flora en fauna ontleende weelderige motieven werden hier meer gestileerd, terwijl daarnaast ook uit de geometrie afgeleide vormen werden toegepast. Verder werd veelvuldig gebruik gemaakt van nieuwe materialen, zoals machinaal vervaardigde gladde baksteen (ook geglazuurd) en sierlijk vormgegeven smeedijzer. Daarnaast waren decoratief beschilderde tegels (tableaus) en glas-in-lood erg in trek. Het geheel werd verder gekenmerkt door opvallend kleurgebruik. Zoals gezegd heeft deze stijl in ons land slechts een kort bestaan gekend; blijkbaar was de houding in Nederland te nuchter en ingetogen om deze bij uitstek decoratieve bouwstijl volledig tot ontwikkeling te laten komen. Bovendien was deze stijl vanwege de ambachtelijkheid bijzonder kostbaar en om die reden voor relatief weinig opdrachtgevers aantrekkelijk. Ook de meeste architecten waren geen voorstanders; ‘materiaalwetten’ en ‘eerlijke’ constructiemogelijkheden sloten een ongebonden en ornamentele vormgeving in hun ogen uit. Niet iedereen was dus even gecharmeerd van deze nieuwe bouwstijl. Ronduit afwijzend en haast vijandig is echter de kritiek uit 1901 van de gevierde P.J.H. Cuypers die de stijl vergeleek met een besmettelijke en dodelijke ziekte: "l’art nouveau vertoont ons het beeld van de teringlijdster, die met verraderlijke blos op de wangen maar kort van jaren, dol en opgewonden van het leven wil genieten"
In Amsterdam zijn nog diverse ontwerpen in de stijl van de Nieuwe Kunst te bewonderen. Te noemen zijn onder meer: het voormalige gebouw van het Algemeen Handelsblad, Nieuwezijds Voorburgwal 234-240 van Ed. Cuypers uit 1902/03; het Witte Huis, Raadhuisstraat 2-6 (J. Verheul, 1899/1901); boekhandel Athenaeum, Spui 14-16 (L.G. Mohrmann, 1904) en Damrak 37 (J. Hartkamp, 1903). Verder moeten Keizersgracht 766 (1894); Helios, Spui 15-19 (1895/96); café-restaurant De Kroon, Rembrandtplein 17 (1898); Rokin 58 (1898); Spuistraat 274 (1898); Rokin 69 (1901); Raadhuisstraat 52-54 (1902/03); Damrak 80-81 (1903/04) en Keizersgracht 174-176 (1904/05, uitgebreid 1968/69) genoemd worden. Deze panden werden alle gebouwd naar ontwerp van architect G. van Arkel (1858-1918).
Voorts zijn met name diverse winkelpuien nog geheel of gedeeltelijk uitgevoerd in de stijl van de Nieuwe Kunst, terwijl ettelijke woonhuizen, vooral in de Vondelpark- en Concertgebouwbuurt, voorzien zijn van fraaie tegeltableaus uit deze stijlperiode
Amsterdam Koninklijke Paleizen
* Den Haag, Wassenaar, Amsterdam Apeldoorn De Koninklijke Paleizen Erg veel, heel erg veel informatie over nu en vooral toen
Paleis Noordeinde Paleis Noordeinde in Den Haag is sinds 1984 het werkpaleis van de Koningin. Net als Paleis Huis ten Bosch en het Koninklijk Paleis in Amsterdam is Paleis Noordeinde door het Rijk bij wet aan de Koningin ter beschikking gesteld.
Paleis Huis ten Bosch Paleis Huis ten Bosch is sinds 1981 het woonpaleis van de Koningin. Het paleis ligt aan de noordoostelijke kant van Den Haag. Net als Paleis Noordeinde en het Koninklijk Paleis in Amsterdam is Paleis Huis ten Bosch door het Rijk bij wet aan de Koningin ter beschikking gesteld.
Koninklijk Paleis Amsterdam Het Koninklijk Paleis Amsterdam ligt in het centrum van deze stad. Het wordt meestal ook aangeduid als ‘Paleis op de Dam’. Net als Paleis Huis ten Bosch en Paleis Noordeinde in Den Haag is het Koninklijk Paleis in Amsterdam door het Rijk bij wet aan de Koningin ter beschikking gesteld.
Noordeinde 66 In het huis Noordeinde 66 in Den Haag is het bureau van Prins Willem-Alexander en Prinses Máxima gevestigd. Het pand ligt naast Paleis Noordeinde. Tot juli 2003 woonde het prinselijk paar in het pand. Ze wonen nu in Villa Eikenhorst op landgoed De Horsten in Wassenaar
Villa Eikenhorst Villa Eikenhorst op Landgoed de Horsten in Wassenaar is het woonhuis van de Prins van Oranje, Prinses Máxima, Prinses Catharina-Amalia en Prinses Alexia.
Huis Het Loo Huis Het Loo in Apeldoorn is de woning van Prinses Margriet en prof.mr. Pieter van Vollenhoven. Het huis staat op het terrein van Paleis Het Loo, dat een museum is
* Amsterdam, Scheepswerf 't Kromhout met een mooi beschreven geschiedenis op ook hier en zie ook hier
Amsterdam Monumenten Binnenstad
* 200 nieuwe rijksmonumenten in Amsterdamse binnenstad
In 1986 startte het Monumenten Inventarisatie Project (MIP), een vermetele onderneming waarbij het hele land werd uitgekamd op zoek naar waardevolle bouwkunst uit de periode 1850-1940. Twee jaar later begonnen de werkzaamheden die moesten leiden tot een selectie van ongeveer 200 objecten en complexen van nationaal belang in de Amsterdamse binnenstad. In 1999 adviseerde de gemeenteraad positief over deze lijst van het Monumenten Selectie Project. Onlangs, op 13 juli 2001, rondde de staatssecretaris dit project van lange adem af door de aanwijzing van ongeveer 240 'jonge' rijksmonumenten.
Tot de 200 nieuwe rijksmonumenten behoren grote panden als de Bijenkorf, het Industria-gebouw, Peek en Cloppenburg, de Groote Club, de Effectenbeurs, het Victoria-hotel, het Lloyd-gebouw, het Hirsch-gebouw, Hotel de L'Europe, het Doelen-hotel, het Schiller-hotel, en het Telegraaf-gebouw, diverse winkelgebouwen aan het Rokin, bankgebouwen aan de Heren- en Keizersgracht, gebouwen in de oude jodenbuurt, zoals de Joodse Invalide, de voormalige Diamantbeurs en Diamantslijperij Boas, diverse gebouwen in de Plantage, zoals het gebouw Plancius, woonhuizen op de Plantage Middenlaan en een stadsvilla op de Plantage Middenlaan, stadsvilla's op de Weteringschans en diverse gebouwen in de Jordaan, zoals de Constantiawoningen. Ook beschermd zijn de Wintertuin van Krasnapolsky, kleine objecten als het gebouwtje op Pier 10, straatmeubilair als de standbeelden van Rembrandt en Thorbecke, de Paleislantaarns en de fontein en sfinxen van het Wertheimpark en diverse bruggen zoals de Magere Brug, de Blauwbrug en de Hogesluis.
Een compleet beeld van de architecten die tussen 1850 en 1940 in de binnenstad gebouwd hebben geeft de MSP-lijst niet, want het aantal nieuwe rijksmonumenten in de binnenstad was vooraf gelimiteerd tot tweehonderd. Dit probleem is overigens ondervangen door het Gemeentelijke Monumentenproject binnenstad, waarvoor nog eens duizend bouwwerken uit de periode 1850-1940 geselecteerd zijn. Toch geeft de MSP-lijst een heel aardig beeld van de toenmalige Amsterdamse architectenwereld. Na de Eerste Wereldoorlog wordt er in de binnenstad nog maar mondjesmaat gebouwd, en al snel na de crisis van 1929 wordt dat nog minder. De bloeiperiode is dus gelegen tussen 1875 en 1914. Het architectuurklimaat in de binnenstad dat lange tijd dynamisch en progressief was geweest, kreeg na de Eerste Wereldoorlog een behoudender karakter, meer en meer kantoorgebouwen werden in een historiserende stijl gebouwd.
Amsterdam De Neo Stijlen in Amsterda
* De neo-stijlen (1815-1900)
Na ±1815 breekt het tijdperk van de zgn. neo-stijlen aan, een architectuur waarin wordt teruggegrepen op de oude architectuur van de gotiek, de renaissance en de barok. Naar believen worden elementen uit de oude architectuur toegepast, soms zelfs gecombineerd in een enkel gebouw (dit was vooral het geval bij het zgn. eclecticisme). Na ±1880 ondergaat Amsterdam een grote economische opbloei, waardoor er weer veel wordt gebouwd en verbouwd. Hierdoor wordt ook aan de architectuur een nieuwe impuls gegeven. Vooral de neo-renaissance is dan erg populair, een neo-stijl waarin de "Oud Hollandse stijl" van het begin van de 17de eeuw herleefd. Toevallig is dat niet: men ervaart de periode als een "tweede Gouden Eeuw". Vooral veel openbare gebouwen zijn in deze periode gebouwd. Grachtenhuizen nauwelijks en woonhuizen natuurlijk vooral in de nieuwe wijken buiten de Singelgracht.
Aanvankelijk was er veel kritiek op de gebouwen uit deze periode, maar dat is veranderd: de 19de eeuwse architectuur wordt weer volop gewaardeerd, niet in de laatste plaats omdat zij zich goed voegt in het stadsbeeld. Mede daardoor behoren diverse voorbeelden tot de 200 nieuwe rijksmonumenten, evenals diverse historiserende ontwerpen na 1900.
