Vraag hier uw gratis CKplus Nieuwsbrief aan!
Amsterdam - Mokum, Stadswandelingen, uitjes en rondleidingenarr.
Amsterdam georganiseerde stadswandelingen en Tours, Rondleidingarr.
Amsterdam Guided Tours Hollandarr.
Amsterdam Rondje de Oude Stad print
Amsterdam Rivierenbuurt (3)print
Amsterdam Verzetsmuseum A.Frank print
Amsterdam Zuid (11)print
Amsterdam Zuid Hildo Krop print
Amsterdam Oud Zuid Stadswandelingprint
Amsterdamse bos (8)print
Amsterdamse bos Piet Kramer
Amsterdam Stadswandeling Joodse Wijk MP3printen MP3
Storytrail Amsterdam: stadswandeling met verteller arr. CKplus korting
Amsterdam Langs Amsterdamse Theatersprint
Amsterdam Architectuurwandeling
Amsterdam IJburgprint
Amsterdam Langs de Amstel print
Amsterdam Nieuwmarkt buurtprint
Amsterdam Noord Vogelbuurtprint
Amsterdam Oostelijk Havengebied print
Amsterdam Osdorpprint
Amsterdam Staatsliedenbuurt print
Amsterdam Zuidas print
Amsterdam (5)gilde Amsterdam
Amsterdam De Pijpprint
Stadswandeling Amsterdam (4)print
Amsterdam Jordaan(20)print
Amsterdam hofjes, atelierprint
Amsterdam ZuidOost
Amsterdam Rembrandt (2)
Amsterdam Tours in Amsterdamarr.
Amsterdam Varen en Wandelenarr.
arr. Amsterdam 9 georganiseerde Stadsrondleiding
arr. Amsterdam Bedrijfs- Groeps Uitjes.nl
arr. Amsterdam (5x) (arrangement)
Amsterdam Stadswandelingen met Gidsarr.
Amsterdam, Haarlem, Den Haag en Utrecht Tour Rondleiding of Stadswandelingarr.
* Stadsrondleiding Amsterdam. Wat dacht u bijvoorbeeld van smartlappen zingen op de Zeedijk, een puzzeltocht maken door Artis of een gezellige borrel boottour maken door de Amsterdamse grachten?
* Je kunt ook een kort blokje om maken, is eveneens beschreven
*Uitjes.nl is het ideale startpunt voor uw bedrijfsuitje of groepsuitje waar dan ook in Nederland! Hier vindt u onze originele en exclusieve groepsarrangementen en groepsactiviteiten. Als voorbeeld hebben we een aantal grote steden genoemd Amsterdam, Utrecht en Maastricht. Maar ook in niet genoemde steden zoals Leiden, Groningen, Leeuwarden, Almere, Breda, Eindhoven, Enschede, Zwolle en Arnhem organiseren we vele arrangementen. En staat uw gewenste stad er niet bij? U mag ons bellen en we organiseren het daar!
* InZicht Walter Süskind wandeling door de voormalige Joodse wijk, 4 km. (pdf formaat / 1,6 Mb). De wandeling is genoemd naar Walter Süskind, die veel Joodse kinderen heeft helpen redden van deportatie tijdens de tweede Wereldoorlog. De wandeling gaat langs de hoogtepunten van de Joodse aanwezigheid in Amsterdam door de eeuwen heen. Wandeling met heel veel historische informatie over de Joodse geschiedenis in Amsterdam.
* mp3 InZicht Walter Süskind wandeling door de voormalige Joodse wijk, 4 km. (zip formaat / 26 Mb).De wandeling is genoemd naar Walter Süskind, die veel Joodse kinderen heeft helpen redden van deportatie tijdens de tweede Wereldoorlog.De wandeling gaat langs de hoogtepunten van de Joodse aanwezigheid in Amsterdam door de eeuwen heen.Wandeling met heel veel historische informatie over de Joodse geschiedenis in Amsterdam.
*Amsterdam is een onmogelijke stad! Het is een mirakel dat deze stad ooit is ontstaan en nog steeds bestaat. Want ruim 800 jaar geleden was het hele gebied rond Amstel en IJ drassig, waterig en zompig. Alles wat er op gebouwd werd, zakte langzaam weg. Hoe kon op die plek toch een stad verrijzen? En hoe kwam Amsterdam tot haar ongekende groei? Beleef dit 'Mirakel van Amsterdam' tijdens de Storytrail stadswandeling. Schrijf je nu in voor deze zondagse theaterwandeling via de website. Kijk bij de 'open inschrijving' data en reserveer. Nu met 2,50 euro korting voor bezoekers van CKPlus. Gebruik de kortingscode ckplus-korting en betaal i.p.v. 15,- euro maar 12,50 voor de Storytrail met welkomstdrankje.
*Het zuidelijke stuk van Amsterdam is gebouwd tijdens de stadsuitbreiding van de jaren 20-40 van de twintigste eeuw. Het overgrote deel van de huizen in de Rivierenbuurt en Amsterdam Zuid is gebouwd in de wat gesloten stijl van de Amsterdamse School. Deze ziet het gebouw als een organisch, natuurlijk geheel en stelt schoonheid boven functionaliteit. Gebruikte materialen zijn natuurlijk; natuursteen, baksteen, hout en smeedijzer. Ook de ornamenten nemen de natuur tot voorbeeld. In het begin van de twintigste eeuw zijn de Amsterdamse wethouder Wibaut en de directeur van de Gemeentelijke Woningdienst grote aanhangers van de Amsterdamse School
*Deze wandeling van ca. 2 uur geeft een goede indruk van de invloed van het werk van Hildo Krop op het vooroorlogse stadsbeeld van Amsterdam Zuid. Met name bij bruggen is werk van hem te bezichtigen
* Beleidsmedewerker Welstand en Monumenten én architectuurliefhebber Gijs Vorstman van het stadsdeel ZuiderAmstel stelde een wandeling door de Amsterdamse Rivierenbuurt samen. Op 27 december 2004 liepen Paul Gellings en Jos Wiersema deze facinerende wandeling en hebben daarbij de foto's gemaakt. duur: 1.30 uur
*
* In het Amsterdamse Bos is een wandeling te maken langs een groot aantal bruggen van Piet Kramer. De wandeling is 8 kilometer lang en duurt circa 2,5 uur. Deze beschreven route is verkrijgbaar bij het bezoekerscentrum: de Kramerroute langs de bruggen van architect Piet Kramer.
De wandelroutes bieden een unieke kans om met het Amsterdamse Bos kennis te maken. Er zijn een aantal wandelroutes verkrijgbaar ondermeer bij het bezoekerscentrum. De onderstaande routes kunt u gratis downloaden als pdf.
Kenenwandeling (7 kilometer) Al voor de aanleg van het Amsterdamse Bos wandelden de Amsterdammers over de Koenekade naar boerderij Meerzicht. Op de Koenenwandeling ziet u zowel het oude landschap als het nieuwe. Parkboswandeling (6 kilometer) Het Amsterdamse Bos is aangelegd in de Engelse Landschapstijl. Bochtige waterpartijen, glooiende grasvelden en hoogteverschillen wisselen elkaar af en scheppen samen de illusie van oneindigheid. Boerenwandeling (4.5 kilometer) De Boerenwandeling verbindt twee boerderijen in het Amsterdamse Bos. Onderweg komt u een stuk echt natuurbos tegen en de oudste boom van het Amsterdamse Bos. . Vijverwandeling (4 kilometer) De kleine en grote vijver vormen het hart van het Amsterdamse Bos. Het Amsterdamse Bos laat zich hier van meest romantische kant zien. Natuurboswandeling (7 kilometer) In het natuurbos wordt het beheer beperkt tot het begaanbaar houden van paden. Een bos dat zichzelf in stand houdt en de wandelaar steeds weer verrassingen bezorgt. Poelwandeling (4 kilometer) De Oeverlanden van de Amstelveense Poel en Kleine Poel vormen een oerlandschap van moerassen en berkenbos. Het laat zien hoe het landschap rond Amsterdam er in de vroegere eeuwen uitzag. Daarnaast zijn er twee beschreven routes verkrijgbaar bij het bezoekerscentrum: de Lange Boswandeling (15 km) en de Kramerroute langs de bruggen van architect Piet Kramer.
* Maar de Rivierenbuurt heeft ook een ander gezicht dan deze afgeleiden van de Amsterdamse School, waarvan de Wolkenkrabber op het Victorieplein natuurlijk het meest markante voorbeeld is. Zo is er het totaal anders ogende, grijze legostadje, achter de 'vestingmuren' langs de Kennedylaan. Ook naoorlogse, hoge gebouwen, waaronder - ik doe even een greep - het Okurahotel en de Rembrandttoren , geven onze buurt op harmonieuze wijze een gevarieerd aanzien. duur: 1.00 uur
* Deze wandeling geeft een goede indruk van de invloed van het werk van Hildo Krop op het vooroorlogse stadsbeeld van Amsterdam Zuid. Met name bij bruggen is werk van hem te bezichtigen. De wandeling voert achtereenvolgens langs de volgende locaties: brug over het Noorder Amstelkanaal, Reinier Vinkeleskade, Gerrit van der Veenstraat, Lyceum brug, Hygieaplein, brug over het Zuider Amstelkanaal, brug van de Beethovenstraat, brug bij het Muzenplein, Apollolaan, brug naar de Hobbemakade en brug over de Boerenwetering. De onderstaande tekt is in principe voldoende om deze route te kunnen volgen. Het gebruik van een plattegrond is echter aan te bevelen. duur: 2:00 uur
* De wandelbrochure Vervolging en verzet bevat een door historica Ineke van Tol beschreven wandeling van het Anne Frank Huis naar het Verzetsmuseum. Het is een fullcolour zakboekje van 18 pagina's, met een uitklapbare plattegrond, vol informatie en afbeeldingen. Er is een Engelstalige en een Nederlandstalige versie. De brochure is voor 50 cent te koop in het Anne Frank Huis en het Verzetsmuseum. De route kan ook in omgekeerde richting of per tram worden afgelegd. De brochure verhaalt over gebeurtenissen die zich tijdens de oorlog op de plaatsen langs de route hebben afgespeeld en sluit aan bij de belangstelling voor de Tweede Wereldoorlog
*Boats & Events biedt de leukste uitjes in Amsterdam op en rondom boten: . Ideaal voor vrijgezellenfeestjes, familiedagjes, teamuitjes, bedrijfsuitjes of vriendenuitjes!Kijk eens naar de Verborgen Stad, Te Land, Te Gracht en In de Kroeg of Zing, Vecht, Huil, Vaar, en Bewonder! Natuurlijk maken wij graag een uitje op Maat voor u!
*Het Rondje Oude Stad. Deze wegwijzer leidt u door de Oude Stad van Amsterdam en bevat:
een gedetailleerde plattegrond met een wandelroute
informatie over & aanbiedingen van de leukste winkels, musea, restaurants, lunchrooms, proeflokalen, cafés, bars, theaters en nog veel meer!
interessante verhalen over 24 historische en hedendaagse bezienswaardigheden op de wandelroute.
Wandel door het oude havenkwartier, langs de oudste huizen, eeuwenoude kerken of zelfs de grootste tempel van Europa. Bezoek gezellige lunchrooms, restaurants, cafés en proeflokalen en ontdek bijzondere musea. De wandelroute voert u ook langs winkels met een eigen sfeer en een uniek assortiment met o.a. collecties voor verzamelaars, curiosa, mode, design en nostalgische, handgemaakte producten
Met een Amsterdammer door Amsterdam, groepjes van max 8, groepjes leerlingen max 6 en 2 begeleiders. Niet op maandag. Voor groepen alles mogelijk.Voor een rondleiding reserveren 020 625 13 90 van 13-16 uur of via de site
* Oude Binnenstad
* De Jordaan
*Joodse Geschiedenis
* Een zwerftocht door Amsterdam
Mokum handelsstad aan het water Een wandeling langs de maritieme geschiedenis van Amsterdam
TOP
* In opdracht van Stadsdeel Oud-Zuid heeft Amsterdam Toerisme & Congres Bureau een stadswandeling door de Amsterdamse wijk De Pijp samengesteld. Doel van de wandelroute is bezoekers kennis te laten maken met de rijke geschiedenis en bezienswaardigheden van De Pijp. De route door het ’Quartier Latin’ van Amsterdam staat beschreven in een handzaam boekje met daarin een overzichtelijk kaartje en mooie illustraties en is verkrijgbaar in Nederlands en Engels. U leest alles over de geschiedenis van de wijk en de wandeling leidt u langs diverse bezienswaardigheden.
Audiotour Voor de Nederlandstalige wandelaar zijn voor verschillende onderwerpen van de route geluidsitems beschikbaar voor iPod of mp3-speler. Kenners en bewoners vertellen hun verhaal waardoor de wijk en haar geschiedenis nog meer tot leven komen. De wandeling kan overigens ook zonder de geluidsitems prima gelopen worden.
De wandeling is als boekje kosteloos verkrijgbaar bij hotels, musea en andere culturele locaties in Amsterdam en voor een kleine vergoeding (2 €) bij de Amsterdamse VVV informatiekantoren.
* De wandeling in een handig zakformaatboekje, voorzien van routekaartje gaat langs een twintigtal markante theaterlocaties, geeft tekst en uitleg. Past goed bij de nieuwe expositie 1000 jaar theater.NL.
Te koop bij de receptie van 11-17 uur, maar op za/zo vanaf 13 uur
*Bureau Bakker & Bakker, gespecialiseerd in rondleidingen in architectuur en stedenbouw in binnen- en buitenland, verzorgt een unieke architectuurexcursie door de Plantage. Voor meer informatie en aanmeldingen (minimaal 10 personen!): gem.bakker@planet.nl of telefoon: 020 683 63 59 (telefonisch op werkdagen van 10.00 tot 16.00 uur
*Alle informatie over een atelier, hofje, museum, gracht, markt, pleintje, monument of gevelsteen is hier op te vragen. Naast actuele, wordt er ook historische- en culturele informatie virtueel • aangeboden. Stippel je eigen wandeling uit. Deze is van het web te downloaden
atelierroute Jordaan • gevelstenenroute Jordaan • hofjesroute Jordaan • monumentenroute Jordaan • struinen langs de grachten • gevelstenen Grachtengordel • ateliers in Amsterdam • standbeelden in Amsterdam • gevelstenen in Amsterdam • hofjes in Amsterdam • monumenten Centrum • monumenten Prinsengracht • monumenten Herengracht • monumenten Keizersgracht • monumenten Singel • historische lokaties in Amsterdam • wandeling langs oude Stadsmuur
*Plattegrond wandeltocht langs alle hofjes van de Jordaan Voor virtuele wandelingen langs hofjes in de Jordaan. Als u alles virtueel heeft bezocht, zet dan de computer uit, open uw eigen deur, pak de fiets of trein en bezoek de ontdekte plekjes.
Plattegrond wandeltocht langs ateliers in de Jordaan Voor virtuele wandelingen langs ateliers van beeldende kunstenaars in de Jordaan. Als u alles virtueel heeft bezocht, en u wilt een van de kunstenaars bezoeken, maak dan eerst een afspraak, zet dan de computer uit, open uw eigen deur, pak de fiets of trein, ga wandelen, en bezoek de ateliers en andere ontdekte plekjes.
* De meiden van de Meeuw Elke woensdagmiddag is er meidenclub bij buurtcentrum De Meeuw. Nienke Rooijakkers bombardeerde de meiden tot mini-verslaggevers van hun eigen leven. Dromen, bespiegelingen en praktische levenslessen volgen elkaar op terwijl je de buurt wordt rondgeleid. Het geluid van Evelien van den Broek zoomt in op heden en verleden van de buurt. Een docu-soundscape over een arbeiderswijk met geschiedenis – waar het leven niet altijd van een leien dakje gaat, maar waar de veerkracht enorm is. Door Nienke Rooijakkers en Evelien van den Broek
Startpunt: Al Ponte – Caffè Italiano Meeuwenlaan 2 (IJplein) 1021 HR Amsterdam
Geluidswandelingen door Amsterdam Soundtrackcity Amsterdam nodigt je uit om de straat op te gaan en de stad opnieuw te ontdekken via acht geluidswandelingen gemaakt door kunstenaars. De wandelingen zijn in verschillende wijken van de stad en vertellen elk een ander verhaal over heden, verleden en toekomst van het gebied, gebaseerd op verhalen en ervaringen van bewoners. Laat je meevoeren door een unieke mix van stemmen, geluiden en muziek. Hoe werkt het? Met een geluidsspeler, koptelefoon en plattegrond maak je een rondwandeling. Onderweg luister je naar een op de route toegesneden mix van stadsverhalen, omgevingsgeluid, muziek, de stem van een gids, archiefmateriaal en een speciaal gecomponeerde soundscape. De wandelingen zijn gratis en duren circa 60 minuten.
*Nieuwe’ geschiedenissen Geschiedenis kan geschreven worden waar je bij staat, maar dan moet zij wel als zodanig herkend, vastgelegd en ontwikkeld worden. Een proces waarbij alle bewoners betrokken zouden moeten zijn. Uiteindelijk zijn zij het die IJburg maken, niet de huizen, stenen of straten. De geluidswandeling van Het Blauwe Huis vertelt in vogelvlucht het verhaal van de verschillende bewoners van IJburg. Hoe zij dit nieuwe stukje land verkennen, vormgeven en eigen maken. En hoe hiermee geschiedenis geschreven wordt. Door Het Blauwe Huis / Jeanne van Heeswijk en Anne Wellmer
Startpunt: Het Blauwe Huis Willy Mullenskade 13 1087 KH Amsterdam
uitgiftepunt: Espressofabriek IJburglaan 1489 1087 KM Amsterdam
Geluidswandelingen door Amsterdam Soundtrackcity Amsterdam nodigt je uit om de straat op te gaan en de stad opnieuw te ontdekken via acht geluidswandelingen gemaakt door kunstenaars. De wandelingen zijn in verschillende wijken van de stad en vertellen elk een ander verhaal over heden, verleden en toekomst van het gebied, gebaseerd op verhalen en ervaringen van bewoners. Laat je meevoeren door een unieke mix van stemmen, geluiden en muziek. Hoe werkt het? Met een geluidsspeler, koptelefoon en plattegrond maak je een rondwandeling. Onderweg luister je naar een op de route toegesneden mix van stadsverhalen, omgevingsgeluid, muziek, de stem van een gids, archiefmateriaal en een speciaal gecomponeerde soundscape. De wandelingen zijn gratis en duren circa 60 minuten.
*Down by the Riverside Onze visie op onze omgeving wordt sterk gekleurd door onze persoonlijke situatie – hoe mobiel we zijn, wat onze interesses zijn, onze familieomstandigheden, onze leeftijd, etc. ?Je wordt in de wandeling ‘Down by the Riverside’ door verschillende personages bij de hand genomen op een ontdekkingstocht langs het water van de Amstel. De personages zijn jouw gids en laten je vanuit sterk verschillende perspectieven kijken naar dezelfde plaatsen in de stad. Door Alison Isadora en Hannes Wallrafen
Startpunt: De Ysbreker Weesperzijde 23 1091 EC Amsterdam Uitgiftepunt: Villa Ruysch Ruyschstraat 15 1091 BR Amsterdam
Geluidswandelingen door Amsterdam Soundtrackcity Amsterdam nodigt je uit om de straat op te gaan en de stad opnieuw te ontdekken via acht geluidswandelingen gemaakt door kunstenaars. De wandelingen zijn in verschillende wijken van de stad en vertellen elk een ander verhaal over heden, verleden en toekomst van het gebied, gebaseerd op verhalen en ervaringen van bewoners. Laat je meevoeren door een unieke mix van stemmen, geluiden en muziek. Hoe werkt het? Met een geluidsspeler, koptelefoon en plattegrond maak je een rondwandeling. Onderweg luister je naar een op de route toegesneden mix van stadsverhalen, omgevingsgeluid, muziek, de stem van een gids, archiefmateriaal en een speciaal gecomponeerde soundscape. De wandelingen zijn gratis en duren circa 60 minuten.
* De Nieuwe Markt Sinds mensenheugenis zijn de bewoners van de Nieuwmarktbuurt getuige van een doorlopende parade van zeer uiteenlopende bezoekers. Deze wandeling gaat over de wisselwerking tussen deze stroom toeristen en buurtbewoners en verhoudt zich tot het beeld van de stad dat zowel de bewoners als de bezoekers van de Nieuwmarkt met zich meedragen. In het verlengde van de cultuur van de binnenstad ontwikkelt Adriaan Nette deze geluidswandeling, terwijl hij gebruik maakt van verschillende vreemde talen die te horen zijn op straat. Door Adriaan Nette en Daniel Testas
Startpunt: W139 Warmoesstraat 139 1012 JB Amsterdam
Geluidswandelingen door Amsterdam Soundtrackcity Amsterdam nodigt je uit om de straat op te gaan en de stad opnieuw te ontdekken via acht geluidswandelingen gemaakt door kunstenaars. De wandelingen zijn in verschillende wijken van de stad en vertellen elk een ander verhaal over heden, verleden en toekomst van het gebied, gebaseerd op verhalen en ervaringen van bewoners. Laat je meevoeren door een unieke mix van stemmen, geluiden en muziek. Hoe werkt het? Met een geluidsspeler, koptelefoon en plattegrond maak je een rondwandeling. Onderweg luister je naar een op de route toegesneden mix van stadsverhalen, omgevingsgeluid, muziek, de stem van een gids, archiefmateriaal en een speciaal gecomponeerde soundscape. De wandelingen zijn gratis en duren circa 60 minuten.
*Het einde van de wereld Dit gebied is het resultaat van een roerige en ingrijpende metamorfose. Tot in de jaren ’70 van de vorige eeuw was hier een drukke zee- en Rijnhaven, in de jaren ’80 was het een vrijplaats voor krakers en stadsnomaden. Na een ingrijpende stadsvernieuwingsoperatie in de jaren ‘90 is het nu een toonaangevend stuk grootstad. De buurt is strak ingericht, dicht bebouwd en ligt er opgeruimd bij. Er wonen meer mensen per vierkante meter dan in enig andere buurt van Amsterdam. Met veel genoegen zelfs; de buurt is erg populair als woonplek. Het ruige verleden lijkt lang geleden. De krakers hebben plaatsgemaakt voor een creatieve klasse, die professioneel werkt aan een nieuwe samenleving. Is het een geslaagd experiment of de zoveelste vertrutting van een ooit zo spannende rafelrand van stad? Ga mee op zoek naar sporen, verhalen en opinies van de oorspronkelijke bewoners en kolonisten. Door Mechtild Prins en Wim Conradi
Startpunt: Lloyd Hotel & Culturele Ambassade Oostelijke Handelskade 34 1019 BN Amsterdam
Geluidswandelingen door Amsterdam Soundtrackcity Amsterdam nodigt je uit om de straat op te gaan en de stad opnieuw te ontdekken via acht geluidswandelingen gemaakt door kunstenaars. De wandelingen zijn in verschillende wijken van de stad en vertellen elk een ander verhaal over heden, verleden en toekomst van het gebied, gebaseerd op verhalen en ervaringen van bewoners. Laat je meevoeren door een unieke mix van stemmen, geluiden en muziek. Hoe werkt het? Met een geluidsspeler, koptelefoon en plattegrond maak je een rondwandeling. Onderweg luister je naar een op de route toegesneden mix van stadsverhalen, omgevingsgeluid, muziek, de stem van een gids, archiefmateriaal en een speciaal gecomponeerde soundscape. De wandelingen zijn gratis en duren circa 60 minuten.
*Autochtuin Deze geluidswandeling is een hoorspel, waarbij de omgang met inheemse en exotische flora wordt gebruikt als metafoor voor immigratie en autochtone cultuur. De onderwerpen zijn: aarden, wortelschieten, opgroeien en afstamming. Zowel de sociale als de biologische betekenis van deze begrippen zijn belangrijk voor de wandeling. Uitvalsbasis is het bezoekerscentrum van Natuurtuin De Wiedijk, een piepklein stuk Europees oerbos in Osdorp. Door Peter Westenberg en Martijn Tellinga
Startpunt: Bezoekerscentrum Natuurtuin De Wiedijk S. F. van Ossstraat 1 1068 JJ Amsterdam
Geluidswandelingen door Amsterdam Soundtrackcity Amsterdam nodigt je uit om de straat op te gaan en de stad opnieuw te ontdekken via acht geluidswandelingen gemaakt door kunstenaars. De wandelingen zijn in verschillende wijken van de stad en vertellen elk een ander verhaal over heden, verleden en toekomst van het gebied, gebaseerd op verhalen en ervaringen van bewoners. Laat je meevoeren door een unieke mix van stemmen, geluiden en muziek. Hoe werkt het? Met een geluidsspeler, koptelefoon en plattegrond maak je een rondwandeling. Onderweg luister je naar een op de route toegesneden mix van stadsverhalen, omgevingsgeluid, muziek, de stem van een gids, archiefmateriaal en een speciaal gecomponeerde soundscape. De wandelingen zijn gratis en duren circa 60 minuten.
* De Zone De uit Kroatië afkomstige kunstenaar Duro Toomato woont en werkt al meer dan twaalf jaar in de Staatsliedenbuurt. Hij heeft voor deze geluidswandeling 40 mensen die wonen en/of werken in deze buurt geïnterviewd over hun ervaringen en herinneringen van twintig jaar geleden en over hun toekomstverwachtingen. Je volgt een route met als leidraad het strijdbare verleden van de buurt. Onderweg krijg je steeds meer het gevoel dat de hele buurt leeft in een andere tijd, ruimte en werkelijkheid onder een reusachtige glazen koepel. Enter the Zone.Door Duro Toomato en Guy Amitai
Startpunt: Bibliotheek Staatsliedenbuurt Van Hallstraat 615 1051 HE Amsterdam
Geluidswandelingen door Amsterdam Soundtrackcity Amsterdam nodigt je uit om de straat op te gaan en de stad opnieuw te ontdekken via acht geluidswandelingen gemaakt door kunstenaars. De wandelingen zijn in verschillende wijken van de stad en vertellen elk een ander verhaal over heden, verleden en toekomst van het gebied, gebaseerd op verhalen en ervaringen van bewoners. Laat je meevoeren door een unieke mix van stemmen, geluiden en muziek. Hoe werkt het? Met een geluidsspeler, koptelefoon en plattegrond maak je een rondwandeling. Onderweg luister je naar een op de route toegesneden mix van stadsverhalen, omgevingsgeluid, muziek, de stem van een gids, archiefmateriaal en een speciaal gecomponeerde soundscape. De wandelingen zijn gratis en duren circa 60 minuten.
* Zuidas Symphony Het uitgangspunt van deze geluidswandeling is, zoals vaker in het werk van Justin Bennett, het luisteren naar de wereld. Niet alleen omdat de beleving van de stedelijke soundscape een esthetische ervaring kan zijn, maar ook omdat het nauwgezet ‘luisteren’ naar de stad een radicaal andere manier van kijken oplevert. Wat is het geluid van de Zuidas? Hoe anders wordt de soundscape wanneer de bouw vordert en je de omgeving dagelijks ziet veranderen? Hoe denken planologen eigenlijk over geluid? kan geluid een publieke ruimte creëren? Deze vragen worden gesteld en toegelicht, terwijl de wandelaar luistert naar akoestische, historische, psychologische en politieke aspecten van publieke ruimtes. Door Justin Bennett
Startpunt: Informatiecentrum Zuidas Amsterdam World Trade Center Strawinskylaan 59 1077 XW Amsterdam
Geluidswandelingen door Amsterdam Soundtrackcity Amsterdam nodigt je uit om de straat op te gaan en de stad opnieuw te ontdekken via acht geluidswandelingen gemaakt door kunstenaars. De wandelingen zijn in verschillende wijken van de stad en vertellen elk een ander verhaal over heden, verleden en toekomst van het gebied, gebaseerd op verhalen en ervaringen van bewoners. Laat je meevoeren door een unieke mix van stemmen, geluiden en muziek. Hoe werkt het? Met een geluidsspeler, koptelefoon en plattegrond maak je een rondwandeling. Onderweg luister je naar een op de route toegesneden mix van stadsverhalen, omgevingsgeluid, muziek, de stem van een gids, archiefmateriaal en een speciaal gecomponeerde soundscape. De wandelingen zijn gratis en duren circa 60 minuten.
*De unieke tours van Tours-Amsterdam.nl zijn geschikt voor iedereen die gezellig of avontuurlijk een dagje Amsterdam wilt beleven. Bij ons kunt u terecht voor hele diverse uitgaansmogelijkheden. Met familie of vrienden een originele tour door de Amsterdamse binnenstad maken? Tours-Amsterdam.nl combineert enerverende tours met rondvaarten, we organiseren stadswandelingen en zorgen ervoor dat u met uw collega's of vrienden iets nieuws beleeft in onze hoofdstad. Ons aanbod kunt u geheel naar eigen inzicht samenstellen zodat uw tour geheel volgens uw wensen verloopt. Bij ons begint een nieuwe tour door Amsterdam altijd met het inventariseren van uw wensen!
* De Bijlmer heeft zeer veel moois te bieden. Duizenden en duizenden gingen u voor in stadswandeling "De Geheimen van de Bijlmer". Even een afspraakje maken en kom met minimal 10 personen. Duur 2,5 uur Naast de rondleiding is de tocht ook te fietsen (fietsen zijn te huur)
* Drs Kees Kaldenbach neemt u mee naar gebouwen en straten met Rembrandt verhalen. Hij kan u ook als kunsthistoricus begeleiden bij bezoek aan musea.
* Rembrandt-Gouden Eeuw- Amsterdam zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Het Amsterdam van Rembrandt is door middel van een wandelrouteboekje ook door u te ontdekken. (3 euri)
*Altijd al een stadswandeling door bijvoorbeeld Amersfoort of de Jordaan in Amsterdam willen doen, maar nooit geweten hoe u dat nu eigenlijk moet aanpakken? Holland Tour Guides biedt u de tour èn de gids die alle kennis van zaken heeft om zonder routebeschrijving tòch de mooiste plekjes tijdens uw stedentrip te kunnen bezoeken, daarbij vertelt de gids u ook nog bijzondere wetenswaardigheden en leuke anekdotes van de plekken die u bezoekt. Holland Tour Guides bezorgt u de city trip van uw leven!
*Mokum Events
Ben u op zoek naar het ultieme evenement of bedrijfsuitje in- en om Amsterdam? Heeft u geen idee waar u moet beginnen en al helemaal niet wat er allemaal te koop is? Dan bent u bij Mokum Events aan het juiste adres!
Mokum Events is een gerenommeerd evenementenbureau met jarenlange ervaring in het organiseren van tal van evenementen, tours en uitjes in- en om Amsterdam. Mokum Events heeft de afgelopen jaren talloze particuliere groepen en bekende bedrijven een onvergetelijke dag bezorgd! En dat bedoelen we dan volledig in positieve zin!