Neo-Grec (1815-1845) De Neo-Grec is een vorm van neoclassicisme, een typische overgangsstijl van het late classicisme van de 18de eeuw naar de neo-stijlen van de 19de eeuw. De stijl wordt gekenmerkt door klassieke vormen, uitgevoerd met zuilen, architraven en frontons. Ook de witgepleisterde interieurs zijn typerend voor deze stijl. Voorbeelden: Paleis van Justitie aan de Prinsengracht (1825/29) van J. de Greef (1784-1835), de Mozes en Aäronkerk op het Waterlooplein (1837/41) van T.F. Suys (1783-1861) en de Willemspoort op het Haarlemmerplein (1840) van C. Alewijn (1788-1839).
Willem II-Gotiek (1830-1860) De door koning Willem II gepropageerde gotiek is in Amsterdam weinig toegepast. Kenmerkend voor deze stijl is de manier waarop de oorspronkelijk in metselwerk en natuursteen uitgevoerde constructies worden nagebootst in gips en pleisterwerk. Voorbeeld: Kerk De Papegaai in de Kalverstraat (1848) van G. Moele (1796-1857).
eclecticisme (1850-1880) In het eclecticisme worden verschillende historische stijlen gecombineerd tot een nieuw geheel. Voorbeelden: Arti et Amicitiae (Rokin 112, 1855/56 en 1893/94), Museum Fodor, Keizersgracht 609 (1861/62) van C. Outshoorn (1812-1875), het Amstelhotel (1863/67) en de Nederlandsche Bank (thans Allard Pierson Museum) aan de Oude Turfmarkt (1865/69) van W.A. Froger (1812-1883). Van C. Outshoorn bestaan ook enkele woonhuizen: Keizersgracht 452 (1860) en Keizersgracht 806-808. Diverse herenhuizen in bijvoorbeeld de Sarphatistraat en in de Plantage kunnen tot het eclecticisme worden gerekend.
Neo-stijlen (1880-1900) Na ±1880 worden enkele neo-stijlen populair die op zeer grote schaal zijn toegepast, ook bij woon- en winkelhuizen. We onderscheiden neo-gotiek, neo-renaissance en mengvormen daarvan. Voorbeelden van neo-gotiek zijn de kerken van P.J.H. Cuypers (1827-1921), zoals de Posthoornkerk (1861/89), de Vondelkerk (1870/80) en de Dominicuskerk (1884/93). Een merkwaardig neo-gotisch woonhuis, uniek in zijn soort, is het houten huis Reguliersgracht 57-59 (1879) van I. Gosschalk (1838-1907). Voorbeelden van de neo-renaissance zijn de Stadsschouwburg (1894) op het Leidseplein en het Stedelijk Museum (1895) aan de Paulus Potterstraat. Bij woonhuizen wordt vaak de renaissance-trapgevel toegepast. Voorbeelden: Rokin 147 (1884), Nieuwezijds Voorburgwal 381-383 (1884), Plantage Middenlaan 36 (1892/93). Misschien wel het mooiste voorbeeld van een grachtenhuis in een neo-stijl, maar zeker minder representatief, is Herengracht 380-382 (1894) van A. Salm (1857-1915). De architectuur van dit rijk gedecoreerde pand gaat terug op Franse vroeg-renaissance vormen, de Frans I-stijl. Ook Weens classicisme treffen we in Amsterdam aan: het Concertgebouw (1883/86) en de Hollandsche Manage (1880), beiden van A.L. van Gendt (1835-1901). Een zeldzaam voorbeeld van neo-barok in Amsterdam is de Sint-Nicolaaskerk (1884/87) aan de Prins Hendrikkade van A.C. Bleys (1842-1912), dezelfde architect die NZ Voorburgwal 381-383 ontwierp.
Ook komen veel gebouwen voor in een mengvorm van neo-gotiek en neo-renaissance. Voorbeelden zijn het Rijksmuseum (1876/85) en het Centraal Station (1882/89), beiden van de reeds genoemde P.J.H. Cuypers, en het vml. Hoofdpostkantoor (1899), thans winkelcentrum Magna Plaza, aan de Nieuwezijds Voorburgwal, van C.H. Peters (1847-1932).
Veel winkelhuizen zijn in de 19de eeuw in een neo-stijl gebouwd. Bekende voorbeelden zijn de panden van G.A. van Arkel, vaak in een combinatie van neo-gotiek en neo-renaissance, zoals Kalverstraat 190 (1891), Utrechtsestraat 30 (1893/94), Kalverstraat 200 (1894), Nieuwendijk 89 (1887), Leidsestraat 59 hoek Kerkstraat (1888) en Gasthuismolensteeg 20 (1900). Ook G. van Looy (1852-1911) bouwde diverse winkelhuizen, zoals de winkel van Allert de Lange, Damrak 62 (1886) en Keizersgracht 455 hoek Leidsestraat (1891).
Amsterdam Paleis op de Dam
* Amsterdam Stadhuis op de Dam Stadhuis op de Dam (1648/65) thans Koninklijk Paleis Inleiding
Het Koninklijk Paleis werd tussen 1648 en 1665 gebouwd als stadhuis van Amsterdam. De ontwerper was Jacob van Campen, maar de technische uitvoering werd verzorgd door stadsbouwmeester Daniël Stalpaert. Jacob van Campen kwam in 1654 in conflict met het stadsbestuur, waarna Daniël Stalpaert de volledige leiding kreeg. Het beeldhouwwerk werd gemaakt door Artus Quellijn en zijn medewerkers. In 1655 werd het stadhuis feestelijk ingehuldigd, maar was toen nog niet voltooid: pas in 1665 was het gebouw gereed, terwijl aan de inrichting van de vertrekken tot aan het begin van de 18de eeuw werd gewerkt.
Voor de vervanging van het bouwvallig geworden gotische stadhuis waren verschillende ontwerpen ingediend. De Vrede van Münster in 1648 bracht zo'n euforie met zich mee dat het meest ambitieuze plan werd uitgevoerd. Het stadhuis werd gebouwd op een schaal die in Europa nog niet eerder was vertoond. Het werd het grootste bestuurlijke gebouw van het toenmalige Europa. Het gebouw rust op 13.659 palen ("de dagen van het jaar, een één ervoor en een negen erachter", hebben generaties schoolkinderen geleerd). Het "achtste wereldwonder" werd de parel in de kroon van Amsterdam. Het gebouw moest de rijkdom en het aanzien van de stad Amsterdam weerspiegelen. Het gebouw werd geheel opgetrokken uit Bentheimer zandsteen (oorspronkelijk zeer licht gekleurd) en met name in het interieur veel marmer. Jacob van Campen liet zich inspireren door de Romeinse bestuurlijke paleizen. Voor de burgemeesters van Amsterdam, die zich de consuls van een nieuw Rome waanden, werd een nieuw Capitool gebouwd. Het stadhuis van Jacob van Campen is 's lands belangrijkste historische en culturele monument van de 17de eeuw, de glorietijd van Nederland in het algemeen en van Amsterdam in het bijzonder. Het gebouw is dan ook op zeer veel oude afbeeldingen te zien.
Het gebouw is tot 1808 stadhuis gebleven. Daarna werd het door koning Lodewijk Napoleon veranderd in een paleis. De galerijen werden door houten wanden in vertrekken verdeeld. Aan de voorzijde werd een balkon aangebracht. Uit deze periode stammen ook de fraaie Empire meubelen die in het paleis zijn te zien. In de 20ste eeuw werd het gebouw meerdere malen gerestaureerd, waarbij de verbouwingen van Lodewijk Napoleon ongedaan werden gemaakt. Het gebouw werd in zijn oorspronkelijke staat teruggebracht, waardoor we het gebouw weer kunnen ervaren als een bestuurlijke tempel in klassieke traditie. Na de restauratie in 1960 werd het gebouw beperkt opengesteld voor het publiek.
Bouwstijl
Het Hollands classicisme in de trant van Jacob van Campen heeft een monumentaal gebouw opgeleverd, eenvoudig van vormen, sober van versiering, maar helder van opzet. Het beeldhouwwerk mocht nergens de aandacht afleiden van het grootse geheel. De compositie van de gevel is harmonieus en voldoet aan de ideale klassieke verhoudingen. De zware sokkel draagt twee pilasterorden die beide een hoog en een laag venster beslaan, overeenkomend met een hele en een halve verdieping erachter. In navolging van Vincenzo Scamozzi is een Corinthische orde boven een Composiete geplaatst. De middenpartij met het fronton komt iets naar voren, evenals de hoekpaviljoens. De heldere structuur van het gebouw is zo overheersend dat het fraaie beeldhouwwerk nauwelijks opvalt. De kapitelen, festoenen enzovoort zijn weergaloos en het hoogste wat men in de lage landen heeft weten te bereiken. We zien de festoenen op grachtenhuizen overal in de stad nagevolgd. Het meest indrukwekkend zijn de timpanen met beeldhouwwerk in marmer en de bronzen beelden op de frontons.
Boven de middenpartij rijst een hoge koepel op, van waaruit men de aankomst van de schepen op het IJ kon zien. Opvallend is het ontbreken van een monumentale ingangspartij. De zeven onversierde bogen op straatniveau (zonder stoep) was letterlijk een lage drempel, om duidelijk te maken dat het stadhuis van iedereen was.
De exterieur van het gebouw is sober en ingetogen, maar het interieur is oogverblindend. Een bezoek aan Amsterdam is dan ook niet compleet zonder een bezoek aan het Koninklijk Paleis, het voormalige stadhuis van Jacob van Campen.
Amsterdam Parklaan
* Plantage Middenlaan/-Parklaan Fontein en sfinxen Wertheimpark (1898) Het huidige parkje is een gedeelte van het oudste wandelpark (1812) van Amsterdam. Oorspronkelijk besloeg het park het gehele terrein tussen de Plantage Middenlaan en de Nieuwe Rapenburgergracht (het huidige Entrepotdok). Het was een 'geschenk' van Napoleon aan Amsterdam, overigens op eigen kosten van de stad. In 1849 kreeg het park zijn karakter als ontspanningstuin, in 1897 definitief bekrachtigd als openbaar wandelpark. Er verrees een Parkgebouw, later veranderd in Park Schouwburg, dat echter in 1911 zodanig was vervallen dat sloop onvermijdelijk was. Inmiddels had het terrein, tot die tijd kortweg 'Het Park' genoemd, in 1898 de naam van bankier, politicus, kunstliefhebber en filantroop Abraham Carl Wertheim (1832-1897) gekregen.
Amsterdam De Plantage
*Plantage Middenlaan 1-5/Plantage Parklaan 10-20/Henri Polaklaan 2-4 (1865/66) Vanaf het begin van de 19de eeuw komt het wit pleisteren van gevels in zwang. In de Plantage werden vanaf omstreeks 1860 vele gevels op deze wijze bewerkt. Men trachtte hierdoor een sfeer van harmonie en "voornaamheid" te bereiken. Bovendien vormt de lichte kleur een contrast met het groene buitengebied. In de oorspronkelijke opzet van de Plantage kwam dit contrast nog duidelijker naar voren dan tegenwoordig. Dit kopblok is een goed voorbeeld van deze uitgangspunten. Het is een imposant, geheel symmetrisch ontwerp van in oorsprong 17 herenhuizen van de hand van architect G.W. Breuker. De twee hoekpanden hebben grote door pilasters begrensde ronde hoeken.
Amsterdam Rijksmuseum
* Amsterdam Rijksmuseum Museum van kunst en geschiedenis Het Rijksmuseum is sinds 1885 gehuisvest in het indrukwekkende gebouw van architect Pierre Cuypers aan het Museumplein, in het hart van Amsterdam. Tussen 2003 en 2009 wordt het museum gerenoveerd. Op deze pagina's leest en ziet u alles over deze ingrijpende onderneming
Amsterdam Straatmeubilair
* Straatmeubilair Onder straatmeubilair verstaan we objecten in het publieke domein die eigendom zijn van de gemeente. Ze kunnen een nuttige functie hebben, zoals lantaarns, urinoirs, bankjes, etc., maar ook louter ter versiering van de openbare ruimte zijn, zoals beelden, fonteinen, etc. De Amsterdamse lantaarnpaal model 1883, bekend als de "grachtenlantaarn", is nog met circa 3.000 exemplaren volop aanwezig in het straatbeeld. Op de Westermarkt staan sinds december 1998 twintig replica's van de oorspronkelijke lantaarn die op de gietijzeren mast uit 1883 thuishoort: de kroonlantaarn.
Een op zichzelf staand onderwerp is de gevellantaarn. Alhoewel strikt genomen geen straatmeubilair, omdat gevellantaarns particuliere objecten zijn en onderdeel van de beschermde woonhuismonumenten, dragen zij erg bij aan de belevingswaarde van het publieke domein in de binnenstad. Van de 18de eeuwse Amsterdamse gevellantaarn beschikt het Bureau Monumentenzorg over bouwtekeningen.
De ijzeren "krul" is een bekend openbaar urinoir of plasgelegenheid. Het eerste ontwerp van de enkele en dubbele krul dateert uit 1880 en is van Publieke Werken. In 1914 of '16 werd het ontwerp vernieuwd door J.M. van der Mey; de ornamentiek aan de bovenzijde kwam te vervallen en het pissoir werd voorzien van een ronde kap met beschermschot. Het is dus een ontwerp dat sterk voortborduurt op het ontwerp uit 1880.
Niet al het oude straatmeubilair is overigens beschermd. De koninklijke lantaarns van het Paleis op de Dam (1844) sinds kort wel. Ook beschermd zijn beelden als Rembrandt op het Rembrandtplein (1852) en Thorbecke op het Thorbeckeplein (1876) en de fontein en sfinxen van het Wertheimpark (1898). Al deze objecten behoren tot de 200 nieuwe Rijksmonumenten. Vermeldenswaardig zijn de twee fonteinen en zes lantaarns van H.P. Berlage op het Beursplein (1930).
Een belangrijke periode voor het straatmeubilair was die van de Amsterdamse School. Voorbeelden van straatmeubilair in Amsterdamse School zijn girobussen, brandmelders en meterkasten, maar er is ook een enkel urinoir in Amsterdamse School-stijl.
Amsterdam De Telegraaf
* Nieuwezijds Voorburgwal 225 vm. hoofdgebouw dagblad De Telegraaf (1927/30) Nog niet zo lang geleden gold de Nieuwezijds Voorburgwal als dé krantenboulevard van Nederland. Omstreeks 1950 bevonden zich langs deze voormalige ‘Fleetstreet’ niet minder dan tien dagbladvestigingen. In de loop van de jaren ‘60 begon de geleidelijke teloorgang van de ‘Nieuwezijds’ als concentratiepunt van de landelijke dagbladpers. Inmiddels hebben de nog resterende voormalige krantengebouwen alle een andere functie. Het bedrijfspand van De Telegraaf werd in 1927 in opdracht van directeur/eigenaar H.M.C. Holdert ontworpen door J.F. Staal en G.J. Langhout. In 1930 werd de bouw voltooid. Langhout was verantwoordelijk voor de constructie. De Telegraaf, opgericht in 1892, was onder Holderts leiding de grootste krant van Nederland geworden. De gehele productie van de krant, van redactie tot en met distributie, werd in het nieuwe gebouw geconcentreerd. De drukkerij bevond zich op de begane grond en werd van daglicht voorzien door grote in brons gevatte ramen, het benedengedeelte met spiegelglas - waardoor het publiek vanaf de straat een deel van het productieproces kon volgen - en in het bovendeel met glazen bouwstenen. Deze openheid en nadruk op voldoende lichttoevoer was kenmerkend voor de architectuur van de Nieuwe Zakelijkheid, waarin het gebouw overwegend is uitgevoerd. Het linkerdeel van de voorgevel en ook de toren rechts sluiten meer aan bij de Amsterdamse School. Bij de voorgevel en de toren is onder meer gebruik gemaakt van graniet en een bronskleurige, speciaal voor dit bedrijfspand gebakken, verglaasde steen.Sinds 1985 is in het gebouw een onderdeel van de Kas-Associatie gevestigd.
Amsterdam De Wintertuin
* Warmoesstraat 169 Wintertuin Grand Hotel Krasnapolsky (1879/80) De wintertuin van café-restaurant Krasnapolsky - toen nog geen hotel en nog gesitueerd aan de Warmoesstraat - werd in 1879 ontworpen door architect G.B. Salm. De wintertuin was onderdeel van een grootscheepse verbouwing die het succesvolle restaurant meer cachet moest geven. De grote zaal werd overspannen door een hoge glazen kap, gedragen door een ijzeren dakconstructie met ranke gietijzeren kolommen. Het bouwwerk van glas, hout en ijzer, waarbij de constructie tevens als decoratief element geldt, was iets nieuws aan het eind van de 19de eeuw in de Nederlandse bouwkunst. Eind 1989 werd onder leiding van architect M. Grothausen een begin gemaakt met de restauratie van de wintertuin. In de loop der jaren was de tuin volledig veranderd; draperieën en bloemetjesbehang bedekten de muurschilderingen en grote delen van de gietijzeren kolommen. De zaal was met voorzetwanden ingekort en het plafond gedeeltelijk verlaagd. De schilderingen van Tetar van Elven op de korte wanden onder de kap waren aan het oog onttrokken. Van de originele wandschilderingen boven de galerijen bleek niet veel meer over te zijn dan gescheurde stukken linnen, die niet meer te redden waren Schilderes C. van der Donk kreeg de opdracht om de vlakken tussen de spanten opnieuw te decoreren. De boogschilderingen van Van Elven werden schoongemaakt en gedoubleerd. Boven de ingang prijkt weer in originele kleurstelling het wapen van Nederland, geflankeerd door personificaties van kunsten en wetenschap. Aan de andere kant van de zaal is weer het wapen van Amsterdam te zien, geflankeerd door personificaties van handel en wetenschap. Tijdens de restauratie zijn alle smeedijzeren spanten, die per stuk 1800 kilo wegen, gedemonteerd, gestraald en opnieuw in de originele kleur groen geschilderd. Onder de niet-brandwerend beklede kap is een sprinklerinstallatie aangebracht en in het glazen zadeldak bevinden zich zogeheten brandluiken.
Amsterdam Voormalig Burgerweeshuis AHM
* Het Amsterdams Historisch Museum is sinds 1975 gevestigd in de gebouwen van het voormalige Burgerweeshuis. De gevels, de poorten, de regentenkamer en de jongens- en meisjesbinnenplaats herinneren nog steeds aan het weeshuis. In en rond de regenten- kamer wordt een korte geschiedenis van het weeshuis vertelt. In een interactief programma over het weeshuis zijn bovendien veel oude foto's te bekijken. Van dit programma zijn hieronder enkele korte fragmenten te zien.
Het Burgerweeshuis Het Burgerweeshuis werd omstreeks 1520 gesticht in een huis aan de Kalverstraat. In 1579 verhuisde het naar het voormalige St. Luciënklooster, dat op de plaats van het huidige museum stond. De middeleeuwse kloostergebouwen werden geleidelijk aan afgebroken en in de 17de eeuw vervangen door nieuwbouw.