Bekijk de website van Mokum Events en laat u verrassen door het gevarieerde en opmerkelijk originele aanbod van evenementen. Mokum Events beschikt namelijk over een database van maar liefst meer dan 150 verschillende rondleidingen, excursies, bedrijfsuitjes, workshops, stadswandelingen, tours en excursies in- en om Amsterdam.
En het leuke is dat vrijwel alles op verschillende wijze te combineren is tot één groot arrangement! U kunt het zo gek niet bedenken of Mokum Events heeft het in haar assortiment! En zelfs als u het wèl zo gek kunt bedenken, dan nóg is de kans groot dat Mokum Events een passende oplossing heeft. Want op uw verzoek worden uw wensen nader beoordeeld en wordt (samen met u!) gezocht naar een oplossing, zodat alsnog een op uw lijf gesneden uitje kan worden georganiseerd.
Want bij Mokum Events geldt: Weinig is onmogelijk!
* Dit is DÉ website voor iedereen die op zoek is naar enthousiaste en deskundige (plaatselijke) gidsen en reisbegeleiding tijdens rondleidingen naar de mooiste en meest interessante plekjes van Nederland en... in vrijwel iedere taal!
Een begeleide tour per touringcar, boot, fiets, autoped of het openbaar vervoer; HTG staat voor u klaar!
*Holland Tour Guides kindly welcomes you! After all, this is THE website for everybody who is looking for enthusiastic and competent (local) guides and travel guidance during conducted tours to the most beautiful and most interesting spots of the Netherlands....in practically every language.
A guided tour by coach, bike, scooter or by public transport; Holland Tour Guides is at your disposal!
*Specialtours & Events Stadswandeling Tour Rondleiding of Stadswandeling?
Specialtours & Events organiseert met vol enthousiasme verschillende stadswandelingen in de mooiste steden van Nederland! Wandel bijvoorbeeld in Amsterdam door de roemruchte Jordaan of ga bijvoorbeeld op pad door de Rosse Buurt. Bezoek in Haarlem bijzondere hofjes, laat u verrassen in Den Haag of wandel langs de mooie werven in Utrecht!
Wij bieden een breed scala aan verschillende uitjes, excursies, bedrijfsuitjes, workshops, stadswandelingen, tours en excursies. Onze gidsen en begeleiders zullen er alles aan doen om u een onvergetelijke dag te bezorgen. Leuk als bedrijfsuitje, groepsuitje of familieuitje.
Elke zaterdag om 12:30 organiseren wij in Amsterdam bijvoorbeeld een inschrijfwandeling, startend vanaf het Beursplein. U kunt zich hier al vanaf 1 persoon op inschrijven!
Ga naar het expositie overzicht van heel Nederland klik hier
Ga naar het overzicht met 425 stadswandelingen in heel Nederland klik hier
Amsterdam Monumenten Amsterdam Centrum
Amsterdam Het Rembrandthuis (museum)
Amsterdam De Amsterdamse School
Amsterdam Hogesluis
Amsterdam De Bijenkorf
Amsterdam Blauwbrug
Amsterdam Diamantslijperij Boas
Amsterdam Bruggen
Amsterdam Brug 242 Magere Brug
Amsterdam De Bouwmeesters
Amsterdam Bouwmeester Berlage .
Amsterdam Bouwmeester Cuypers
Amsterdam Bouwmeester Van Gendt .
Amsterdam Gemeente Archief
Amsterdam De Doelen
Amsterdam Geschiedenis van de Hofjes
Amsterdam Historische Gevel Reclames etc.
Amsterdam Industria
Amsterdam Jugendstil
Amsterdam Koninklijke paleizen
Amsterdam Werf ‘t Kromhout
Amsterdam Monumenten Binnenstad
Amsterdam De Neo Stijlen (1815-1900) in Amsterdam
Amsterdam Paleis op de Dam
Amsterdam Parklaan
Amsterdam De Plantage
Amsterdam Rijskmuseum
Amsterdam Straatmeubileir
Amsterdam De Telegraaf
Amsterdam Wintertuin
Amsterdam Hofjes
Amsterdam AHM voormalig Burgerweeshuis
Amsterdam Cromhouthuizen Bijbels Museum
Amsterdam Grote Synagoge
Amsterdam Geelvinck Hinlopen Huis
Amsterdam Huis Marseille
Amsterdam Nieuwe Kerk
Amsterdam Oude Kerk
Amsterdam Ons’ Lieve Heer op Solder
Amsterdam Gebouw Plancius
Amsterdam Theater Instituut
Amsterdam Grachtenhuis Van Loon
Amsterdam Willet-Holthuysen
Amsterdam Hollandsche Schouwburg
Amsterdam Amsterdamse MonumentenKunst en cultuur klik hier
*alle Amsterdamse monumenten mooi beschreven en bijeengebracht
Amsterdam Rembrandthuis
* Het huis waar Rembrandt tussen 1639 en 1658 heeft gewoond is een museum: Museum het Rembrandthuis. Tussen 1606 en 1607 is dit pand gebouwd in wat toen de Sint-Anthonisbreestraat heette. De naam Jodenbreestraat is van later datum. Het huis is neergezet op twee erven in het oostelijk deel van de stad. In die nieuwbouwwijk vestigden zich vele rijke kooplieden en kunstenaars. Op een vogelvluchtkaart uit 1625 is het pand goed te zien. (afb.1) Het is een fors woonhuis met een trapgevel en twee verdiepingen. Omstreeks 1627/1628 is het huis ingrijpend verbouwd. Het kreeg een nieuwe voorgevel, een voor die dagen hoogstmoderne lijstgevel met een driehoekig fronton. Bovendien kreeg het huis er een verdieping bij. (afb.2) De verbouwing is waarschijnlijk verricht onder toezicht van Jacob van Campen, die later naam zou maken als de architect van het Amsterdamse stadhuis (het huidige Paleis op de Dam).
Amsterdam De Amsterdamse School
* Amsterdamse School (1915-1940)
De industriële revolutie halverwege de vorige eeuw bracht een ommezwaai in de samenleving teweeg, die een grote groei van de steden tot gevolg had. De werkgelegenheid in Amsterdam nam toe en trok vele arbeiders naar Amsterdam. Al deze arbeiders moesten natuurlijk woonruimte hebben, met hun (grote) gezinnen. Voor de arme arbeiders was huisvesting schaars en onbetaalbaar. Er moest dus drastisch iets veranderen aan de volkshuisvesting in de stad. Met de Woningwet van 1901 werd door woningbouwverenigingen en de gemeente een nieuwe visie ontwikkeld op het gebied van de volkshuisvesting. Grote aantallen woningen werden gerealiseerd en de stad begon langzaam een nieuwe vorm te krijgen. De wijk De Pijp kreeg in die tijd veel kritiek. Het was de laatste wijk die nog op de oude polderverkaveling geënt was, waardoor je relatief kleine percelen kreeg. In deze buurt was ook weinig plaats voor groen. In de nieuwe stadsplannen veranderde dat. De nieuwe buurt (Zuid) zou een monumentaal karakter krijgen, met brede lanen.
Ten gevolge van de enorme stadsuitbreiding moest ook de Dienst Publieke Werken grote activiteit ontplooien. De nieuwe wijken moesten immers ook worden voorzien van bestrating, riolering en straatmeubilair; er waren badhuizen en scholen nodig en kantoren voor gemeentelijke diensten. Ook moesten er in de nieuwe wijken bruggen komen en veel oude bruggen in de stad vernieuwd worden. Rond de eeuwwisseling was er sprake van een specifiek cultureel klimaat, waarin de ontwikkeling van een nieuwe architectuur goed kon gedijen. Als reactie op de zogenaamde neo-stijlen ontwikkelt Berlage een geheel eigen stijl, waarvan de Amsterdamse School de directe opvolger is. Het belangrijkste werk van Berlage is de Koopmansbeurs op het Beursplein, bekend geworden als de Beurs van Berlage. Onder de verzamelnaam Amsterdamse School vallen architecten die het nieuwe zochten in de decoratieve versiering van de gevels. Uitbundig metselwerk langs schoorstenen, daklijsten, kozijnen en vooral de vormgeving van de hoeken moesten de gevels reliëf geven. Ook de accenten die gegeven werden bij de deuren, portieken en doorgangen zijn opvallend voor het werk van de Amsterdamse School.
Een eerste voorbeeld van de Amsterdamse School is het huizenblok aan de Johannes Vermeerplein/Gabriël Metsustraat van M. de Klerk (1911/1912). Rond dezelfde periode ontstaat ook het Scheepvaarthuis aan de Prins Hendrikkade van Van der Mey (1913/1916). Deze werken hebben nog sterk verticale accenten, tot dan toe zo bepalend voor de Nederlandse architectuur. De horizontale lijn zal hierna echter een van de meest karakteristieke eigenschappen van de Amsterdamse School worden; door nieuwe constructies van gewapend beton of staal was het nu mogelijk een raam in een bakstenen muur breder te maken dan de hoogte.
Amsterdam Hogesluis
* Brug 246: Amstel / Sarphatistraat (Hogesluis, 1883) Onderdeel van de 17de eeuwse stadswal was een hoge stenen brug die destijds veel indruk maakte op de bezoeker van de stad. In 1883 werd de Hogesluis vervangen door een monumentale dubbele basculebrug met tien doorvaarten, ontworpen door W.H. Springer in Parijse stijl. De plaatbrug, gedeeltelijk basculebrug, is fraai versierd met sierstukken van gietijzer (met stadswapens), een natuurstenen vaasbalustrade, obelisken van natuursteen met gedecoreerde lantaarndragers en bijpassende lantaarns.
Amsterdam Bijenkorf
* De Bijenkorf (1911/14) De geschiedenis van De Bijenkorf - het eerste als zodanig in Nederland gebouwde warenhuis - begon in 1870 toen Simon Philip Goudsmit aan de Nieuwendijk een winkeltje exploiteerde in dames - handwerken en manufacturen. Na uitbreiding aan de Nieuwendijk werd in 1909 een noodwinkel opgericht op het terrein van de in 1903 gesloopte Beurs van J.D. Zocher. In deze noodbehuizing steeg de omzet zodanig dat men besloot zich permanent op deze plek te vestigen. De architect J.A. van Straaten - aanvankelijk aangezocht voor een verbouwing van de panden aan de Nieuwendijk - werd gevraagd een ontwerp te leveren met medewerking van B.A. Lubbers.. Op 30 oktober 1912 werd de eerste steen gelegd. Van Straaten werd na onenigheid met de Bijenkorfdirectie ontslagen en Lubbers zette het werk voort. Hij werkte met name het interieur verder uit en claimde later het auteurschap van het hele ontwerp. Begin september 1914 vond de opening van de parterre plaats en begin 1915 was het gehele pand voor gebruik gereed.
Het gebouw bestaat uit een functioneel en voor die tijd modern betonskelet met een in neo-stijl, op barok en classicisme aansluitend, traditioneel vormgegeven exterieur van natuursteen. De opbouw wordt zowel horizontaal als verticaal geleed. De door lisenen gelede verdiepingen rusten op een sokkel of basement en worden afgesloten door een kroonlijst met daarboven een attiek en balustrade. Segmentvormige frontons beëindigen de hoekpaviljoens en de middenpartij.
Amsterdam Blauwbrug
* Brug 236: Amstel / Amstelstraat (Blauwbrug, 1884) Eén van de markantste bruggen van de stad is wel de Blauwbrug uit 1884. De brug met welhaast Parijse allure is een ontwerp van W.H. Springer en B. de Greef en verving de oude houten Blauwbrug die daar sinds 1600 een belangrijke oeververbinding vormde. De monumentale vaste plaatbrug met drie doorvaarten heeft bijzonder fraaie pijlers van baksteen en natuursteen in de vorm van scheepsboegen met daarop marmeren zuilen voorzien van bladornamenten, kapitelen, maskers en polychrome keizerskronen als beëindiging. De vaasbalustrade is van natuursteen. De lantaarnsdragers op de zuilen hebben eveneens de vorm van scheepsboegen. De bijpassende lantaarns hebben keizerskronen. De brug werd in 1999 gerestaureerd. Onder andere werden de gietijzeren bogen teruggeplaatst. Bovenstaande foto's zijn van vóór de restauratie
Amsterdam DiamantslijperijBoas
* Nieuwe Uilenburgerstraat 173-175 Diamantslijperij Boas (1878/79) De opkomst, bloei en neergang van de Amsterdamse fabrieksmatige diamantslijperijen bestrijkt ongeveer het tijdvak van 1840 tot 1914. Na de Eerste Wereldoorlog zijn er, op een enkele uitzondering na, geen grote slijperijen meer gebouwd. De grote bloeiperiode van het Amsterdamse diamantvak valt in de periode 1870-1876, toen in de Vaalrivier in Zuid-Afrika grote diamantvondsten werden gedaan. De als gevolg hiervan ontstane hausse wordt de Kaapse Tijd genoemd. Op Uilenburg werd in 1878 door de gebroeders Boas een stoom-diamantslijperij opgericht. Het complex werd gebouwd naar ontwerp van de architect-werktuigkundige J.W. Meijer. De 73 meter lange en 12 meter brede fabriek, destijds de grootste en modernste van Europa, is gebouwd in een sobere neo-classicistische stijl, wat met name blijkt uit de enkele in de gevel opgenomen frontons. Opvallend is het grote aantal ramen in de gevels. Voor de bewerking van diamanten is voldoende daglicht namelijk van groot belang. Vóór de verbouwing in 1990 waren de vensters gevat in gietijzeren profielen. Tegenwoordig hebben die plaatsgemaakt voor aluminium sponningen en grote spiegelramen.
Amsterdam Bruggen
* Bruggen Amsterdam, Stad van bruggen Amsterdam is niet denkbaar zonder water en bruggen. Gegroeid langs de oever van de Amstel ontstond een stad waarin water aanvankelijk belangrijker was dan het land; zowel als transportweg, als verdedigingsgracht en zelfs als stedebouwkundig sieraad voor de stad. Het water is onlosmakelijk verbonden met de stad, die ook wel het Venetië van het Noorden genoemd wordt.
Het aantal bruggen is gestaag toegenomen in de loop van de geschiedenis. In de 16de eeuw had de stad 52 bruggen en 6 overkluizingen/duikers (zie de kaart van Cornelis Anthonisz uit 1544). Rond 1600 is het aantal toegenomen tot 110 waaronder 10 overkluizingen/duikers (zie de kaart van Pieter Bast). Door de grote stedelijke uitbreiding aan het begin van de 17de eeuw verdubbelde dit aantal bijna. Het "voltooide" Amsterdam had 297 bruggen en 9 overkluizingen/duikers (zie de plattegrond van Gerred de Broen uit ±1732). Tegenwoordig heeft Amsterdam 1.539 bruggen, waarvan 252 in de binnenstad.
Het stadsgebied had door de 17de eeuwse uitleg een omvang bereikt die het tot het midden van de 19de eeuw zou behouden. Vanaf omstreeks 1860 werd buiten de Singelgracht begonnen met de bouw van nieuwe stadswijken. In de binnenstad werden de eerste grachten gedempt, aanvankelijk met een beroep op hygiënische motieven (stankoverlast). Later werden het toenemende (gemotoriseerde) verkeer en de zo min mogelijk belemmerde verbinding met de nieuwe stadsdelen de belangrijkste redenen om over te gaan tot dempingen. Met deze dempingen van grachten verdwenen in de periode 1860-1895 tientallen bruggen. Op andere plaatsen werden hoge bruggen vervangen door lage, soms zeer monumentale exemplaren. Dit had te maken met de eisen van de electrische tram.
Ook in de 20ste eeuw verdwenen talloze monumentale bruggen, hoofdzakelijk op grond van verkeerstechnische overwegingen. Terwijl in de loop van de jaren honderden monumenten behouden en gerestaureerd werden, konden oude bruggen worden gesloopt en vervangen door nieuwbouw. Inmiddels is het besef doorgedrongen dat bruggen net als monumentale gebouwen onderdeel uitmaken van de gebouwde omgeving. De bruggen vormen een markant deel van de monumentale ruimtelijke structuur van de grachtengordel. Ook al zijn veel bruggen in Amsterdam niet meer authentiek, ze hebben dus wel grote stedebouwkundige kwaliteiten. In totaal zijn 72 bruggen binnen de Singelgracht op de gemeentelijke monumentenlijst geplaatst, een groot deel niet omdat ze authentiek of uniek zijn, maar omdat ze van groot belang zijn voor het stadsbeeld. Daarvan behoren er 20 tot de 200 nieuwe rijksmonumenten.
Amsterdam Brug 242 Magere Brug
* Brug 242: Amstel/Kerkstraat (Magere Brug, 1934, gerest. 1969)De beroemde Magere Brug is in haar huidige, twintigste-eeuwse vorm een houten dubbele ophaalbrug of wipbrug en heeft negen doorvaarten. Haar naam dankt zij aan de oorspronkelijke smalle brug die de beide oevers van de Amstel verbond ter hoogte van de Kerkstraat. In 1671 besloot de vroedschap tot de aanleg van de bruggenhoofden, maar daarna gebeurde er vermoedelijk voorlopig niet veel. Op bijvoorbeeld de vogelvlucht van Jacob Bosch uit 1679 of op Gerrit Berckeyde's schilderij 'Gezicht op de Amstel' uit 1685 is van de nieuwe brug immers nog niets te zien. De 'thesaurieren' – beheerders van de stadskas – besloten in het najaar van 1691 dat de brug gebouwd moest worden naar ontwerp van stadstimmerman Hans Petersom. Deze eerste 'Kerkstraatbrug' bestond uit lange aanbruggen op eenvoudige houten paaljukken en een beweegbaar middendeel bestaande uit een enkele klap of val. Zij telde dertien doorvaarten waarvan de buitenste gebruikt werden als opslagplaatsen. In 1772 werd de overspanning van de middendoorvaart gewijzigd in een dubbele valbrug.
Amsterdam Bouwmeesters
* Bouwmeesters Enkele bouwmeesters in chronologische volgorde zijn: Hendrick de Keyser (1565-1621) Jacob van Campen (1595-1657) Philip Vingboons (1607-1678) Daniël Stalpaert (1615-1676) Justus Vingboons (1620-1698) Adriaan Dortsman (1636-1682) Elias Bouman (1636-1686) Daniël Marot (1661-1752) Jean Coulon (1678-1760) Frédéric (Frans) Blancard (1704-1744) Jacob Otten Husly (1738-1796) Ludwich Friedrick Druck (sinds 1771 in Amsterdam) Abraham van der Hart (1747-1820) P.J.H. Cuypers (1827-1921) G.B. Salm en A. Salm GBzn (resp. 1831-1897 en 1857-1915) A.L. van Gendt (1835-1901) G.A. van Arkel (1858-1918) H.P. Berlage (1856-1934) J.M. van der Mey (1878-1949) P.L. Kramer (1881-1961) M. de Klerk (1884-1923)
Amsterdam Bouwmeester Berlage
* H. P. Berlage (1856-1934) Hendrik Petrus Berlage studeerde van 1875 tot 1878 aan de technische hogeschool in Zürich. Daar kwam hij in aanraking met de denkbeelden van de architecten Semper en Viollet-le-Duc. Zij kritiseren op dat moment de overheersende zogenaamde neo-stijlen, waarin de decoratieve vormen van bouwstijlen uit het verleden overdadig worden toegepast. Hij raakt onder de indruk van het ideaal van de Gemeenschapskunst en wordt socialist. Op basis van de denkbeelden van Semper en Viollet-le-Duc ontwikkelt Berlage een eigen stijl, waarvan de Amsterdamse School de directe opvolger is. Berlage ontwerpt niet alleen de gebouwen, maar ook de inrichting, het meubilair en zelfs drukwerk. Bij de decoratie van het kantoor de Algemeene aan het Damrak schakelt hij kunstenaars in: Lambertus Zijl maakt beeldhouwwerk aan de gevel en Derkinderen beschildert het trappenhuis. In 1896 krijgt Berlage de belangrijke opdracht voor het bouwen van een nieuwe Beurs. Hij maakt vele ontwerpen voordat in 1898 de bouw begint. Uiteindelijk komt hij tot een zeer radicale uitwerking van zijn ideeën. Hij gaat uit van geometrische grondslagen en wijst alle op oude stijlen gebaseerde ornamenten af. Het gebouw is sober en de constructie is nadrukkelijk zichtbaar. De verschillende materiaalsoorten worden niet bepleisterd of weg geschilderd, maar houden hun eigen karakter. Zo ontstaan contrasten tussen bakstenen muren, hardstenen elementen en overkappingen van glas en staal. Decoratie wordt alleen toegepast in samenhang met de constructie. Behalve als architect is Berlage ook actief als stedebouwkundige. Zijn ontwerp voor Amsterdam-Zuid bestaat uit grote, monumentale woningblokken. Zij vormen de wanden van brede lanen, pleinen en straten. In de centrale as van het plan staat een woontoren, de “wolkenkrabber” van J. F. Staal. De nadruk ligt bij de woningblokken op de totaalcompositie. De aparte woningen zijn onderdeel van de straatwand. De gemeenschappelijkheid van de stadswijk staat voorop. Berlage wilde een gemeenschappelijke, niet individuele bouwkunst.
Amsterdam Bouwmeester Cuypers
* P.J.H. Cuypers (1827-1921) Cuypers introduceerde met zijn kerken rond 1850 de neo-gotiek in Nederland. Hij bouwde zes kerken in Amsterdam, waarvan er ondertussen drie gesloopt zijn: de Willibrorduskerk aan de Amsteldijk, de Nicolaas en Barbara aan de Da Costakade en de Magdalenakerk in de Spaarndammerstraat zijn in de loop der jaren afgebroken. De Posthoorn in de Haarlemmerstraat, de Vondelkerk in de Vondelstraat en de Dominicuskerk in de Spuistraat zijn aan de sloophamer ontsnapt. De Posthoorn en de Vondelkerk worden beiden niet meer als kerk gebruikt. Ook in de wereldlijke gebouwen van Cuypers overheerst de neo-gotiek, zij het met neo-renaissance invloeden. Dit is vooral te zien aan het Rijksmuseum (1876/85) en het Centraal Station (1882/89), waaraan ook A.L. van Gendt heeft meegewerkt. Verder bouwde hij een aantal woonhuizen in de Vondelstraat, in een vrij sobere stijl: nr. 3-7 (Vondelhoven); nr. 36-40; nr.75 (Nieuw Leyerhoven) en zijn eigen woonhuis op nr. 77-79. In 1906 bouwde hij aan de zuidzijde van het Rijksmuseum de Nachtwachtzaal. In 1911, hij was toen 84, ontwierp hij nog de gevels voor het politiebureau, Oudezijds Achterburgwal 185 (naast het Spinhuis). Het gebouw wordt nu gebruikt door de Universiteit van Amsterdam
Amsterdam Amsterdam Bouwmeester Van Gendt
* A.L. van Gendt (1835-1901) A.L. van Gendt is schepper geweest van een groot aantal belangrijke bouwwerken in Amsterdam. De Industrieschool voor Vrouwelijke Jeugd, Weteringschans 31 (naast het Barlaeus gymnasium van Springer) is een van Amsterdams laatste gebouwen geweest in een zuiver eclectische stijl. Vanaf ongeveer 1880 hebben zijn werken een enigszins Weens karakter: de Hollandse Manege (Vondelstraat 140, 1880), restaurant Riche (Rokin 84/Enge Kapelsteeg, 1883) en het Concertgebouw (van Baerlestraat 98, 1883/86). Dan volgt een periode van neo-renaissance: het weeshuis Weteringschans 261, het gebouw van de vereniging voor de koffiehandel, Raadhuisstraat 15, de handelsvereniging “Amsterdam”, Nieuwezijds Voorburgwal 162-170, het Burgerziekenhuis, Linnaeusstraat 89 en het winkelhuis, Muntplein 1/Amstel 2. In die jaren werkte van Gendt met P.J.H. Cuypers mee aan het Centraal Station en met Springer aan de Schouwburg op het Leidseplein. Na 1894 werkte hij samen met zijn zoons, J.G.van Gendt en A.D.N. van Gendt. Samen bouwden zij onder andere de winkelgalerij aan de Raadhuisstraat en een winkelhuis aan de Herengracht/Raadhuisstraat. J.G. van Gendt en A.D.N. van Gendt zouden later als gebrs. Van Gendt A.L.zn verder gaan.
Amsterdam Constantia woningen
* Willemsstraat 149-165, Constantiawoningen (1863/64) De Constantiawoningen behoren tot de zogeheten "filantropische woningbouw", gerealiseerd door de in 1863 opgerichte Stichting voor den Ambachtsstand - Constantiawoningen. De door P.J. Hamer ontworpen woningen werden gebouwd voor minvermogende werklieden ouder dan 60 jaar die hier vrij van huur konden wonen. Voorwaarde was verder wel dat zij minstens 12 jaar bij één en dezelfde patroon in enig nijverheidsvak werkzaam waren geweest. Het statige complex is uitgevoerd in een neo-classicistische stijl met decoraties geïnspireerd op de Hollandse renaissance. Het geheel is symmetrisch ingedeeld en heeft licht naar voren springende midden- en hoekpartijen. Deze zijn benadrukt door, met afwisselend baksteen en wit geschilderd pleisterwerk, geblokte lisenen. De middenpartij wordt bekroond door een segmentvormig fronton. De vleugels tussen de midden- en hoekpartijen maken een gesloten indruk, doordat de vensters ver uit elkaar staan en de binnenste vensters bovendien "blind" zijn. De plattegrond van het hof komt overeen met de plattegrond van het traditionele Nederlandse hofje, waarbij de woonhuisjes om een binnenhof - voorzien van bleekveldjes en een waterpomp - gegroepeerd staan. Oorspronkelijk waren er 36 kleine woonvertrekken. Boven de achtervleugel aan het binnenhof verheft zich een torentje (oorspronkelijk voorzien van een luidklok en eventueel een uurwerk), een element dat ook vaak in traditionele hofjes te vinden is.
Amsterdam Constantia woningen amsterdarch
Amsterdam Gemeente Archief Amsterdam
* met niet minder dan 70.000 foto's en 20.000 bouwtekeningen van Amsterdam toen en nu
Amsterdam Doelen
* Nieuwe Doelenstraat 24, Doelenhotel (1882/83) In 1882 werd de toren Swych Utrecht, een in het complex van de Kloveniersdoelen opgenomen verdedigingswerk uit 1482, gesloopt. Het moest namelijk plaats maken voor het Doelen Hotel. Vanaf 1522 had de toren, die leek op de Schreierstoren, deel uitgemaakt van de oefenruimte van de schutterij der kloveniers.
De beroemdste compagnie van deze schutterij is wel die van kapitein Frans Banning Cocq. Rembrandt van Rijn kreeg in 1638 opdracht deze nachtwacht te portretteren (De Nachtwacht, 1642, Rijksmuseum). Tot 1715 bleef het hier in de grote Doelenzaal hangen. De oude Kloveniersdoelen werden al in de 17de eeuw door de stedelijke magistratuur gebruikt voor ontvangsten en buffetten. Voorname gasten van de stad werden ook wel ter overnachting in dit "herenlogement" gehuisvest.
In 1870 werd J.F. Hahn eigenaar van het complex, dat hij met het oog op de komende Wereldtentoonstelling wil laten vervangen door nieuwbouw in neo-renaissance. Delen van het muurwerk en de funderingen van het oude Doelen Hotel en het buitenmuurwerk van de 17de eeuwse Doelenzaal zouden worden geïncorporeerd.
Gezien vanaf de noordzijde en vanaf de zijde van de binnen-Amstel krijgt men de beste indruk van de creatie van J.F. van Hamersveld. Eerstgenoemde zijde toont een korte gevel als hoekpaviljoen. De gevelsteen van J.H. Teixiera de Mattos uit 1883 verwijst naar de toren Swych Utrecht.
Amsterdam Hofjes
* Hofjes Hofjes zijn een vroege vorm van bejaardenzorg en sociale woningbouw tegelijk, een oudedagsvoorziening voor arme, oude mensen. De oudjes woonden er gratis. Vanaf de straat zijn hofjes vaak moeilijk te zien. De woninkjes zijn meestal gebouwd achter de bewoning aan de straat. Een hofje is doorgaans een rechthoekig complex, waarvan de huisjes in U- of L-vorm rond een bleekveld (tegenwoordig meestal tuin) zijn gebouwd. Op het binnenterrein staat vaak een waterpomp met een lantaarn. Het poortgebouw bevat vaak een regentenkamer (meestal op de verdieping), waarvan de luxieuze inrichting in schril contrast staat met de sobere woninkjes. In Amsterdam zijn hofjes vanwege het gebrek aan ruimte in de binnenstad vaak erg klein en soms niet veel meer dan een straatje met inpandige huisjes achter de bebouwing aan de straat (vaak bestaan deze huisjes al vóór de stichting van het hofje: huisjes gelegen aan een “gang”).
Er is dan geen ruimte voor een bleekveld of tuin. Veel inpandige huisjesgroepen, welke te bereiken waren door tussen de huizen uitgespaarde gangen, waren niets anders dan door particulieren geëxploiteerde huurwoninkjes. Zij worden ook vaak “hofjes” genoemd. Op deze pagina staan de “echte” hofjes centraal. Het aantal hofjes is moeilijk aan te geven, omdat in de 19de eeuw en later vele instellingen van ouderdomsvoorziening zijn gesticht die vergelijkbaar zijn met de oude hofjes, terwijl veel oude hofjes in dergelijke moderne instellingen zijn opgegaan. Er zijn nog ca. 200 hofjes in Nederland, waarvan de meesten in Noord- en Zuid-Holland (Holland was immers de rijkste provincie van de Republiek). De helft staat in vier Hollandse steden: Amsterdam (47), Leiden (35), Haarlem (19) en Alkmaar (10). Amsterdam is dus de belangrijkste “hofjesleverancier” (meer dan een kwart van het totaal). Meer dan de helft van de Amsterdamse hofjes staat in de Jordaan (waar de grond goedkoop was). In Amsterdam zijn 51 hofjes gesticht (14 in de 17de, 18 in de 18de en 19 in de 19de eeuw), dus slechts 7 zijn er verdwenen. Wel zijn veel hofjes grondig verbouwd (waarbij het aantal woninkjes drastisch werd verminderd) of verplaatst (naar de nieuwe ruimere wijken). De regentenkamer is vaak volkomen ongewijzigd gebleven: het zijn kleine musea.
Hofjes zijn in principe toegankelijk, maar het komt helaas steeds vaker voor dat ze op slot zijn. Ze worden tegenwoordig soms bewoond door studenten en andere jongeren. Er zijn nog maar weinig hofjes waar geen huur betaald hoeft te worden.