Amsterdam Cromhouthuizen
*Sinds 1975 is het Bijbels Museum gevestigd in twee statige grachtenpanden aan de Amsterdamse Herengracht, de zgn. Cromhouthuizen. Deze monumentale panden werden in 1662 gebouwd door de beroemde architect Philips Vingboons, in de stijl van het Hollands Classicisme. Opdrachtgever en eerste bewoner was de vermogende koopman Jacob Cromhout. Een krom stuk hout in de gevel herinnert aan zijn naam.
architectuur De panden herbergen een schat aan architectonische en historische hoogtepunten. Zo zijn er twee 17de-eeuwse keukens. Deze behoren tot de best bewaarde antieke keukens van Nederland. De beide tuinkamers hebben prachtige stucplafonds van Ignatius van Logteren. Bijzonder fraai is de Engelse Staatsietrap die vanuit de marmeren hal naar de bovenverdiepingen leidt. Jacob de Wit Hoogtepunt is de plafondschildering die Jacob de Wit in 1718 in de achterzaal aanbracht. Deze bestaat uit verschillende doeken in een setting van eikenhouten balken, waarop mythologische voorstellingen zijn afgebeeld. Sinds 2000, na de voltooiing van de restauratievan het pand, is het Bijbels Museum een tweede zolderstuk van De Wit rijk: “Apollo en de vier seizoenen” uit 1750, dat een plaats heeft gekregen in één van de gerestaureerde zalen.
Amsterdam Grote Synagoge JHM
* 1671 De Grote Synagoge is de oudste van de vier synagogen waarin het Joods Historisch Museum gevestigd is. Van deze voormalige synagogen heeft de Grote Synagoge altijd het meest in aanzien gestaan. Het gebouw is dan ook veelvuldig afgebeeld en er is veel over geschreven. De Hoogduitse joodse gemeente van Amsterdam is in 1635 opgericht en kwam aanvankelijk op verschillende locaties bijeen. Door de grote toestroom van joodse emigranten uit Oost-Europa, op de vlucht voor oorlogen en pogroms, groeide de gemeente echter zo snel dat in 1670 een perceel werd aangekocht om een eigen synagoge te bouwen. Als aannemer en meester-metselaar werd Elias Bouman aangetrokken. Hij bouwde tevens het Pintohuis en enkele jaren na de Grote Synagoge de Portugese Synagoge. In de bouwstijl van de Grote Synagoge is ook de invloed van stadsbouwmeester Daniel Stalpaert te herkennen
1752 Hoewel er inmiddels drie synagogen naast elkaar stonden was er in de achttiende eeuw, door de aanhoudende groei van de gemeente, nog steeds sprake van ruimtegebrek. Aan het begin van de achttiende eeuw werd een leeg perceel aan de Deventer Houtmarkt gekocht voor de vestiging van een extra synagoge. Op 17 juli 1730 werd de eerste Nieuwe Synagoge ingewijd. Dit was een relatief klein gebouw. Tegen 1750 werden nog eens vier belendende percelen aangekocht. In één daarvan woonde opperrabbijn Arjeh Leib ben Saul, de stichter van het Hoogduitse Beth Hamidrasj Ets Chaim
1685 Na de bouw van de Grote Synagoge in 1671 ontstond al binnen kortre tijd ruimtegebrek. Vandaar dat er al snel begonnen werd met de bouw van een Tweede Synagoge, ook wel de Obbene Sjoel genaamd. Deze (bij)naam dankt het gebouw aan het feit dat zij een bovenruimte ('obben') in beslag neemt. De ruimte onder de synagoge was vroeger een vleeshal. Dit oorspronkelijk houten gebouw stond op een achtererf aan de Nieuwe Amstelstraat, dat in 1671 aangekocht was door de joodse gemeente.
Al in 1680 kocht de Hoogduitse gemeente twee huisjes met klokgevels, gelegen aan de huidige Nieuwe Amstelstraat. Deze lagen vóór de houten vleeshal die op de plek stond waar in 1685 de Obbene Sjoel zou verrijzen.
Op een anonieme gravure uit 1693 getiteld De Hoogduytse Joode Synagoge zijn de huisjes nog te zien. In 1700 werd in deze huisjes een synagoge gevestigd die de Dritt Sjoel genoemd werd. In 1777 werden de oude huisjes vervangen door een nieuw gebouw dat op 3 april 1778 werd ingewijd. Dit nieuwe gebouw kennen wij nu nog als de Dritt Sjoel.
Amsterdam Geelvinck Hinlopen Huis
* Het Geelvinck Hinlopen Huis is een patriciershuis gebouwd in 1687. Het dubbele huis met koetshuis is gelegen tussen Museum Van Loon en Museum Willet-Holthuysen, in het buurtje van de zeven bruggetjes / Seven Bridges Quarter. Te bezichtigen zijn de stijlkamers met meubels en schilderijen uit de 17de tot 19de eeuw en de weelderige formele tuin met een grote vijver
Amsterdam Hollandsche Schouwburg
* De Hollandsche Schouwburg werd gedurende de oorlogsjaren 1942-1943 gebruikt als deportatieplaats voor joden. Het gebouw, in 1892 gebouwd als huis voor cultuur en ontspanning in het hart van de oude jodenbuurt, werd daarmee een plek van onheil en intens verdriet. Vanuit de schouwburg werden duizenden mannen, vrouwen en kinderen weggevoerd naar Westerbork en vandaar verder, de dood tegemoet. Weinigen overleefden. 104.000 Nederlandse joden werden vermoord in de vernietigingskampen van de Duitse bezetter.
Amsterdam Huis Marseille
*Het huis Marseille is gevestigd in een gelijknamig gerestaureerd 17e-eeuws pand aan de Keizersgracht. In de zomermaanden is huis Marseille langer geopend.
Amsterdam Nieuwe Kerk
*Amsterdams bekendste en zonder twijfel drukst bezochte kerk staat in het hart van de stad, naast het Koninklijk Paleis op de Dam. Wie de kerk voor het eerst bezoekt, zal zich wellicht verbazen over de naam van dit eeuwenoude gebouw: De Nieuwe Kerk. De naam dateert uit de vijftiende eeuw en diende in de volksmond ter onderscheiding van 'De Oude Kerk'. De stad breidde zich in rap tempo uit en deze kerk aan de 'oude zijde' van het Damrak kon de groeiende stroom kerkgangers niet meer aan. De bouw van een tweede parochiekerk aan de 'nieuwe zijde' van de stad werd een noodzaak. Een voornaam burger, Willem Eggert, schonk zijn boomgaard als bouwgrond en in 1408 kreeg het nieuwe godshuis 'wegens zware overbelasting van de zielszorg van de bestaande kerk...' bisschoppelijke goedkeuring.De Nieuwe Kerk is altijd een multifunctioneel gebouw geweest. Het was sinds de middeleeuwen een godshuis annex begraafplaats, maar het werd door de week voor zeer uiteenlopende doeleinden gebruikt. Het kon tijdelijk als beurs fungeren, of als stadsmuziekzaal waar wandelconcerten werden gegeven, of als aula waar prijs- en diploma-uitreikingen plaatsvonden. De Nieuwe Kerk bood voor al die gelegenheden een grote, representatieve ruimte in het hart van de stad. De huidige Nieuwe Kerk vervult in het stadsleven een vergelijkbare rol in een andere tijd, in andere omstandigheden. Nog steeds is De Nieuwe Kerk als het ware een overdekt plein, een verlengstuk van de Dam, waar mensen elkaar ontmoeten. Hier zijn grote tentoonstellingen te bezichtigen, worden feestelijke en plechtige bijeenkomsten gehouden en vinden culturele manifestaties plaats.
Amsterdam Oude Kerk
*Op 17 september 1306 werd de Oude of St. Nicolaaskerk te Amsterdam, of liever de kerk die in vier eeuwen zou uitgroeien tot het huidige kerkgebouw, gewijd door de Bisschop van Utrecht, Guy d'Avesnes. Men zou kunnen zeggen: het spirituele begin van Amsterdam. Maar evenzeer is het bouwhistorisch een uiterst belangwekkend monument onder de historische kerken in Nederland: haar bijzondere, gotische baksteenarchitectuur, de indrukwekkende gravenvloer en het nog orgineel middeleeuwse houten tongewelf, grootste in Europa, levert een zeer sfeervolle, opvallend lichte en lege kerkruimte op.
Amsterdam Ons’Lieve Heer op Solder
*In 1661 begint de geschiedenis van Ons’ Lieve Heer op Solder. Dan koopt de welgestelde koopman Jan Hartman (1619-1668) een huis ‘op stand’ aan de Oudezijds Voorburgwal, in de volksmond ‘Fluwelen Burgwal’ geheten. Dit pand, het huidige museum bestaat uit een voorhuis met twee achterhuizen, waarbij de derde verdieping van het voorhuis één geheel vormt met de bovenste etage van de achterhuizen. De nieuwe eigenaar laat het huis direct grondig verbouwen. Op de bel-etage en in het souterrain brengt Jan Hartman zijn winkel en opslag onder. Op eerste verdieping komt een - voor die tijd rijke - ontvangstkamer, waar Hartman gasten en zakenrelaties zijn status en gastvrijheid kan tonen. De Sael behoort tegenwoordig tot de best bewaarde woonruimten in Nederland uit de Gouden Eeuw en is zelfs in Japan, in kopie, te bewonderen. Gedoogbeleid Hartman is katholiek en zijn zoon studeert voor priester. In het gereformeerde Amsterdam is nauwelijks gelegenheid om hun geloof te belijden. Enkele jaren na de Alteratie (de overgang naar het gereformeerde geloof van Amsterdam) in 1578 is er namelijk een officiële verbod gekomen op de viering van de katholieke eredienst. Daarom laat Hartman op de bovenste drie verdiepingen van zijn huis een rooms-katholieke schuilkerk bouwen. Ruim tweehonderd jaar dient Hartmans zolderkerk als parochiekerk voor de binnenstad. De protestante overheid weet van het bestaan van de schuilkerk, maar kneep een oogje dicht. Amsterdam hanteerde een ‘gedoogbeleid’ ten aanzien van de diversiteit aan geloofsrichtingen in de stad.