Amsterdam Geschiedenis van de hofjes
* Hofjes Geschiedenis
Hofjes komen sinds de 14de eeuw voor en zijn typisch Nederlands. Ze zijn ontstaan uit de begijnhoven die in ons land sinds de 12de eeuw voorkomen (zoals het Begijnhof in Amsterdam). “Hofje” is overigens de Hollandse benaming; elders in Nederland heten ze gasthuizen, weduwehuizen of kameren. De bloeitijd is de 17de en de 18de eeuw. Ze werden gesticht en beheerd door particulieren, vaak rijke, kinderloze burgers. Gebruikelijk was dat een hofje werd gesticht uit een nalatenschap. De meeste hofjes hebben de naam van de stichter. Motieven om een hofje te stichten zijn dus behalve liefdadigheid ook ijdelheid: de stichters wilden als weldoeners van de mensheid te kijk staan.
Het toelatingsbeleid was selectief, bijv. "alleenstaande vrouwen van onbesproken gedrag". Of er werden vrouwen toegelaten van een bepaalde gezindte: hervormd, luthers, doopsgezind, etc., maar ook katholiek kwam voor. Mannenhofjes kwamen niet voor, wel soms hofjes voor echtparen. Het bestuur werd gevormd door een "college van regenten". Deze vergaderde in de regentenkamer. De dagelijkse gang van zaken was echter in handen van de portier die vaak in een woninkje in het poortgebouw woonde. Veel voorschriften werden vastgelegd in een reglement.
Een duidelijk onderscheid is er in de oorspronkelijke hofjes, de groep van inpandig gelegen woninkjes met een poortje aan de straat of gracht (zoals het Raepenhofje, het Looyershofje, het Suykerhofje en het Nieuwe Suykerhofje, en de latere hofjes, de royaler opgezette stichtingen met een opvallend poortgebouw (zoals het Van Brants Rus-Hofje, het Corvershof, het Occo Hofje en het Deutzenhofje in de grachtengordel). In tegenstelling tot de specifiek Amsterdamse stadshuizen, die in de hoogte zijn gebouwd, zijn hofjes in de breedte gebouwd. Dit heeft het voordeel dat architectonische principes volop kunnen worden toegepast. Dit is goed te zien bij bijvoorbeeld het Van Brienenhof.
Een uitzonderlijke positie neemt het Karthuizerhof in. Het Huyszitten Weduwenhof of in de volksmond het Karthuizerhof is gebouwd in 1650, op de plaats van het Middeleeuwse Karthuizerklooster, naar een ontwerp van stadsbouwmeester Daniël Stalpaert. Het was een voor die tijd groot complex: vier om een ruim binnenplein opgetrokken vleugels. In dit hof werden de zgn. huiszitten-weduwen (met hun kinderen) ondergebracht, weduwen die onder de hoede vielen van de Huiszittenmeesters, de armenzorg van de 17de eeuw. In de praktijk king het niet alleen om weduwen, maar ook om ongehuwde moeders met kinderen. Het Karthuizerhof is dus, in tegenstelling tot de andere hofjes, een stedelijke instelling. zie de niet volledige lijst *
Amsterdam Historische Gevelreclames Historische Gevelreclames Amsterdam
*Benaming of benoeming van historische gevelreclames is op diverse manieren mogelijk, zoals b.v.: Gevelreclame, muurreclame, antieke gevelreclame, oude muurreclame etc. Het restaureren van bovengenoemde begrippen is ook een onderdeel van de werkzaamheden en doelstellingen van de in deze site genoemde werkzaamheden. Reclame is er al sinds vele eeuwen. Op straat zijn nog steeds vele schakeringen van reclame uitingen te zien. Hoewel deze deel uitmaken van onze dagelijkse cultuurbeleving raken er vele in verval of verdwijnen helemaal. Gelukkig worden er pogingen ondernomen om diverse historische reclames te bewaren. De Werkgroep Historische Gevelreclames Amsterdam (WHGA) organiseert en begeleid een aantal restauraties.Deze site laat diverse voorbeelden daarvan zien
Amsterdam Industria
* Dam 27 De Industrieele Groote Club (1913/16) De Amsterdamse fabrikanten en industriëlen verenigden zich in 1913 in de sociëteit Industria. Drie jaar later werd de bouw van een eigen sociëteitsgebouw, naar ontwerp van F. Kuipers, voltooid. Om de exploitatiekosten te drukken werden op de begane grond vijf winkels en op de bovenverdiepingen diverse privékantoren gerealiseerd, die afzonderlijk verhuurd konden worden.
Amsterdam Jugendstil
* Jugendstil (1895-1905) Vanaf omstreeks 1890 kwam in diverse Europese landen een nieuwe stijl tot ontwikkeling die bekend is geworden onder de naam Art Nouveau of Jugendstil. Deze stijl, die zich zowel in de beeldende kunsten als in de kunstnijverheid en de architectuur manifesteerde, betekende een breuk met de gangbare 19de eeuwse neostijlen. De Belgen V. Horta (1861-1946) en P. Hankar (1859-1901) introduceerden de Art Nouveau in 1893 voor het eerst in de architectuur. Kenmerkend voor dit type architectuur waren de aan de bloemen-, planten- en dierenwereld ontleende golvende lijnen, uitgevoerd in flamboyante en soms uiterst grillige vormen. Horta en Hankar maakten als eersten gebruik van ijzer en staal bij de bouw van luxueuze burgerwoningen en lieten deze constructies nog zien ook. Voorheen gebeurde dit alleen bij door ingenieurs gebouwde functionele werken en gebouwen als bruggen, stations, fabriekshallen en warenhuizen. In ons land heeft een sobere variant van deze stijl van omstreeks 1895 tot circa 1905 een kort bestaan gekend. Ook in Amsterdam zijn er een diverse voorbeelden van.
Onder invloed van Berlage wordt deze, zich voornamelijk in detaillering en afwerking manifesterende, variant ook wel aangeduid met de naam ‘Nieuwe Kunst’. De aan flora en fauna ontleende weelderige motieven werden hier meer gestileerd, terwijl daarnaast ook uit de geometrie afgeleide vormen werden toegepast. Verder werd veelvuldig gebruik gemaakt van nieuwe materialen, zoals machinaal vervaardigde gladde baksteen (ook geglazuurd) en sierlijk vormgegeven smeedijzer. Daarnaast waren decoratief beschilderde tegels (tableaus) en glas-in-lood erg in trek. Het geheel werd verder gekenmerkt door opvallend kleurgebruik. Zoals gezegd heeft deze stijl in ons land slechts een kort bestaan gekend; blijkbaar was de houding in Nederland te nuchter en ingetogen om deze bij uitstek decoratieve bouwstijl volledig tot ontwikkeling te laten komen. Bovendien was deze stijl vanwege de ambachtelijkheid bijzonder kostbaar en om die reden voor relatief weinig opdrachtgevers aantrekkelijk. Ook de meeste architecten waren geen voorstanders; ‘materiaalwetten’ en ‘eerlijke’ constructiemogelijkheden sloten een ongebonden en ornamentele vormgeving in hun ogen uit. Niet iedereen was dus even gecharmeerd van deze nieuwe bouwstijl. Ronduit afwijzend en haast vijandig is echter de kritiek uit 1901 van de gevierde P.J.H. Cuypers die de stijl vergeleek met een besmettelijke en dodelijke ziekte: "l’art nouveau vertoont ons het beeld van de teringlijdster, die met verraderlijke blos op de wangen maar kort van jaren, dol en opgewonden van het leven wil genieten"
In Amsterdam zijn nog diverse ontwerpen in de stijl van de Nieuwe Kunst te bewonderen. Te noemen zijn onder meer: het voormalige gebouw van het Algemeen Handelsblad, Nieuwezijds Voorburgwal 234-240 van Ed. Cuypers uit 1902/03; het Witte Huis, Raadhuisstraat 2-6 (J. Verheul, 1899/1901); boekhandel Athenaeum, Spui 14-16 (L.G. Mohrmann, 1904) en Damrak 37 (J. Hartkamp, 1903). Verder moeten Keizersgracht 766 (1894); Helios, Spui 15-19 (1895/96); café-restaurant De Kroon, Rembrandtplein 17 (1898); Rokin 58 (1898); Spuistraat 274 (1898); Rokin 69 (1901); Raadhuisstraat 52-54 (1902/03); Damrak 80-81 (1903/04) en Keizersgracht 174-176 (1904/05, uitgebreid 1968/69) genoemd worden. Deze panden werden alle gebouwd naar ontwerp van architect G. van Arkel (1858-1918).
Voorts zijn met name diverse winkelpuien nog geheel of gedeeltelijk uitgevoerd in de stijl van de Nieuwe Kunst, terwijl ettelijke woonhuizen, vooral in de Vondelpark- en Concertgebouwbuurt, voorzien zijn van fraaie tegeltableaus uit deze stijlperiode
Amsterdam Koninklijke Paleizen
* Den Haag, Wassenaar, Amsterdam Apeldoorn De Koninklijke Paleizen Erg veel, heel erg veel informatie over nu en vooral toen
Paleis Noordeinde Paleis Noordeinde in Den Haag is sinds 1984 het werkpaleis van de Koningin. Net als Paleis Huis ten Bosch en het Koninklijk Paleis in Amsterdam is Paleis Noordeinde door het Rijk bij wet aan de Koningin ter beschikking gesteld.
Paleis Huis ten Bosch Paleis Huis ten Bosch is sinds 1981 het woonpaleis van de Koningin. Het paleis ligt aan de noordoostelijke kant van Den Haag. Net als Paleis Noordeinde en het Koninklijk Paleis in Amsterdam is Paleis Huis ten Bosch door het Rijk bij wet aan de Koningin ter beschikking gesteld.
Koninklijk Paleis Amsterdam Het Koninklijk Paleis Amsterdam ligt in het centrum van deze stad. Het wordt meestal ook aangeduid als ‘Paleis op de Dam’. Net als Paleis Huis ten Bosch en Paleis Noordeinde in Den Haag is het Koninklijk Paleis in Amsterdam door het Rijk bij wet aan de Koningin ter beschikking gesteld.
Noordeinde 66 In het huis Noordeinde 66 in Den Haag is het bureau van Prins Willem-Alexander en Prinses Máxima gevestigd. Het pand ligt naast Paleis Noordeinde. Tot juli 2003 woonde het prinselijk paar in het pand. Ze wonen nu in Villa Eikenhorst op landgoed De Horsten in Wassenaar
Villa Eikenhorst Villa Eikenhorst op Landgoed de Horsten in Wassenaar is het woonhuis van de Prins van Oranje, Prinses Máxima, Prinses Catharina-Amalia en Prinses Alexia.
Huis Het Loo Huis Het Loo in Apeldoorn is de woning van Prinses Margriet en prof.mr. Pieter van Vollenhoven. Het huis staat op het terrein van Paleis Het Loo, dat een museum is
* Amsterdam, Scheepswerf 't Kromhout met een mooi beschreven geschiedenis op ook hier en zie ook hier
Amsterdam Monumenten Binnenstad
* 200 nieuwe rijksmonumenten in Amsterdamse binnenstad
In 1986 startte het Monumenten Inventarisatie Project (MIP), een vermetele onderneming waarbij het hele land werd uitgekamd op zoek naar waardevolle bouwkunst uit de periode 1850-1940. Twee jaar later begonnen de werkzaamheden die moesten leiden tot een selectie van ongeveer 200 objecten en complexen van nationaal belang in de Amsterdamse binnenstad. In 1999 adviseerde de gemeenteraad positief over deze lijst van het Monumenten Selectie Project. Onlangs, op 13 juli 2001, rondde de staatssecretaris dit project van lange adem af door de aanwijzing van ongeveer 240 'jonge' rijksmonumenten.
Tot de 200 nieuwe rijksmonumenten behoren grote panden als de Bijenkorf, het Industria-gebouw, Peek en Cloppenburg, de Groote Club, de Effectenbeurs, het Victoria-hotel, het Lloyd-gebouw, het Hirsch-gebouw, Hotel de L'Europe, het Doelen-hotel, het Schiller-hotel, en het Telegraaf-gebouw, diverse winkelgebouwen aan het Rokin, bankgebouwen aan de Heren- en Keizersgracht, gebouwen in de oude jodenbuurt, zoals de Joodse Invalide, de voormalige Diamantbeurs en Diamantslijperij Boas, diverse gebouwen in de Plantage, zoals het gebouw Plancius, woonhuizen op de Plantage Middenlaan en een stadsvilla op de Plantage Middenlaan, stadsvilla's op de Weteringschans en diverse gebouwen in de Jordaan, zoals de Constantiawoningen. Ook beschermd zijn de Wintertuin van Krasnapolsky, kleine objecten als het gebouwtje op Pier 10, straatmeubilair als de standbeelden van Rembrandt en Thorbecke, de Paleislantaarns en de fontein en sfinxen van het Wertheimpark en diverse bruggen zoals de Magere Brug, de Blauwbrug en de Hogesluis.
Een compleet beeld van de architecten die tussen 1850 en 1940 in de binnenstad gebouwd hebben geeft de MSP-lijst niet, want het aantal nieuwe rijksmonumenten in de binnenstad was vooraf gelimiteerd tot tweehonderd. Dit probleem is overigens ondervangen door het Gemeentelijke Monumentenproject binnenstad, waarvoor nog eens duizend bouwwerken uit de periode 1850-1940 geselecteerd zijn. Toch geeft de MSP-lijst een heel aardig beeld van de toenmalige Amsterdamse architectenwereld. Na de Eerste Wereldoorlog wordt er in de binnenstad nog maar mondjesmaat gebouwd, en al snel na de crisis van 1929 wordt dat nog minder. De bloeiperiode is dus gelegen tussen 1875 en 1914. Het architectuurklimaat in de binnenstad dat lange tijd dynamisch en progressief was geweest, kreeg na de Eerste Wereldoorlog een behoudender karakter, meer en meer kantoorgebouwen werden in een historiserende stijl gebouwd.
Amsterdam De Neo Stijlen in Amsterda
* De neo-stijlen (1815-1900)
Na ±1815 breekt het tijdperk van de zgn. neo-stijlen aan, een architectuur waarin wordt teruggegrepen op de oude architectuur van de gotiek, de renaissance en de barok. Naar believen worden elementen uit de oude architectuur toegepast, soms zelfs gecombineerd in een enkel gebouw (dit was vooral het geval bij het zgn. eclecticisme). Na ±1880 ondergaat Amsterdam een grote economische opbloei, waardoor er weer veel wordt gebouwd en verbouwd. Hierdoor wordt ook aan de architectuur een nieuwe impuls gegeven. Vooral de neo-renaissance is dan erg populair, een neo-stijl waarin de "Oud Hollandse stijl" van het begin van de 17de eeuw herleefd. Toevallig is dat niet: men ervaart de periode als een "tweede Gouden Eeuw". Vooral veel openbare gebouwen zijn in deze periode gebouwd. Grachtenhuizen nauwelijks en woonhuizen natuurlijk vooral in de nieuwe wijken buiten de Singelgracht.
Aanvankelijk was er veel kritiek op de gebouwen uit deze periode, maar dat is veranderd: de 19de eeuwse architectuur wordt weer volop gewaardeerd, niet in de laatste plaats omdat zij zich goed voegt in het stadsbeeld. Mede daardoor behoren diverse voorbeelden tot de 200 nieuwe rijksmonumenten, evenals diverse historiserende ontwerpen na 1900.