Amsterdam Gebouw Plancius
*Gebouw Plancius aan de Plantage Kerklaan 61 biedt sinds 1999 onderdak aan het Verzetsmuseum. De geschiedenis van gebouw Plancius Gebouw Plancius dateert uit 1876. Het initiatief tot de bouw kwam van de joodse zangvereniging Oefening Baart Kunst. Het pand deed achtereenvolgens dienst als muziektempel en sociëteit, als zalencentrum en bijna tachtig jaar lang als garage. Sinds 1999 is het de behuizing van het Verzetsmuseum. Ook is er, sinds 1 januari 2000, café-restaurant Plancius gevestigd. Boven bevinden zich enkele appartementen. De gevel van Plancius, met de davidsster, herinnert aan de tijd toen Amsterdam nog in hoge mate een joodse stad was. Gebouw Plancius lag vlak bij de oude joodse buurt, op tien minuten loopafstand. (Die legendarische buurt, de Jodenhoek, was overigens al voor de komst van de nazi's aan het verdwijnen. Vanaf 1916 werden hier talrijke krotwoningen op last van de gemeente gesloopt. Tweederde van de joodse bewoners verhuisde tijdens deze saneringen naar andere, nieuwe delen van de stad, zoals de Transvaalbuurt en de Rivierenbuurt.)
Amsterdam Theater Instituut
*Rondleiding door het historische pand Vijf monumentale panden met prachtige tuinen vormen het decor van het Theatermuseum. De panden werden in de 17de eeuw in opdracht van rijke Amsterdamse burgers door vooraanstaande architecten als Philip Vingboons gebouwd. Het Bartolottihuis (nrs. 170-172) en het pand 168 zijn een bezoek meer dan waard. De inrichting hier is in de loop van de tijd weinig veranderd. De originele muur- en plafondschilderingen, de marmeren hal en de handgesneden wenteltrap zijn nog steeds te bewonderen.
Amsterdam Grachtenhuis Van Loon
*THUIS AAN DE GRACHT Museum Van Loon is gelegen aan de Keizersgracht 672 in Amsterdam. Het dubbele grachtenhuis dateert uit 1672. De eerste bewoner was de schilder Ferdinand Bol, Rembrandts beroemdste leerling. In de negentiende eeuw kwam de familie Van Loon in het pand wonen. Deze familie heeft een lange geschiedenis in Amsterdam. Willem van Loon was een van de oprichters van de Vereenigde Oostindische Compagnie. De laatste bewoonster van het gehele huis was Thora van Loon - Egidius. Als Dame du Palais van Koningin Wilhelmina ontving zij in het huis vele vorstelijke gasten. Door de eeuwen heen is het interieur grotendeels intact gebleven. Wij nodigen u uit om de collectie te bekijken.
Amsterdam Willet-Holthuysen
* Museum Willet-Holthuysen staat aan de Herengracht 605. Het is het enige volledig ingerichte Amsterdamse grachtenpand dat dagelijks voor publiek geopend is. De laatste bewoners waren Abraham Willet (1825-1888) en zijn echtgenote Louisa Holthuysen (1824-1895). Mevrouw Willet-Holthuysen liet in 1895 het huis met de inboedel en de omvangrijke kunstverzameling van haar echtgenoot na aan de stad Amsterdam. De voorwaarde was dat het huis een museum zou worden. Het Museum Willet-Holthuysen bestaat uit stijlkamers en er zijn het hele jaar door tentoonstellingen. In 1996 werd het museum gerenoveerd.
* Doden voor de rechter Het Egyptisch dodengericht in perspectief 19 februari t/m 24 mei 2010 Voor de oude Egyptenaren was de laatste reis het belangrijkste. In het graf werd alles meegenomen wat nodig was voor het eeuwige leven in het hiernamaals. Mummies, sarcofagen en talloze grafgiften zijn hier de stille getuigen van. Deze laatste reis kon echter niet beginnen zonder eerst verantwoording af te leggen voor het doen en laten tijdens het leven. Van de Egyptenaren is het oudste uitgewerkte ritueel bekend waarin deze verantwoording na de dood centraal staat. De overledene moest zich namelijk rechtvaardigen voor een godenrechtbank.
* Sail Rome Schepen en havens in de Romeinse tijd 25 juni t/m najaar 2010 Kom aan boord van de vloot van de oude Romeinen! 2000 jaar geleden werd de Middellandse Zee intensief bevaren met schepen die de meest uiteenlopende lading vervoerden. Pauwen uit India pronkten op de Romeinse bankettafels! De zeehandel bloeide als nooit tevoren. Van honderden tonnen graan van Alexandrië in Egypte naar de haven van Ostia bij Rome tot vele Romeinse reizigers die per vrachtschip van haven tot haven naar hun bestemming voeren. Van bulkgoederen tot toeristen! In de noordelijke Romeinse provincies zoals in onze streken, was de scheepvaart ook belangrijk en werden de rivieren intensief bevaren. Vondsten van opgravingen in Forum Hadriani (het moderne Voorburg) maken duidelijk dat daar een belangrijke haven lag. Op de tentoonstelling ziet u de Romeinse houten beschoeiing van de haven. De tentoonstelling Sail Rome neemt de bezoeker aan de hand van uiteenlopende Romeinse voorstellingen en voorwerpen mee op reis naar de havens en schepen in de Romeinse tijd. Van reliëfs met afbeeldingen van schepen tot altaren met afbeeldingen van Nehellennia de beschermgodin van vissers en zeelui.
*Rondleidingen en stadswandelingen Amsterdams Historisch Museum en Amsterdam City Walks
Op elke laatste zondag van de maand bieden het Amsterdams Historisch Museum en Amsterdam City Walks een interessante combinatie aan tussen een rondleiding in het museum en een stadswandeling door Amsterdam. Daarbij staat steeds een ander thema centraal.
Aanvang van de activiteit is telkens om 12:30 uur, bij de centrale kassa van het Amsterdams Historisch Museum (Nieuwezijds Voorburgwal 357). Het programma is als volgt opgebouwd: rondleiding door het museum tussen 12:30 en 13:30 uur, na een pauze gevolgd door de stadswandeling van 14:00 tot 15:30 uur. Kosten bedragen 12,50 euro per persoon (exclusief toegang tot museum, met Museumkaart of Stadspas gratis toegang). Reserveren is noodzakelijk, alleen via Amsterdam City Walks: 06-18257014 of info@amsterdamcitywalks.com.
*Mooi Gemixt wezenkastjes tot half augustus 2010 In deze presentatie stellen vijftien Amsterdamse jongeren (13 - 15 jaar) zich aan u voor. Wat zij met elkaar delen is een rijke mix aan culturele invloeden in hun directe omgeving. Speciaal voor het Amsterdams Historisch Museum maakten de jongeren foto's, beeldend werk en persoonlijke verhalen over hun familie en vriendschappen. Ze stelden zichzelf de vraag: lijk ik op mijn vader of moeder? En wat betekent vriendschap voor mij? Het resultaat is te zien in de wezenkastjes. Wat is 'mooi gemixt'? Robin vindt zichzelf mooi gemixt vanwege de verschillende culturele achtergronden van zijn ouders. Een ander ziet zijn schoolklas als hét voorbeeld van een goede mix, omdat de samenstelling zo divers is. Vriendschappen leveren ook bijzondere mixen, zoals bijvoorbeeld de vriendschap tussen Dyean en haar vriendin Char: twee heel verschillende karakters die goed samen gaan.
*Op 15 mei a.s. wordt bij ARCAM de expositie PRIXDEROME.NL 2010 geopend. De Prix de Rome is de oudste en meest genereuze 'staats'prijs voor kunstenaars en architecten (tot 35 jaar) in Nederland. De tentoonstelling bij ARCAM presenteert het werk van de genomineerde architecten dat speciaal voor de eindronde van deze prestigieuze prijs is gemaakt. Bij deze editie van de PRIXDEROME.NL hadden zowel de voor- als eindronde opdracht betrekking op het August Allebéplein in het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart. De opgave was om de ruimtelijke en sociale kwaliteiten van het plein te versterken als bijdrage aan een open samenleving en om het gemeenschapsgevoel van de omwonenden te stimuleren tm 3 juli 2010
* De nieuwe bijbelzaal met een expositie: van kleitafel tot internet.
Voor de kinderen zijn er speciale kijk- en doeboeken vervaardigd en kunnen ze op speelse manier kennis maken met de thema's in de bijbelzaal.
* tentoonstelling "De Tempelberg / Haram al-Sharîf, Heilige plaats voor joden, christenen en moslims". Centraal in deze tentoonstelling staat een 19e eeuwse maquette van de Tempelberg gemaakt door de toenmalige stadsarchitect van Jeruzalem, Conrad Schick. Kinderen maken kennis met het culturele erfgoed van jodendom, christendom en islam en zien waarom de Tempelberg voor alle drie de tradities zo belangrijk is
* From Jeruzalem with Love Een fascinerende reis door het Heilige Land met kunst, foto’s en souvenirs, 1799-1948. tm 05 september 2010. In de tentoonstelling From Jerusalem with Love vertellen unieke objecten en foto’s het verhaal van de bijzondere relatie tussen het 19de en vroeg 20ste eeuwse Palestina en Europese joden en christenen vanaf 1799 tot aan de stichting van de staat Israël in 1948. Van 10 december 09 t/m 5 september 2010 toont het Bijbels Museum in Amsterdam een grote selectie uit de omvangrijke en bijzondere collectie van de filmer en collectioneur Willy Lindwer. Een schat aan kunst, souvenirs, foto’s en ceremoniële voorwerpen uit het Heilige land zijn voor het eerst voor het publiek toegankelijk.
* 'Het is geen roman, 't is een aanklacht!' 150 jaar Max Havelaar Tentoonstelling rond het meesterwerk van Multatuli 3 februari tm 16 mei 2010 In de tentoonstelling wordt het politieke, maatschappelijke en literaire belang van Max Havelaar in beeld gebracht. Centraal staat de aanklacht tegen onderdrukking, een boodschap die nog steeds actueel is. De tentoonstelling is gemaakt door de Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam in samenwerking met het Multatuli Genootschap. Educatief programma Voor deze tentoonstelling is een speciaal programma ontwikkeld voor leerlingen van havo en vwo vanaf de derde tot en met de hoogste klassen. Het programma sluit aan bij de vakken Nederlands, geschiedenis en maatschappijleer. Een docentenhandleiding is te downloaden via link. Binnenkort kan hier ook een film over Multatuli en Max Havelaar gedownload worden.
* permanente tentoonstelling: Het BETERE WERK; Ruim honderd jaar geschiedenis van de vakbeweging. De permanente tentoonstelling biedt een boeiend overzicht van ruim honderd jaar geschiedenis van de Nederlandse vakbeweging..
* De zomer van 2010 presenteert het Filmmuseum een uitgebreid retrospectief rond Ingrid Bergman. Deze van origine Zweedse filmster schitterde in klassiekers als Casablanca (Michael Curtiz, 1942), Notorious (Alfred Hitchcock, 1946), Stromboli (Roberto Rossellini, 1950) en Herfstsonate (Ingmar Bergman, 1978) en acteerde naast Hollywood-iconen als Humphrey Bogart, Cary Grant, Gregory Peck, Bing Crosby en Anthony Quinn.Ingrid Bergman’s carrière omspant ruim veertig films in vijf decennia en werd bekroond met drie Oscars. Het Filmmuseum toont werk uit haar vroege Zweedse, haar Amerikaanse en Italiaanse periode. Casablanca, derde op de lijst van 100 Greatest American Movies of all time, zal na achttien jaar opnieuw te zien zijn in een volledig nieuwe en gerestaureerde kopie. Zomerprogramma: 1 juli t/m 1 september 2010 Première Casablanca: 24 juni in het Filmmuseum en de Nederlandse filmtheaters
*Ari Marcopoulos - It might seem familiar t/m 16 juni 2010 Ari Marcopoulos (Amsterdam, 1957) vertrok in 1979 naar New York en speelde al snel een belangrijke rol bij het documenteren van de alternatieve jongerencultuur. Marcopoulos fotografeerde de dynamische hiphop- en downtown kunstscène en de snowboard- en skatecultuur in Amerika van de laatste drie decennia. Vragen als: ‘Hoe leg je een dynamische jongerencultuur vast in een stilstaand beeld?’ en ‘ Wat zegt jouw muziek- en kledingkeuze over je identiteit?’ kunnen als uitgangspunt dienen.
*Cuny Janssen – My Grandma was a Turtle 26 maart t/m 2 mei 2010De titel van de tentoonstelling verwijst naar de oma van Cuny Janssen. Zij behoort tot de Turtles, een indianenstam uit Miami. Cuny Janssen reisde de hele wereld af en onderzocht uiteenlopende gebieden en haar inwoners. Tijdens de rondleiding of workshop onderzoeken de leerlingen of er verbanden zijn tussen de opvallende kenmerken van het landschap en de uiterlijke kenmerken van de geportretteerden. Vragen als ‘Waar kom jij vandaan?’, ‘Hoe verhoud jij je tot je omgeving?’ en ‘Is je omgeving van invloed op je uiterlijk?’ kunnen als uitgangspunt dienen
*Hans van den Bogaard - Collectie Vrolik 7 mei t/m 20 juni 2010 Foam presenteert de ‘Collectie Vrolik’ zoals deze is gefotografeerd door Hans van den Bogaard. Deze particuliere collectie omvat preparaten van over de hele wereld waaronder een eeneiige Javaanse gibbontweeling en de foetus van een anaconda op sterk water. De foto’s worden samen met enkele originele preparaten getoond.
*Inez van Lamsweerde & Vinoodh Matadin - Pretty Much Everything 1985-2010 25 juni t/m 15 september 2010 Het duo Van Lamsweerde en Matadin behoort zonder twijfel tot de top van de internationale mode- en portretfotografen. Daarnaast hebben zij naam gemaakt in de autonome kunstfotografie. Nooit eerder is van dit duo een retrospectief georganiseerd, ook niet in de Verenigde Staten waar zij al jaren wonen en werken. De tentoonstelling toont een zeer persoonlijke selectie uit hun oeuvre.
*Niet te missen Paul Graham - a shimmer of possibility 2 april t/m 16 juni 2010De tentoonstelling bestaat uit verschillende series van foto’s die inzicht geven in gewone momenten uit het leven van de verschillende mensen die de fotograaf op zijn reizen is tegengekomen. a shimmer of possibility is vraagt aandacht voor de korte, steeds terugkerende ogenblikken in het leven.
* 6 maart tm 17 september Matisse tot Malevich, pioniers van de Moderne Kunst
*Matisse tot Malevich Pioniers van de moderne kunst uit de Hermitage 6 maart -17 september 2010 Topstukken van Matisse, Picasso, Van Dongen, De Vlaminck, Derain en nog vele andere tijdgenoten schitteren van 6 maart t/m 17 september 2010 in de Hermitage Amsterdam in de tentoonstelling Matisse tot Malevich. Pioniers van de moderne kunst uit de Hermitage. Voor deze tentoonstelling zijn circa 75 schilderijen geselecteerd uit de Hermitage St.-Petersburg, die een van de mooiste collecties Franse schilderkunst ter wereld uit het begin van de twintigste eeuw herbergt. Behalve de wereldberoemde Franse meesters zullen ook even beroemde Russische tijdgenoten als Malevich en Kandinsky zijn vertegenwoordigd. Deze kunstenaars gelden met elkaar als de pioniers van het modernisme. Bijna alle getoonde werken behoren tot de vaste presentatie in St.-Petersburg. De meeste komen oorspronkelijk uit de Moskouse verzamelingen van Morozov en Sjtsjoekin. Het is voor het eerst dat deze omvangrijke collectie avant-garde meesterwerken in Nederland getoond wordt. In de tentoonstelling krijgt het ontstaan van de moderne kunst als kunsthistorisch verschijnsel aandacht, maar vooral ook de bezieling van de kunstenaars zelf , toen zij aan het begin van de vorige eeuw een revolutie in de kunst ontketenden, een cruciaal moment in de kunstgeschiedenis.
* Vanuit het Museum worden ook rondleidingen langs de hoogtepunten van de Amsterdamse School gegeven. Op donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag is er om 14.00 uuur een rondleiding in het museum.
Aan het Spaarndammerplantsoen in Amsterdam staan drie monumentale volkswoningbouwcomplexen van Michel de Klerk. Het meest expressionistische blok wordt in de volksmond Het Schip genoemd. Dit complex behoort tot de top van de architectuurstroming De Amsterdamse School uit het begin van de twintigste eeuw. Museum Het Schip is gevestigd in het voormalig postkantoor dat eveneens door de Klerk is ontworpen.
Bezoek aan het zorgvuldig vormgegeven interieur is een ervaring. Hier vindt men de tentoonstelling Poste Restante, de Amsterdamse School. De expositie geeft antwoord op vragen als: wat waren de bijzondere omstandigheden die Amsterdam tot Mekka van de volkshuisvesting maakten en wat is de cultuurhistorische waarde van de Amsterdamse School.
Daarnaast biedt het museum toegang tot een gerestaureerde arbeiderswoning, de tentoonstelling over de inspiratiebronnen van de Amsterdamse School en een inzicht in het wereldberoemde torentje van De Klerk!
*First Light: Fotografie & Astronomie 6 maart - 30 mei 2010 Met First Light presenteert Huis Marseille voor het eerst een grote tentoonstelling over fotografie en astronomie, waarin bijzondere historische foto’s worden gecombineerd met de meest spectaculaire beelden van bekende (ruimte)telescopen en ruimteschepen.
*Gedurfd Verzamelen. Van Chagall tot Mondriaan 14 februari – 16 mei 2010
Vanaf 14 februari staan in het Joods Historisch Museum de drie joodse verzamelaars Andries van Wezel, Willem Wolff Beffie en Salomon Slijper en hun kunstcollecties centraal. Met buitengewoon vooruitziende blik verzamelden zij tussen 1885 en 1940 werken van toen nog onbekende kunstenaars als Mondriaan, Chagall, Breitner, Isaac Israels en vele andere inmiddels beroemde schilders. Het JHM toont in de tentoonstelling Gedurfd Verzamelen. Van Chagall tot Mondriaan voor het eerst een reconstructie van hun verrassende collecties.
In een tijd dat de meeste verzamelaars op veilig speelden en inzetten op gevestigde namen, hadden Van Wezel (1856-1921), Beffie (1880-1950) en Slijper (1884-1971) het lef en de visie om betrekkelijk onbekende kunstenaars te steunen. De rol van de drie ging soms verder dan die van kunstminnend liefhebber. Niet alleen raakten zij bevriend met artiesten en stimuleerden hen, maar zij voorzagen sommigen ook, al dan niet door aankopen, in hun levensonderhoud.
Van Wezel, die vooral interesse had voor Amsterdamse impressionisten als Breitner en Isaac Israels, was bijvoorbeeld voor Eduard Karsen en Willem Witsen een echte weldoener. Diamantair Beffie, die naar internationale maatstaven een ongekend belangrijke collectie bezat met onder meer Chagall, Kandinsky, Jawlensky, Klee, Gestel en Sluijters, stelde op zijn beurt de Fransman Le Fauconnier in staat tijdens de Eerste Wereldoorlog in Nederland door te werken. En verzamelaar Slijper kocht vanaf het begin werk van zijn goede vriend Piet Mondriaan.
De collectie Van Wezel bleef intact door een legaat aan het Rijksmuseum. Ook Slijpers’ omvangrijke verzameling bleef in Nederland bijeen doordat hij deze legateerde aan het Gemeentemuseum Den Haag. De collectie Beffie echter viel uiteen. Dankzij particuliere documenten kon zijn verzameling worden gereconstrueerd en opgespoord in prominente musea wereldwijd, die de belangwekkende stukken voor deze expositie beschikbaar stellen.