Neo-Grec (1815-1845) De Neo-Grec is een vorm van neoclassicisme, een typische overgangsstijl van het late classicisme van de 18de eeuw naar de neo-stijlen van de 19de eeuw. De stijl wordt gekenmerkt door klassieke vormen, uitgevoerd met zuilen, architraven en frontons. Ook de witgepleisterde interieurs zijn typerend voor deze stijl. Voorbeelden: Paleis van Justitie aan de Prinsengracht (1825/29) van J. de Greef (1784-1835), de Mozes en Aäronkerk op het Waterlooplein (1837/41) van T.F. Suys (1783-1861) en de Willemspoort op het Haarlemmerplein (1840) van C. Alewijn (1788-1839).
Willem II-Gotiek (1830-1860) De door koning Willem II gepropageerde gotiek is in Amsterdam weinig toegepast. Kenmerkend voor deze stijl is de manier waarop de oorspronkelijk in metselwerk en natuursteen uitgevoerde constructies worden nagebootst in gips en pleisterwerk. Voorbeeld: Kerk De Papegaai in de Kalverstraat (1848) van G. Moele (1796-1857).
eclecticisme (1850-1880) In het eclecticisme worden verschillende historische stijlen gecombineerd tot een nieuw geheel. Voorbeelden: Arti et Amicitiae (Rokin 112, 1855/56 en 1893/94), Museum Fodor, Keizersgracht 609 (1861/62) van C. Outshoorn (1812-1875), het Amstelhotel (1863/67) en de Nederlandsche Bank (thans Allard Pierson Museum) aan de Oude Turfmarkt (1865/69) van W.A. Froger (1812-1883). Van C. Outshoorn bestaan ook enkele woonhuizen: Keizersgracht 452 (1860) en Keizersgracht 806-808. Diverse herenhuizen in bijvoorbeeld de Sarphatistraat en in de Plantage kunnen tot het eclecticisme worden gerekend.
Neo-stijlen (1880-1900) Na ±1880 worden enkele neo-stijlen populair die op zeer grote schaal zijn toegepast, ook bij woon- en winkelhuizen. We onderscheiden neo-gotiek, neo-renaissance en mengvormen daarvan. Voorbeelden van neo-gotiek zijn de kerken van P.J.H. Cuypers (1827-1921), zoals de Posthoornkerk (1861/89), de Vondelkerk (1870/80) en de Dominicuskerk (1884/93). Een merkwaardig neo-gotisch woonhuis, uniek in zijn soort, is het houten huis Reguliersgracht 57-59 (1879) van I. Gosschalk (1838-1907). Voorbeelden van de neo-renaissance zijn de Stadsschouwburg (1894) op het Leidseplein en het Stedelijk Museum (1895) aan de Paulus Potterstraat. Bij woonhuizen wordt vaak de renaissance-trapgevel toegepast. Voorbeelden: Rokin 147 (1884), Nieuwezijds Voorburgwal 381-383 (1884), Plantage Middenlaan 36 (1892/93). Misschien wel het mooiste voorbeeld van een grachtenhuis in een neo-stijl, maar zeker minder representatief, is Herengracht 380-382 (1894) van A. Salm (1857-1915). De architectuur van dit rijk gedecoreerde pand gaat terug op Franse vroeg-renaissance vormen, de Frans I-stijl. Ook Weens classicisme treffen we in Amsterdam aan: het Concertgebouw (1883/86) en de Hollandsche Manage (1880), beiden van A.L. van Gendt (1835-1901). Een zeldzaam voorbeeld van neo-barok in Amsterdam is de Sint-Nicolaaskerk (1884/87) aan de Prins Hendrikkade van A.C. Bleys (1842-1912), dezelfde architect die NZ Voorburgwal 381-383 ontwierp.
Ook komen veel gebouwen voor in een mengvorm van neo-gotiek en neo-renaissance. Voorbeelden zijn het Rijksmuseum (1876/85) en het Centraal Station (1882/89), beiden van de reeds genoemde P.J.H. Cuypers, en het vml. Hoofdpostkantoor (1899), thans winkelcentrum Magna Plaza, aan de Nieuwezijds Voorburgwal, van C.H. Peters (1847-1932).
Veel winkelhuizen zijn in de 19de eeuw in een neo-stijl gebouwd. Bekende voorbeelden zijn de panden van G.A. van Arkel, vaak in een combinatie van neo-gotiek en neo-renaissance, zoals Kalverstraat 190 (1891), Utrechtsestraat 30 (1893/94), Kalverstraat 200 (1894), Nieuwendijk 89 (1887), Leidsestraat 59 hoek Kerkstraat (1888) en Gasthuismolensteeg 20 (1900). Ook G. van Looy (1852-1911) bouwde diverse winkelhuizen, zoals de winkel van Allert de Lange, Damrak 62 (1886) en Keizersgracht 455 hoek Leidsestraat (1891).
Amsterdam Paleis op de Dam
* Amsterdam Stadhuis op de Dam Stadhuis op de Dam (1648/65) thans Koninklijk Paleis Inleiding
Het Koninklijk Paleis werd tussen 1648 en 1665 gebouwd als stadhuis van Amsterdam. De ontwerper was Jacob van Campen, maar de technische uitvoering werd verzorgd door stadsbouwmeester Daniël Stalpaert. Jacob van Campen kwam in 1654 in conflict met het stadsbestuur, waarna Daniël Stalpaert de volledige leiding kreeg. Het beeldhouwwerk werd gemaakt door Artus Quellijn en zijn medewerkers. In 1655 werd het stadhuis feestelijk ingehuldigd, maar was toen nog niet voltooid: pas in 1665 was het gebouw gereed, terwijl aan de inrichting van de vertrekken tot aan het begin van de 18de eeuw werd gewerkt.
Voor de vervanging van het bouwvallig geworden gotische stadhuis waren verschillende ontwerpen ingediend. De Vrede van Münster in 1648 bracht zo'n euforie met zich mee dat het meest ambitieuze plan werd uitgevoerd. Het stadhuis werd gebouwd op een schaal die in Europa nog niet eerder was vertoond. Het werd het grootste bestuurlijke gebouw van het toenmalige Europa. Het gebouw rust op 13.659 palen ("de dagen van het jaar, een één ervoor en een negen erachter", hebben generaties schoolkinderen geleerd). Het "achtste wereldwonder" werd de parel in de kroon van Amsterdam. Het gebouw moest de rijkdom en het aanzien van de stad Amsterdam weerspiegelen. Het gebouw werd geheel opgetrokken uit Bentheimer zandsteen (oorspronkelijk zeer licht gekleurd) en met name in het interieur veel marmer. Jacob van Campen liet zich inspireren door de Romeinse bestuurlijke paleizen. Voor de burgemeesters van Amsterdam, die zich de consuls van een nieuw Rome waanden, werd een nieuw Capitool gebouwd. Het stadhuis van Jacob van Campen is 's lands belangrijkste historische en culturele monument van de 17de eeuw, de glorietijd van Nederland in het algemeen en van Amsterdam in het bijzonder. Het gebouw is dan ook op zeer veel oude afbeeldingen te zien.
Het gebouw is tot 1808 stadhuis gebleven. Daarna werd het door koning Lodewijk Napoleon veranderd in een paleis. De galerijen werden door houten wanden in vertrekken verdeeld. Aan de voorzijde werd een balkon aangebracht. Uit deze periode stammen ook de fraaie Empire meubelen die in het paleis zijn te zien. In de 20ste eeuw werd het gebouw meerdere malen gerestaureerd, waarbij de verbouwingen van Lodewijk Napoleon ongedaan werden gemaakt. Het gebouw werd in zijn oorspronkelijke staat teruggebracht, waardoor we het gebouw weer kunnen ervaren als een bestuurlijke tempel in klassieke traditie. Na de restauratie in 1960 werd het gebouw beperkt opengesteld voor het publiek.
Bouwstijl
Het Hollands classicisme in de trant van Jacob van Campen heeft een monumentaal gebouw opgeleverd, eenvoudig van vormen, sober van versiering, maar helder van opzet. Het beeldhouwwerk mocht nergens de aandacht afleiden van het grootse geheel. De compositie van de gevel is harmonieus en voldoet aan de ideale klassieke verhoudingen. De zware sokkel draagt twee pilasterorden die beide een hoog en een laag venster beslaan, overeenkomend met een hele en een halve verdieping erachter. In navolging van Vincenzo Scamozzi is een Corinthische orde boven een Composiete geplaatst. De middenpartij met het fronton komt iets naar voren, evenals de hoekpaviljoens. De heldere structuur van het gebouw is zo overheersend dat het fraaie beeldhouwwerk nauwelijks opvalt. De kapitelen, festoenen enzovoort zijn weergaloos en het hoogste wat men in de lage landen heeft weten te bereiken. We zien de festoenen op grachtenhuizen overal in de stad nagevolgd. Het meest indrukwekkend zijn de timpanen met beeldhouwwerk in marmer en de bronzen beelden op de frontons.
Boven de middenpartij rijst een hoge koepel op, van waaruit men de aankomst van de schepen op het IJ kon zien. Opvallend is het ontbreken van een monumentale ingangspartij. De zeven onversierde bogen op straatniveau (zonder stoep) was letterlijk een lage drempel, om duidelijk te maken dat het stadhuis van iedereen was.
De exterieur van het gebouw is sober en ingetogen, maar het interieur is oogverblindend. Een bezoek aan Amsterdam is dan ook niet compleet zonder een bezoek aan het Koninklijk Paleis, het voormalige stadhuis van Jacob van Campen.
Amsterdam Parklaan
* Plantage Middenlaan/-Parklaan Fontein en sfinxen Wertheimpark (1898) Het huidige parkje is een gedeelte van het oudste wandelpark (1812) van Amsterdam. Oorspronkelijk besloeg het park het gehele terrein tussen de Plantage Middenlaan en de Nieuwe Rapenburgergracht (het huidige Entrepotdok). Het was een 'geschenk' van Napoleon aan Amsterdam, overigens op eigen kosten van de stad. In 1849 kreeg het park zijn karakter als ontspanningstuin, in 1897 definitief bekrachtigd als openbaar wandelpark. Er verrees een Parkgebouw, later veranderd in Park Schouwburg, dat echter in 1911 zodanig was vervallen dat sloop onvermijdelijk was. Inmiddels had het terrein, tot die tijd kortweg 'Het Park' genoemd, in 1898 de naam van bankier, politicus, kunstliefhebber en filantroop Abraham Carl Wertheim (1832-1897) gekregen.
Amsterdam De Plantage
*Plantage Middenlaan 1-5/Plantage Parklaan 10-20/Henri Polaklaan 2-4 (1865/66) Vanaf het begin van de 19de eeuw komt het wit pleisteren van gevels in zwang. In de Plantage werden vanaf omstreeks 1860 vele gevels op deze wijze bewerkt. Men trachtte hierdoor een sfeer van harmonie en "voornaamheid" te bereiken. Bovendien vormt de lichte kleur een contrast met het groene buitengebied. In de oorspronkelijke opzet van de Plantage kwam dit contrast nog duidelijker naar voren dan tegenwoordig. Dit kopblok is een goed voorbeeld van deze uitgangspunten. Het is een imposant, geheel symmetrisch ontwerp van in oorsprong 17 herenhuizen van de hand van architect G.W. Breuker. De twee hoekpanden hebben grote door pilasters begrensde ronde hoeken.
Amsterdam Rijksmuseum
* Amsterdam Rijksmuseum Museum van kunst en geschiedenis Het Rijksmuseum is sinds 1885 gehuisvest in het indrukwekkende gebouw van architect Pierre Cuypers aan het Museumplein, in het hart van Amsterdam. Tussen 2003 en 2009 wordt het museum gerenoveerd. Op deze pagina's leest en ziet u alles over deze ingrijpende onderneming
Amsterdam Straatmeubilair
* Straatmeubilair Onder straatmeubilair verstaan we objecten in het publieke domein die eigendom zijn van de gemeente. Ze kunnen een nuttige functie hebben, zoals lantaarns, urinoirs, bankjes, etc., maar ook louter ter versiering van de openbare ruimte zijn, zoals beelden, fonteinen, etc. De Amsterdamse lantaarnpaal model 1883, bekend als de "grachtenlantaarn", is nog met circa 3.000 exemplaren volop aanwezig in het straatbeeld. Op de Westermarkt staan sinds december 1998 twintig replica's van de oorspronkelijke lantaarn die op de gietijzeren mast uit 1883 thuishoort: de kroonlantaarn.
Een op zichzelf staand onderwerp is de gevellantaarn. Alhoewel strikt genomen geen straatmeubilair, omdat gevellantaarns particuliere objecten zijn en onderdeel van de beschermde woonhuismonumenten, dragen zij erg bij aan de belevingswaarde van het publieke domein in de binnenstad. Van de 18de eeuwse Amsterdamse gevellantaarn beschikt het Bureau Monumentenzorg over bouwtekeningen.
De ijzeren "krul" is een bekend openbaar urinoir of plasgelegenheid. Het eerste ontwerp van de enkele en dubbele krul dateert uit 1880 en is van Publieke Werken. In 1914 of '16 werd het ontwerp vernieuwd door J.M. van der Mey; de ornamentiek aan de bovenzijde kwam te vervallen en het pissoir werd voorzien van een ronde kap met beschermschot. Het is dus een ontwerp dat sterk voortborduurt op het ontwerp uit 1880.
Niet al het oude straatmeubilair is overigens beschermd. De koninklijke lantaarns van het Paleis op de Dam (1844) sinds kort wel. Ook beschermd zijn beelden als Rembrandt op het Rembrandtplein (1852) en Thorbecke op het Thorbeckeplein (1876) en de fontein en sfinxen van het Wertheimpark (1898). Al deze objecten behoren tot de 200 nieuwe Rijksmonumenten. Vermeldenswaardig zijn de twee fonteinen en zes lantaarns van H.P. Berlage op het Beursplein (1930).
Een belangrijke periode voor het straatmeubilair was die van de Amsterdamse School. Voorbeelden van straatmeubilair in Amsterdamse School zijn girobussen, brandmelders en meterkasten, maar er is ook een enkel urinoir in Amsterdamse School-stijl.
Amsterdam De Telegraaf
* Nieuwezijds Voorburgwal 225 vm. hoofdgebouw dagblad De Telegraaf (1927/30) Nog niet zo lang geleden gold de Nieuwezijds Voorburgwal als dé krantenboulevard van Nederland. Omstreeks 1950 bevonden zich langs deze voormalige ‘Fleetstreet’ niet minder dan tien dagbladvestigingen. In de loop van de jaren ‘60 begon de geleidelijke teloorgang van de ‘Nieuwezijds’ als concentratiepunt van de landelijke dagbladpers. Inmiddels hebben de nog resterende voormalige krantengebouwen alle een andere functie. Het bedrijfspand van De Telegraaf werd in 1927 in opdracht van directeur/eigenaar H.M.C. Holdert ontworpen door J.F. Staal en G.J. Langhout. In 1930 werd de bouw voltooid. Langhout was verantwoordelijk voor de constructie. De Telegraaf, opgericht in 1892, was onder Holderts leiding de grootste krant van Nederland geworden. De gehele productie van de krant, van redactie tot en met distributie, werd in het nieuwe gebouw geconcentreerd. De drukkerij bevond zich op de begane grond en werd van daglicht voorzien door grote in brons gevatte ramen, het benedengedeelte met spiegelglas - waardoor het publiek vanaf de straat een deel van het productieproces kon volgen - en in het bovendeel met glazen bouwstenen. Deze openheid en nadruk op voldoende lichttoevoer was kenmerkend voor de architectuur van de Nieuwe Zakelijkheid, waarin het gebouw overwegend is uitgevoerd. Het linkerdeel van de voorgevel en ook de toren rechts sluiten meer aan bij de Amsterdamse School. Bij de voorgevel en de toren is onder meer gebruik gemaakt van graniet en een bronskleurige, speciaal voor dit bedrijfspand gebakken, verglaasde steen.Sinds 1985 is in het gebouw een onderdeel van de Kas-Associatie gevestigd.
Amsterdam De Wintertuin
* Warmoesstraat 169 Wintertuin Grand Hotel Krasnapolsky (1879/80) De wintertuin van café-restaurant Krasnapolsky - toen nog geen hotel en nog gesitueerd aan de Warmoesstraat - werd in 1879 ontworpen door architect G.B. Salm. De wintertuin was onderdeel van een grootscheepse verbouwing die het succesvolle restaurant meer cachet moest geven. De grote zaal werd overspannen door een hoge glazen kap, gedragen door een ijzeren dakconstructie met ranke gietijzeren kolommen. Het bouwwerk van glas, hout en ijzer, waarbij de constructie tevens als decoratief element geldt, was iets nieuws aan het eind van de 19de eeuw in de Nederlandse bouwkunst. Eind 1989 werd onder leiding van architect M. Grothausen een begin gemaakt met de restauratie van de wintertuin. In de loop der jaren was de tuin volledig veranderd; draperieën en bloemetjesbehang bedekten de muurschilderingen en grote delen van de gietijzeren kolommen. De zaal was met voorzetwanden ingekort en het plafond gedeeltelijk verlaagd. De schilderingen van Tetar van Elven op de korte wanden onder de kap waren aan het oog onttrokken. Van de originele wandschilderingen boven de galerijen bleek niet veel meer over te zijn dan gescheurde stukken linnen, die niet meer te redden waren Schilderes C. van der Donk kreeg de opdracht om de vlakken tussen de spanten opnieuw te decoreren. De boogschilderingen van Van Elven werden schoongemaakt en gedoubleerd. Boven de ingang prijkt weer in originele kleurstelling het wapen van Nederland, geflankeerd door personificaties van kunsten en wetenschap. Aan de andere kant van de zaal is weer het wapen van Amsterdam te zien, geflankeerd door personificaties van handel en wetenschap. Tijdens de restauratie zijn alle smeedijzeren spanten, die per stuk 1800 kilo wegen, gedemonteerd, gestraald en opnieuw in de originele kleur groen geschilderd. Onder de niet-brandwerend beklede kap is een sprinklerinstallatie aangebracht en in het glazen zadeldak bevinden zich zogeheten brandluiken.
Amsterdam Voormalig Burgerweeshuis AHM
* Het Amsterdams Historisch Museum is sinds 1975 gevestigd in de gebouwen van het voormalige Burgerweeshuis. De gevels, de poorten, de regentenkamer en de jongens- en meisjesbinnenplaats herinneren nog steeds aan het weeshuis. In en rond de regenten- kamer wordt een korte geschiedenis van het weeshuis vertelt. In een interactief programma over het weeshuis zijn bovendien veel oude foto's te bekijken. Van dit programma zijn hieronder enkele korte fragmenten te zien.
Het Burgerweeshuis Het Burgerweeshuis werd omstreeks 1520 gesticht in een huis aan de Kalverstraat. In 1579 verhuisde het naar het voormalige St. Luciënklooster, dat op de plaats van het huidige museum stond. De middeleeuwse kloostergebouwen werden geleidelijk aan afgebroken en in de 17de eeuw vervangen door nieuwbouw.
Amsterdam Cromhouthuizen
*Sinds 1975 is het Bijbels Museum gevestigd in twee statige grachtenpanden aan de Amsterdamse Herengracht, de zgn. Cromhouthuizen. Deze monumentale panden werden in 1662 gebouwd door de beroemde architect Philips Vingboons, in de stijl van het Hollands Classicisme. Opdrachtgever en eerste bewoner was de vermogende koopman Jacob Cromhout. Een krom stuk hout in de gevel herinnert aan zijn naam.
architectuur De panden herbergen een schat aan architectonische en historische hoogtepunten. Zo zijn er twee 17de-eeuwse keukens. Deze behoren tot de best bewaarde antieke keukens van Nederland. De beide tuinkamers hebben prachtige stucplafonds van Ignatius van Logteren. Bijzonder fraai is de Engelse Staatsietrap die vanuit de marmeren hal naar de bovenverdiepingen leidt. Jacob de Wit Hoogtepunt is de plafondschildering die Jacob de Wit in 1718 in de achterzaal aanbracht. Deze bestaat uit verschillende doeken in een setting van eikenhouten balken, waarop mythologische voorstellingen zijn afgebeeld. Sinds 2000, na de voltooiing van de restauratievan het pand, is het Bijbels Museum een tweede zolderstuk van De Wit rijk: “Apollo en de vier seizoenen” uit 1750, dat een plaats heeft gekregen in één van de gerestaureerde zalen.
Amsterdam Grote Synagoge JHM
* 1671 De Grote Synagoge is de oudste van de vier synagogen waarin het Joods Historisch Museum gevestigd is. Van deze voormalige synagogen heeft de Grote Synagoge altijd het meest in aanzien gestaan. Het gebouw is dan ook veelvuldig afgebeeld en er is veel over geschreven. De Hoogduitse joodse gemeente van Amsterdam is in 1635 opgericht en kwam aanvankelijk op verschillende locaties bijeen. Door de grote toestroom van joodse emigranten uit Oost-Europa, op de vlucht voor oorlogen en pogroms, groeide de gemeente echter zo snel dat in 1670 een perceel werd aangekocht om een eigen synagoge te bouwen. Als aannemer en meester-metselaar werd Elias Bouman aangetrokken. Hij bouwde tevens het Pintohuis en enkele jaren na de Grote Synagoge de Portugese Synagoge. In de bouwstijl van de Grote Synagoge is ook de invloed van stadsbouwmeester Daniel Stalpaert te herkennen
1752 Hoewel er inmiddels drie synagogen naast elkaar stonden was er in de achttiende eeuw, door de aanhoudende groei van de gemeente, nog steeds sprake van ruimtegebrek. Aan het begin van de achttiende eeuw werd een leeg perceel aan de Deventer Houtmarkt gekocht voor de vestiging van een extra synagoge. Op 17 juli 1730 werd de eerste Nieuwe Synagoge ingewijd. Dit was een relatief klein gebouw. Tegen 1750 werden nog eens vier belendende percelen aangekocht. In één daarvan woonde opperrabbijn Arjeh Leib ben Saul, de stichter van het Hoogduitse Beth Hamidrasj Ets Chaim
1685 Na de bouw van de Grote Synagoge in 1671 ontstond al binnen kortre tijd ruimtegebrek. Vandaar dat er al snel begonnen werd met de bouw van een Tweede Synagoge, ook wel de Obbene Sjoel genaamd. Deze (bij)naam dankt het gebouw aan het feit dat zij een bovenruimte ('obben') in beslag neemt. De ruimte onder de synagoge was vroeger een vleeshal. Dit oorspronkelijk houten gebouw stond op een achtererf aan de Nieuwe Amstelstraat, dat in 1671 aangekocht was door de joodse gemeente.
Al in 1680 kocht de Hoogduitse gemeente twee huisjes met klokgevels, gelegen aan de huidige Nieuwe Amstelstraat. Deze lagen vóór de houten vleeshal die op de plek stond waar in 1685 de Obbene Sjoel zou verrijzen.
Op een anonieme gravure uit 1693 getiteld De Hoogduytse Joode Synagoge zijn de huisjes nog te zien. In 1700 werd in deze huisjes een synagoge gevestigd die de Dritt Sjoel genoemd werd. In 1777 werden de oude huisjes vervangen door een nieuw gebouw dat op 3 april 1778 werd ingewijd. Dit nieuwe gebouw kennen wij nu nog als de Dritt Sjoel.
Amsterdam Geelvinck Hinlopen Huis
* Het Geelvinck Hinlopen Huis is een patriciershuis gebouwd in 1687. Het dubbele huis met koetshuis is gelegen tussen Museum Van Loon en Museum Willet-Holthuysen, in het buurtje van de zeven bruggetjes / Seven Bridges Quarter. Te bezichtigen zijn de stijlkamers met meubels en schilderijen uit de 17de tot 19de eeuw en de weelderige formele tuin met een grote vijver
Amsterdam Hollandsche Schouwburg
* De Hollandsche Schouwburg werd gedurende de oorlogsjaren 1942-1943 gebruikt als deportatieplaats voor joden. Het gebouw, in 1892 gebouwd als huis voor cultuur en ontspanning in het hart van de oude jodenbuurt, werd daarmee een plek van onheil en intens verdriet. Vanuit de schouwburg werden duizenden mannen, vrouwen en kinderen weggevoerd naar Westerbork en vandaar verder, de dood tegemoet. Weinigen overleefden. 104.000 Nederlandse joden werden vermoord in de vernietigingskampen van de Duitse bezetter.
Amsterdam Huis Marseille
*Het huis Marseille is gevestigd in een gelijknamig gerestaureerd 17e-eeuws pand aan de Keizersgracht. In de zomermaanden is huis Marseille langer geopend.
Amsterdam Nieuwe Kerk
*Amsterdams bekendste en zonder twijfel drukst bezochte kerk staat in het hart van de stad, naast het Koninklijk Paleis op de Dam. Wie de kerk voor het eerst bezoekt, zal zich wellicht verbazen over de naam van dit eeuwenoude gebouw: De Nieuwe Kerk. De naam dateert uit de vijftiende eeuw en diende in de volksmond ter onderscheiding van 'De Oude Kerk'. De stad breidde zich in rap tempo uit en deze kerk aan de 'oude zijde' van het Damrak kon de groeiende stroom kerkgangers niet meer aan. De bouw van een tweede parochiekerk aan de 'nieuwe zijde' van de stad werd een noodzaak. Een voornaam burger, Willem Eggert, schonk zijn boomgaard als bouwgrond en in 1408 kreeg het nieuwe godshuis 'wegens zware overbelasting van de zielszorg van de bestaande kerk...' bisschoppelijke goedkeuring.De Nieuwe Kerk is altijd een multifunctioneel gebouw geweest. Het was sinds de middeleeuwen een godshuis annex begraafplaats, maar het werd door de week voor zeer uiteenlopende doeleinden gebruikt. Het kon tijdelijk als beurs fungeren, of als stadsmuziekzaal waar wandelconcerten werden gegeven, of als aula waar prijs- en diploma-uitreikingen plaatsvonden. De Nieuwe Kerk bood voor al die gelegenheden een grote, representatieve ruimte in het hart van de stad. De huidige Nieuwe Kerk vervult in het stadsleven een vergelijkbare rol in een andere tijd, in andere omstandigheden. Nog steeds is De Nieuwe Kerk als het ware een overdekt plein, een verlengstuk van de Dam, waar mensen elkaar ontmoeten. Hier zijn grote tentoonstellingen te bezichtigen, worden feestelijke en plechtige bijeenkomsten gehouden en vinden culturele manifestaties plaats.
Amsterdam Oude Kerk
*Op 17 september 1306 werd de Oude of St. Nicolaaskerk te Amsterdam, of liever de kerk die in vier eeuwen zou uitgroeien tot het huidige kerkgebouw, gewijd door de Bisschop van Utrecht, Guy d'Avesnes. Men zou kunnen zeggen: het spirituele begin van Amsterdam. Maar evenzeer is het bouwhistorisch een uiterst belangwekkend monument onder de historische kerken in Nederland: haar bijzondere, gotische baksteenarchitectuur, de indrukwekkende gravenvloer en het nog orgineel middeleeuwse houten tongewelf, grootste in Europa, levert een zeer sfeervolle, opvallend lichte en lege kerkruimte op.
Amsterdam Ons’Lieve Heer op Solder
*In 1661 begint de geschiedenis van Ons’ Lieve Heer op Solder. Dan koopt de welgestelde koopman Jan Hartman (1619-1668) een huis ‘op stand’ aan de Oudezijds Voorburgwal, in de volksmond ‘Fluwelen Burgwal’ geheten. Dit pand, het huidige museum bestaat uit een voorhuis met twee achterhuizen, waarbij de derde verdieping van het voorhuis één geheel vormt met de bovenste etage van de achterhuizen. De nieuwe eigenaar laat het huis direct grondig verbouwen. Op de bel-etage en in het souterrain brengt Jan Hartman zijn winkel en opslag onder. Op eerste verdieping komt een - voor die tijd rijke - ontvangstkamer, waar Hartman gasten en zakenrelaties zijn status en gastvrijheid kan tonen. De Sael behoort tegenwoordig tot de best bewaarde woonruimten in Nederland uit de Gouden Eeuw en is zelfs in Japan, in kopie, te bewonderen. Gedoogbeleid Hartman is katholiek en zijn zoon studeert voor priester. In het gereformeerde Amsterdam is nauwelijks gelegenheid om hun geloof te belijden. Enkele jaren na de Alteratie (de overgang naar het gereformeerde geloof van Amsterdam) in 1578 is er namelijk een officiële verbod gekomen op de viering van de katholieke eredienst. Daarom laat Hartman op de bovenste drie verdiepingen van zijn huis een rooms-katholieke schuilkerk bouwen. Ruim tweehonderd jaar dient Hartmans zolderkerk als parochiekerk voor de binnenstad. De protestante overheid weet van het bestaan van de schuilkerk, maar kneep een oogje dicht. Amsterdam hanteerde een ‘gedoogbeleid’ ten aanzien van de diversiteit aan geloofsrichtingen in de stad.
Amsterdam Gebouw Plancius
*Gebouw Plancius aan de Plantage Kerklaan 61 biedt sinds 1999 onderdak aan het Verzetsmuseum. De geschiedenis van gebouw Plancius Gebouw Plancius dateert uit 1876. Het initiatief tot de bouw kwam van de joodse zangvereniging Oefening Baart Kunst. Het pand deed achtereenvolgens dienst als muziektempel en sociëteit, als zalencentrum en bijna tachtig jaar lang als garage. Sinds 1999 is het de behuizing van het Verzetsmuseum. Ook is er, sinds 1 januari 2000, café-restaurant Plancius gevestigd. Boven bevinden zich enkele appartementen. De gevel van Plancius, met de davidsster, herinnert aan de tijd toen Amsterdam nog in hoge mate een joodse stad was. Gebouw Plancius lag vlak bij de oude joodse buurt, op tien minuten loopafstand. (Die legendarische buurt, de Jodenhoek, was overigens al voor de komst van de nazi's aan het verdwijnen. Vanaf 1916 werden hier talrijke krotwoningen op last van de gemeente gesloopt. Tweederde van de joodse bewoners verhuisde tijdens deze saneringen naar andere, nieuwe delen van de stad, zoals de Transvaalbuurt en de Rivierenbuurt.)
Amsterdam Theater Instituut
*Rondleiding door het historische pand Vijf monumentale panden met prachtige tuinen vormen het decor van het Theatermuseum. De panden werden in de 17de eeuw in opdracht van rijke Amsterdamse burgers door vooraanstaande architecten als Philip Vingboons gebouwd. Het Bartolottihuis (nrs. 170-172) en het pand 168 zijn een bezoek meer dan waard. De inrichting hier is in de loop van de tijd weinig veranderd. De originele muur- en plafondschilderingen, de marmeren hal en de handgesneden wenteltrap zijn nog steeds te bewonderen.