Voor de tentoonstelling heeft een team van experts voor het eerst onderzocht welke plaats die kunst innam binnen de gegoede joodse burgerij in Amsterdam in de periode 1885-1940. De resultaten van het onderzoek zijn samengebracht in een rijk geïllustreerde catalogus, die verschijnt bij Waanders Uitgevers. Naast de publicatie brengt een introductiefilm deze veelzijdige expositie verder tot leven
* Gedurfd Verzamelen 14 februari t/m 16 mei 2010 Van Chagall tot Mondriaan In een tijd waarin de meeste kunstverzamelaars nog inzetten op grote namen van de klassieke schilderkunst, hadden drie joodse collectioneurs in de periode vanaf ongeveer 1885 tot de Tweede Wereldoorlog de moed om betrekkelijk onbekende kunstenaars te ondersteunen. De tentoonstelling Gedurfd Verzamelen geeft een beeld van drie visionaire joodse verzamelaars: Andries van Wezel (1856-1921), Willem Wolff Beffie (1880-1950) en Salomon Slijper (1884-1971), en toont voor het eerst een reconstructie van hun verrassende collecties. Tevens vestigt Gedurfd Verzamelen de aandacht op hun belangrijke, maar tot nu toe onderbelichte rol in het stimuleren en verzamelen van contemporaine kunst in Nederland. Zij behoorden tot de weinigen die oog hadden voor toen relatief onbekende kunstenaars, zoals Isaac Israels, George Breitner, Marc Chagall, Jan Sluijters, Leo Gestel, Alexej von Jawlensky, Paul Klee en Piet Mondriaan. Hun geloof in deze kunstenaars heeft bijgedragen aan de inmiddels internationale waardering van deze schilders.
* Gedurfd Verzamelen 14 februari t/m 16 mei 2010 Van Chagall tot Mondriaan In een tijd waarin de meeste kunstverzamelaars nog inzetten op grote namen van de klassieke schilderkunst, hadden drie joodse collectioneurs in de periode vanaf ongeveer 1885 tot de Tweede Wereldoorlog de moed om betrekkelijk onbekende kunstenaars te ondersteunen. De tentoonstelling Gedurfd Verzamelen geeft een beeld van drie visionaire joodse verzamelaars: Andries van Wezel (1856-1921), Willem Wolff Beffie (1880-1950) en Salomon Slijper (1884-1971), en toont voor het eerst een reconstructie van hun verrassende collecties. Tevens vestigt Gedurfd Verzamelen de aandacht op hun belangrijke, maar tot nu toe onderbelichte rol in het stimuleren en verzamelen van contemporaine kunst in Nederland. Zij behoorden tot de weinigen die oog hadden voor toen relatief onbekende kunstenaars, zoals Isaac Israels, George Breitner, Marc Chagall, Jan Sluijters, Leo Gestel, Alexej von Jawlensky, Paul Klee en Piet Mondriaan. Hun geloof in deze kunstenaars heeft bijgedragen aan de inmiddels internationale waardering van deze schilders.
*4 juni t/m 17 oktober 2010 Charlotte Salomon De keuze van Jonathan Safran Foer, Bernice Eisenstein en Ernst van Alphen 4 juni t/m 17 oktober 2010 Jonathan Safran Foer, Bernice Eisenstein en Ernst van Alphen, drie bekende figuren uit de literaire wereld, hebben uit het werk Leven? of Theater? van kunstenares Charlotte Salomon (1917-1943) hun favoriete gouaches gekozen. Deze selectie is vanaf 4 juni 2010 te zien in het Joods Historisch Museum en gaat vergezeld van hun persoonlijke motivatie. Deze bijdragen geven een nieuwe blik op het inmiddels beroemde werk van Salomon waarin ze haar dramatische levensverhaal verbeeldde.
*Count Your Blessings. Werk van Eliyahu Sidi 14 februari t/m 24 mei 2010 Het Joods Historisch Museum presenteert met plezier de familietentoonstelling Count Your Blessings. Werk van Eliyahu Sidi. Op fantasievolle wijze heeft de in Israël wonende Eliyahu Sidi Hebreeuwse letters, zegenspreuken, het verhaal van de uittocht uit Egypte, het Bijbelverhaal over Ester en het Hooglied verbeeld. Door illustraties te integreren met joodse teksten zet Eliyahu Sidi een oude traditie voort van kunstenaars in Jeruzalem en Safed sinds het einde van de negentiende eeuw.
* Twee nieuwe permanente tentoonstellingen:
1) De nieuwe tentoonstelling op de begane grond van de Grote Synagoge is gewijd aan joodse tradities en gebruiken. De opstelling is geïnspireerd op de vroegere ruimtelijke indeling van de synagoge. Prachtige ceremoniële objecten uit de collectie van het JHM krijgen de plek die ze voorheen in de synagoge ook hadden. Zo worden bezoekers zich bewust van de bijzondere plek waar ze zich bevinden en zullen de oorspronkelijke synagogale sfeer ervaren. Een belangrijk onderdeel in de expositie Religie zijn de korte films waarin Nederlandse joden vertellen over hun persoonlijke religieuze beleving. Hieruit spreekt de grote diversiteit van het hedendaagse joodse leven.
2) Op de galerijen van de Grote Synagoge staat de nieuwe expositie Geschiedenis van de joden in Nederland 1600-1890. De centrale vraag is wat het betekende om jood te zijn in Nederland in deze periode. Verhalen over de komst van de joden in Nederland, het wel en niet slagen van hun integratie, de culturele wisselwerking met niet-joodse landgenoten en het behoud van de eigen identiteit zijn vergelijkbaar met actuele situaties en discussies. Door de inrichting komt de architectuur van het monumentale gebouw weer tot zijn recht. De ramen zijn bijvoorbeeld helemaal vrij, waardoor de bezoeker een fraai uitzicht heeft op de voormalige Amsterdamse jodenbuurt.
*Zoeken naar leven van oersoep tot alien Interactieve tentoonstelling in NEMO vanaf 22 april Fietsen op lichtsnelheid en puzzelen met eiwitten. Je eigen chemische samenstelling berekenen en een échte meteoriet aanraken. In een nieuwe tentoonstelling in science senter NEMO gaan bezoekers van alle leeftijden op een spannende ontdekkingstocht vol spellen, experimenten en andere uitdagingen, om zelf te ervaren.
Zoveel vragen, zoveel antwoorden, zoveel te doen ‘Zoeken naar leven’ geeft antwoord op de vragen wat leven eigenlijk is en hoe het mogelijk is dat leven ontstaat. Wat het verschil is tussen levend en levenloos, hoeveel kans er is op leven in het heelal en hoe zou dat eruit kunnen zien. NEMO neemt je mee naar het allereerste begin van het leven in ons universum, zo’n 37 miljoen jaar geleden, om te laten zien hoe het allemaal begon. En hoe de wereld eruit zou zien als de omstandigheden nèt een beetje anders waren. Kinderen kunnen hun lichaam virtueel zien veranderen met de stand van de planeten of de sterkte van de zwaartekracht. Zo ontdekken ze hoe belangrijk het is dat het universum in balans is. Talrijke filmpjes, spellen en experimenten maken het mysterie van het leven boeiend en begrijpelijk.
Miller en Urey’s oersoep Het hart van de tentoonstelling is het beroemde Miller-Urey experiment. In 1953 toonden de wetenschappers Stanley Miller en Harold Urey aan dat er leven kan ontstaan als je verschillende stoffen onder bijzondere omstandigheden mengt. Het mengsel dat uit water, ammoniak, waterstof, methaan en vonken ontstond (vergelijkbaar met de omstandigheden 37 miljard jaar geleden), werd oersoep genoemd. Al na een week ‘groeiden’ uit het brouwsel aminozuren, maar verder zijn de wetenschappers nooit gekomen. In NEMO zet de Technische Universiteit van Eindhoven het experiment van Urey en Miller voort. De bol met oersoep blijft dit maal minstens vijf jaar onaangeroerd, om daarna te ontdekken óf en welk leven er is ontstaan. Als bezoeker sta je er met je neus bovenop.
*15 mei – 24 juli De tentoonstelling ‘witty, lo-fi works with knotty thoughts’ toont video, animatie en film van Mounira Al Solh, Keren Cytter, Claire Evans, Shana Moulton, Ola Vasiljeva, Emily Wardill en Nina Yuen. Deze jonge kunstenaars hebben een vergelijkbare manier van werken, esthetiek en stijl en zetten een overeenkomstige ‘strategie’ in om hun ideeën vorm te geven. Een paar elementen die overeenkomen zijn die van lo-fi, humor (in combinatie met tragiek) en het performatieve. Deze werkwijze is bovendien onlosmakelijk verbonden met het onderwerp van de animatie, video of film.
* 1 april – 20 juni 2010 In atmosferisch licht. Het picturalisme in de Nederlandse fotografie 1890-1925 In atmosferisch licht. Het picturalisme in de Nederlandse fotografie 1890-1925 Vanaf 1 april tot en met 20 juni 2010 is in Museum Het Rembrandthuis een tentoonstelling te zien over één van de vroegste stromingen in de fotografie: het picturalisme. Meer dan honderd foto’s van beroemde Nederlandse fotografen van rond 1900, zoals Henri Berssenbrugge, Adriaan Boer, Bernard Eilers en Berend Zweers, tonen hoe zij voortbouwden op tradities uit de schilderkunst van de zeventiende en de negentiende eeuw. Portretten met een Rembrandtesk licht, stillevens als Willem Kalf, landschappen in de stijl van Jacob Ruisdael, en alledaagse stadsgezichten zoals die van Cornelis Springer, verbeeldden zij opnieuw met fotografie.
*1 april tot en met 20 juni 2010 In atmosferisch licht. Picturalisme in de Nederlandse fotografie 1890-1925 Vanaf 1 april tot en met 20 juni 2010 is in Museum Het Rembrandthuis een tentoonstelling te zien over één van de vroegste stromingen in de fotografie: het picturalisme. Meer dan honderd foto’s van beroemde Nederlandse fotografen van rond 1900, zoals Henri Berssenbrugge, Adriaan Boer, Bernard Eilers en Berend Zweers, tonen hoe zij de fotografie van een technische verworvenheid tot een kunstvorm ontwikkelden. Daarbij bouwden zij voort op tradities uit de schilderkunst van de zeventiende- en de negentiende eeuw. Portretten met een Rembrandtesk licht, stillevens van Willem Kalf, landschappen in de stijl van Jacob van Ruisdael, en alledaagse stadsgezichten zoals die van Cornelis Springer, verbeeldden zij opnieuw met fotografie.
*CRYSTAL loves LEATHER Toonaangevende ontwerpers van bekende modemerken en opkomende avant-garde ontwerpers hebben zich laten inspireren door CRYSTALLIZED™ – Swarovski Elements en door twee nieuwe toepassingen van de kristallen op leer. Het resultaat is pure romantiek: CRYSTAL loves LEATHER. Deze prachtige collectie is van 8 maart tot en met 29 augustus 2010 in Tassenmuseum Hendrikje te bezichtigen. CRYSTAL loves LEATHER was eerder te zien in het Louvre in Parijs, het Modemuseum in Antwerpen, in New York tijdens het ‘Accessories Circuit’ en in Tokio. Tentoonstelling In de tentoonstelling worden handtassen, avondtassen, clutches en modeaccessoires van ongeveer 60 ontwerpers getoond, waaronder Hugo Boss, Desmo, Bracher Emden, Lulu Guinness, Coccinelle, Federica Moretti, Banu Erkin, Bernd Michael Ostwald, Valerie Saïd, Valérie Dassa, Stuart Weitzman.
* 12 juni t/m 22 augustus 2010 voetbalspektakel in het Tropenmuseum en TropentheaterDagelijks van 12 juni t/m 22 augustus 2010 Op 12 juni start in het Tropenmuseum en het Tropentheater een interactief spektakel rond het WK voetbal in Zuid-Afrika. Centraal staat de Afrikaanse beleving van dit grootse evenement. Dagelijks zijn wisselende actuele reportages van Afrikaanse journalisten te zien. Daarnaast worden zoveel mogelijk (Afrikaanse) wedstrijden live op het grote doek vertoond. Op deze manier kan iedereen zich onderdompelen in het Afrikaanse WK-spektakel en tegelijkertijd kennismaken met de Afrikaanse journalistieke visie op het WK en sport in het algemeen. Speciaal voor het WK ondergaat de begane grond van het Tropenmuseum deze zomer een transformatie tot voetbalstadion. Via een spelerstunnel bereiken bezoekers - luid toegejuicht en toegezongen door Afrikaanse supporters - de interactieve tentoonstelling over de Afrikaanse beleving van het WK voetbal. Het museum staat dagelijks in contact met Afrikaanse reporters, journalisten en fotografen om een continu aangepaste, actuele berichtgeving te garanderen
*permanent Latijns Amerika & de Cariben: In het Tropenmuseum is een swingende tentoonstelling te zien over Latijns Amerika & de Cariben. De culturele en sociale geschiedenis van de inwoners van dit continent staat centraal; van de Azteken tot aan Internet. Er is speciale aandacht voor de relaties tussen Suriname, de Antillen en Nederland. In West-Azië en Noord-Afrika: In het Tropenmuseum maakt u kennis met de kunst en cultuur in Midden-Oosten en Noord-Afrika: van Marokko tot Pakistan. U ‘reist’ langs stad en platteland en maakt kennis met godsdienst, geschiedenis en de gouden eeuwen van de islamitische wereld (12e-14e eeuw). Ook bezoekt u Jemenitische en Pakistaanse woonhuizen en een retro café in Cairo. Mens en Milieu: Schuil voor een onweersbui in de Afrikaanse savanne. Stap in een jeepney met paarden op de motorkap of waan je in een bootje in het tropisch regenwoud. Deze tentoonstelling geeft een beeld van hoe mensen in de (sub)tropen leven in zowel de natuurlijke als de door de mens gecreëerde omgeving. Centraal staan hierbij vier ecosystemen.
*1 april tm 29 augustus 2010 Afrikaanse Gedenkdoeken
* Amsterdam Tropenmuseum tm mei 2012 Chinese Levenskracht
*tm 9 mei 2010 Marroncultuur uit Suriname
* Enkele reis Holland. Foto’s Leonard Freed, 1958-1962 van 18 juni t/m 3 oktober 2010. Amerikaanse Magnum-fotograaf Leonard Freed (1929-2006) fotografeerde tussen 1958 en 1962 in Nederland woonachtige Molukkers en Indische Nederlanders, die sinds 1945 uit Indonesië in Nederland arriveerden. Freed - beroemd vanwege zijn sociaal-historische, menselijke benadering van fotograferen - legde hun aankomst, het weerzien met familie en het dagelijks leven vast.
* Meesters uit Museum Mesdag tm 4 juli 2010 De kunstenaar Hendrik Willem Mesdag (1831-1915) bracht een unieke en omvangrijke collectie eigentijdse kunst bijeen met meesterwerken van Gustave Courbet, Jean-François Millet, Théodore Rousseau, Jacob Maris en Jozef Israëls – kunstenaars die Vincent van Gogh mateloos bewonderde. Museum Mesdag in Den Haag, dat onderdeel is van het Van Gogh Museum, wordt nu verbouwd. In de aanloop naar de heropening in de winter 2010/11 worden op de tweede etage van het Rietveldgebouw de mooiste schilderijen, tekeningen en pastels uit de collectie getoond
* Paul Gauguin De doorbraak naar moderniteit 19 februari ‘10 - 6 juni 2010 In 1889, ten tijde van de Parijse Wereldtentoonstelling, exposeerde Paul Gauguin met enkele vrienden op het festivalterrein in het Café des Arts van de heer Volpini. Gauguin toonde daar onder andere een prentenserie die hij op aanraden van Theo van Gogh had gemaakt en die bekend zou worden als de Volpini-serie. De 11 zincografieën op kanariegeel papier ontstonden op een cruciaal moment in Gauguins oeuvre. Ze geven een overzicht van de centrale thema’s van zijn werk: van de exotische landschappen van Martinique tot scènes uit Pont-Aven en Arles. Met de Volpini-serie gaf Gauguin in feite zijn ‘visitekaartje’ af
*Expositie in Verzetsmuseum over de nasleep van het Srebrenica-drama: SREBRENICA-POTOCARI. Een beeldverslag in fotomontages van Jehanne van Woerkom Op 1 juli ‘10 opent in het Verzetsmuseum Amsterdam de expositie Srebrenica-Potocari met fotomontages waarin kunstenares Jehanne van Woerkom een beeld geeft van de massa-begrafenissen van slachtoffers van de val van de enclave Srebrenica op 11 juli 1995. Aanleiding voor de expostie is de vijftiende herdenking van de massamoord in Srebrenica, die plaatsvond vijftig jaar nadat in 1945 de Verenigde Naties werden opgericht om oorlog en genocide te voorkomen. De tentoonstelling is te zien in het Verzetsmuseum Amsterdam tot en met 22 augustus 2010. De door de Verenigde Naties tot ''veilig gebied' verklaarde Bosnische enclave Srebrenica werd in 1995 namens hen door Nederlandse militairen beschermd. Na de val op 11 juli 1995 van de enclave door Servisch geweld, werden 8.000-10.000 mensen, jongens, mannen en enkele vrouwen, als vermist geregistreerd. In 2010 zijn Inmiddels ongeveer 4.000 van hen in massagraven gevonden, geïdentificeerd en herbegraven op de begraafplaats Potocari bij Srebrenica. Duizenden lichamen zijn nog niet gevonden.
* Expositie Liefde in oorlogstijd komt naar Amsterdam In spannende tijden worden liefdesrelaties extra intens beleefd. De Tweede Wereldoorlog beïnvloedde het liefdesleven van een hele generatie mensen. Ze kregen vlinders in hun buik in de schuilkelder, de onderduik, de loopgraven en zelfs in de concentratiekampen. De tentoonstelling Liefde in Oorlogstijd, vanaf 4 juni ’10 tm 10 april 2011 voor publiek geopend in het Verzetsmuseum Amsterdam, brengt deze onderbelichte, menselijke kant van de oorlog in beeld
*Expositie Fritz Behrendt verlengd Belangstelling voor vroeg tekenwerk blijft groot Het Verzetsmuseum Amsterdam heeft besloten de expositie Fritz Behrendt – getekend door de oorlog, te zien sinds februari van dit jaar, te verlengen tot en met 27 juni 2010. In de tentoonstelling is voor het eerst een selectie te zien van tekeningen die Behrendt maakte tijdens de Tweede Wereldoorlog, samen met latere tekeningen over deze oorlog die hem zou blijven aangrijpen. Fritz Behrendt werd in 1925 in Berlijn geboren. In 1937 vluchtte de familie om politieke redenen naar Nederland. Tijdens de bezetting was Behrendt student aan de Kunstnijverheidschool te Amsterdam. Hij maakte toen al tekeningen over de politieke situatie. Aan het eind van de oorlog werd hij gearresteerd wegens verzetsactiviteiten. Na de oorlog bouwde hij een indrukwekkende carrière op als politiek tekenaar voor onder meer Het Algemeen Handelsblad, Het Parool, De Telegraaf en vele internationale kranten en tijdschriften. Behrendt overleed onverwachts op 4 december
Ga naar het expositie overzicht van heel Nederland klik hier
Ga naar het overzicht met 425 stadswandelingen in heel Nederland klik hier