Amsterdam Grachtenhuis Van Loon
*THUIS AAN DE GRACHT Museum Van Loon is gelegen aan de Keizersgracht 672 in Amsterdam. Het dubbele grachtenhuis dateert uit 1672. De eerste bewoner was de schilder Ferdinand Bol, Rembrandts beroemdste leerling. In de negentiende eeuw kwam de familie Van Loon in het pand wonen. Deze familie heeft een lange geschiedenis in Amsterdam. Willem van Loon was een van de oprichters van de Vereenigde Oostindische Compagnie. De laatste bewoonster van het gehele huis was Thora van Loon - Egidius. Als Dame du Palais van Koningin Wilhelmina ontving zij in het huis vele vorstelijke gasten. Door de eeuwen heen is het interieur grotendeels intact gebleven. Wij nodigen u uit om de collectie te bekijken.
Amsterdam Willet-Holthuysen
* Museum Willet-Holthuysen staat aan de Herengracht 605. Het is het enige volledig ingerichte Amsterdamse grachtenpand dat dagelijks voor publiek geopend is. De laatste bewoners waren Abraham Willet (1825-1888) en zijn echtgenote Louisa Holthuysen (1824-1895). Mevrouw Willet-Holthuysen liet in 1895 het huis met de inboedel en de omvangrijke kunstverzameling van haar echtgenoot na aan de stad Amsterdam. De voorwaarde was dat het huis een museum zou worden. Het Museum Willet-Holthuysen bestaat uit stijlkamers en er zijn het hele jaar door tentoonstellingen. In 1996 werd het museum gerenoveerd.
*Verboden Toegang Geheimen van Egyptische tempels tm 14 augustus. De bezoeker waant zich in een tempel uit de Egyptische Oudheid. Toegang tot de tempel was uitsluitend voorbehouden aan de priesters, en verboden gebied voor gewone mensen. De tentoonstelling biedt aan de hand van verschillende godenbeeldjes een kijkje in de Egyptische godenwereld, die met 1500 verschillende goden zeer uitgebreid was.
* De tentoonstelling hedendaags klassiek is het resultaat van een uniek vijfjarig samenwerkingsverband tussen het Allard Pierson Museum, de Vereniging van Vrienden van het Allard Pierson Museum, de Stichting Beeldende Kunst (SBK) in Amsterdam en de Graffiekdrukkerij. Onder de titel Goden, Graven en kunstenaars lieten 55 hedendaags kunstenaars zich inspireren door de collectie klassieke oudheden van het Allard Pierson Museum.
Tentoonstelling
De klassieke oudheid heeft kunstenaars door de eeuwen heen geïnspireerd tot het maken van de mooiste en inmiddels beroemde kunstwerken. Ook deze groep kunstenaars liet zich inspireren door de klassieke oudheid. De collecties van het Allard Pierson Museum dienden hierbij als muze voor het maken van een linoleumprent. Maar niet alleen objecten, ook klassieke mythen en verhalen en het museumgebouw in al zijn facetten zijn terug te vinden als inspiratiebron in de werken. De linoleumprenten werken op hun beurt ook inspirerend, omdat door de ogen van de kunstenaars de collecties van het museum eveneens in een nieuw licht bekeken kunnen worden. Door de grafische weergave van de museale objecten worden details zichtbaar die in eerste instantie niet opvallen. Kleursamenstellingen geven objecten een dynamisch karakter. Een tentoonstelling waarin klassiek en hedendaags samen komen.
*de Appel arts centre presenteert: “Iedereen kan alles !? Genie zonder Talent” Groepstentoonstelling 16 juli – 2 oktober 2011 eelnemende kunstenaars o.a.: Karel Appel, Andrea Božic & Julia Willms, Constant Dullaart, Jakup Ferri, Robert Filliou, Beatrice Gibson, Laura Grabstiene, Ane Hjort Guttu, Annabel Howland,Alan Kane, Tomasz Kowalski, Suzy Lake, Pantelis Makkas, Sylvia Sleigh, Praneet Soi, Helene Sommer, Leon Spillaert, Piotr Uklanski, Adriaan de Villiers, Nina Yuen.
Waarom moet ik conceptuele kunst waarderen en waarom worden de schilderijen die ik gewoon mooi vind niet tentoongesteld in het museum? Kan ik als kijker zelf bepalen wat ik kunst vind en wat ik afschrijf als onzin en pseudo-intellectueel gezwets? Wat moet ik weten vooraleer ik dit soort waardeoordelen kan vellen? In hoeverre is kunstappreciatie en –productie een vorm van specialistische kennis? Kan ik het verschil zien tussen amateurkunst en professionele kunst? Kan iedereen alles? We leven in een wereld waarin de grenzen tussen expertise en amateurisme steeds vager en ‘doorlaatbaarder’ worden. Enerzijds lijkt het alsof ‘user generated content’ centraal staat en eenieder via kanalen als Youtube en Wikipedia een bijdrage kan leveren aan kunst– en kennisproductie. Paradoxaal genoeg lijken we anderzijds, aldus journalist Koen Haegens, te leven in een ‘castingmaatschappij’, waarin het belangrijk is aan te tonen dat je een bepaald niveau van excellentie kunt bereiken – denk aan programma’s als “X Factor”, “So you think you can dance”, “Voice of Holland”, maar ook “The Apprentice”. Door de bank genomen is de burger mondiger en wereldwijzer dan veertig jaar geleden. Hij of zij wil participeren en eigen keuzes maken in plaats van blind te vertrouwen op de opinies en ideeën die uitgedragen worden door gezaghebbende personen of instituten. De kenner en de specialist zijn, net als de (publieke) intellectueel, minderheidsposities geworden. Dit heeft implicaties voor diverse kennisdomeinen en zeker voor de manier waarop vandaag in de West-Europese maatschappij en media wordt gekeken naar beeldende kunst en kunstenaars . Kunstenaars als Joseph Beuys en Robert Filliou maakten in de jaren zeventig ophef met hun “erweiterde Kunstbegriff”. Beuys beweerde dat “ieder een kunstenaar was” en Filliou deed in het kader van zijn project “La Republique Geniale” (Stedelijk Museum, Amsterdam,1971) een aantal tegenstrijdige uitspraken over het genie dat in ieder mens huist maar dat we verwaarlozen doordat we ons richten op het ontwikkelen van onze 2 talenten. Anno 2011 kijken wij op een andere manier naar de verhouding tussen begrippen als genie en talent, kunst en creativiteit, kennis en kunde. Aan de hand van een breed scala aan hedendaagse en historische kunstpraktijken wilt deze tentoonstelling op associatieve wijze verkennen wat de noties ‘amateur’ en ‘professional’, ‘leek’ en ‘specialist’ vandaag de dag kunnen betekenen gezien vanuit het veld van de actuele beeldende kunst. Iedereen kan kijken, niet iedereen kan maken, vormt hierbij een van de leidraden.
De subtitel van deze tentoonstelling is geïnspireerd op het werk van de Franse kunstenaar Robert Filliou, die zichzelf betitelde als ‘Genie zonder Talent’.
*Al twee decennia stimuleert Stichting Vedute het denken over het begrip ruimte. In Vedute’s jubileumexpositie worden twintig nieuwe daartoe gerealiseerde ruimtelijke manuscripten getoond, driedimensionale objecten die in gesloten vorm 44 x 32 x 7 cm meten. Ontwerpers uit diverse disciplines visualiseren hierin hun gedachten over ruimte: Angie Abbink & Lia Kroon, Reza Abedini, Frank Beekers, Paul Bogaers, CatalogTree, Erik Fens, Gijs Frieling, Adriaan Geuze, Jord den Hollander, Theo Jansen, Pjotr Muller, Erik Odijk, Semna van Ooy, Sanne Peper & Michaël Snitker, Ronald van Tienhoven, Paul Vendel, Giny Vos en Edwin Zwakman. Op 11 en 18 september onthullen zij hun werk.Gelijk met de tentoonstelling van nieuwe manuscripten zijn de hoogtepunten uit de Vedute-collectie te zien bij Museum Boijmans van Beuningen.
*Glans en glorie Kunst van de Russisch-orthodoxe kerk 19 maart – 16 september 2011 Glans en glorie biedt van 19 maart tot en met 16 september 2011 met ruim 300 religieuze kunstobjecten voor het eerst een overzicht van de eeuwenoude mystieke en artistieke tradities van de Russisch-orthodoxe Kerk. Iconen, frescofragmenten, kostuums, schilderijen, historische boeken en gouden en zilveren attributen uit de christelijke eredienst zijn de tastbare bewijzen van deze lange en rijke religieuze traditie. De Byzantijnse oorsprong en traditie, de kerkelijke feestdagen, met het paasfeest als hoogtepunt, en de tsaren en hun kerk ‘aan huis’ zijn thema’s in de tentoonstelling. Een indrukwekkende iconostase, bijzondere veertiende-eeuwse fresco’s uit Pskov en heel veel prachtige iconen uit de Hermitage St.- Petersburg en andere beroemde Russische collecties zijn voor het eerst te zien. Vanaf het allereerste begin toen grootvorst Vladimir in 988 officieel het christendom als staatsgodsdienst aannam, tot op de dag van vandaag speelt de godsdienst in de Russische samenleving een wezenlijke rol. Met deze ‘doop’ van Rusland verspreidde het orthodoxe geloof zich in hoog tempo over het hele rijk en kregen de kunst- en kerkgeschiedenis een extra dimensie.In de tentoonstelling zijn de wanden rijkelijk gevuld met iconen: klein en groot, eeuwenoud en wereldberoemd. Ze worden ook wel vensters op de eeuwigheid genoemd omdat zij als het ware een stukje van de hemel laten zien. Tegelijk zijn ze van een ongeëvenaarde schoonheid. Het ontstaan en de ontwikkeling van de icoonschilderkunst, met Kiev als bakermat, krijgt veel aandacht: er zijn voorbeelden uit de verschillende artistieke scholen met elk hun eigen stijlkenmerken.
* Rubens, Van Dyck & Jordaens Vlaamse schilders uit de Hermitage Van 17 september 2011 tot en met 16 maart 2012 presenteert de Hermitage Amsterdam een indrukwekkende selectie uit de verzameling Vlaamse kunst van de Hermitage St.-Petersburg. Een magistraal overzicht van 75 schilderijen en circa 20 tekeningen, waaronder talrijke meesterwerken van de grote drie van de Antwerpse school: Peter Paul Rubens, Anthonie van Dyck en Jacob Jordaens en werken van bekende tijdgenoten.
Aan de hand van een audiotour, een film en computerprogramma’s worden in de tentoonstelling de Vlaamse kunst en de geschiedenis van de Vlaamse kunstcollectie in de Hermitage St.-Petersburg uitvoerig belicht. Het bruisende Antwerpen van de zeventiende eeuw komt tot leven op een speciale expositiewand, waar met beeld en tekst schildersateliers, kerken en monumenten zijn aangegeven. Er verschijnt een catalogus met bijdragen van Russische en Vlaamse auteurs.
* Amsterdam Hermitage Rubens, Van Dyck & Jordaens Vlaamse schilders uit de Hermitage Van 17 september 2011 tot en met 16 maart 2012 presenteert de Hermitage Amsterdam een indrukwekkende selectie uit de verzameling Vlaamse kunst van de Hermitage St.-Petersburg. Een magistraal overzicht van 75 schilderijen en circa 20 tekeningen, waaronder talrijke meesterwerken van de grote drie van de Antwerpse school: Peter Paul Rubens, Anthonie van Dyck en Jacob Jordaens en werken van bekende tijdgenoten. Met 17 schilderijen en vele tekeningen krijgt Peter Paul Rubens (1577–1640) extra veel aandacht in de tentoonstelling. Hij was immers de belangrijkste, begaafdste en meest invloedrijke zeventiende-eeuwse Vlaamse schilder. Bovendien gold hij als een beminnelijk edelman, diplomaat en verzamelaar en was zijn atelier een goed geoliede onderneming. Hij was een fenomeen in zijn tijd, een homo universalis. Zowel zijn religieuze als zijn profane werken illustreren Rubens’ ongeëvenaarde talent. Een van de hoogtepunten is de beroemde Kruisafneming (ca. 1618), waarin Rubens overtuigend en vol dramatiek het lijden van Christus uitbeeldde. Dit schilderij is nooit eerder uitgeleend.
Aan de hand van een audiotour, een film en computerprogramma’s worden in de tentoonstelling de Vlaamse kunst en de geschiedenis van de Vlaamse kunstcollectie in de Hermitage St.-Petersburg uitvoerig belicht. Het bruisende Antwerpen van de zeventiende eeuw komt tot leven op een speciale expositiewand, waar met beeld en tekst schildersateliers, kerken en monumenten zijn aangegeven. Er verschijnt een catalogus met bijdragen van Russische en Vlaamse auteurs.
*Adam Fuss , Retrospectief: 1986 /2010 tm 4 september Wat onmiddellijk opvalt aan het werk van Adam Fuss is dat hij zowel in zijn onderwerpkeuze, als in de manier waarop hij de fototechniek gebruikt zeer veel afstand heeft genomen tot de reguliere fotografie. Wat Fuss maakt is feitelijk nog steeds een foto; maar hij heeft zich daarvoor ontdaan van alle luxe veren die het medium zijn gebruikers anno nu te bieden heeft. Als een hedendaags alchemist heeft Fuss zich de meest elementaire en primitieve vormen van het medium eigen gemaakt; hij beschouwt de technische wetenschap evenzeer creatief als de verbeelding, of visionaire kracht van de fotograaf. Ook zijn onderwerpen (silhouetten, gazen doopjurkjes, konijnen, vlinders, slangen, kant, rook, waterdruppels) zijn uit hun natuurlijke habitat gehaald. Deze tentoonstelling bevat zo’n vijftig werken die tussen 1986 en 2010 gemaakt zijn.
*PERFORMANCES, INSTALLATIES EN EEN CAMERA Installaties die even lichtvoetig als pregnant zijn Magische beelden met intrigerende boodschap Wonderbaarlijke combinaties van opzet en toeval De kunstenares Scarlett Hooft Graafland is beeldhouwster en fotografe. De tentoonstelling Soft Horizons, die van 10 September 2011 tot 20 november 2011 te zien is in Huis Marseille,toont de foto’s die zij maakte in uiteenlopende gebieden, in China of op de zoutvlakten van Bolivia, de sneeuwgebieden van Noord Canada en de lavavelden van IJsland. De naam van de tentoonstelling Soft Horizons is een adequate omschrijving van de sensaties die de beelden van deze landschappen oproepen, waarin een oppervlakte evenzeer water, ijs, zout of lucht zou kunnen zijn, of misschien juist zo immaterieel is als een fata morgana. Scarlett Hooft Graafland kiest beelden waarvan de natuur zelf de kunstenaar is, en ze onderstreept de bijzondere eigenschappen daarvan. Dat doet ze subtiel en met behulp van balletjes, ballonnen, geweien, bolhoedjes, dierenhuiden, vloeistoffen of pigmenten. Vaak ook met participatie van (on)echte dieren of mensen. Het zijn onnadrukkelijke attributen die het landschap op geen enkele manier blijvend verstoren. Die bij niemand enig effect zouden sorteren ten opzichte van de macht van het landschap, maar in de interpretatie van Scarlett
Op de tentoonstelling zullen ca. 42 grote fotowerken getoond worden die gemaakt werden op plekken als Bolivia, China, Igloolik, de Himalaya, IJsland en Nederland. Daarnaast zal er een tapijt van 5 x 7 meter tentoongesteld worden, dat speciaal voor deze tentoonstelling is gemaakt in Bolivia. Dit tapijt sluit als motief aan bij een serie foto’s die deel uitmaken van de tentoonstelling.
* Adam Fuss Retrospectief: 1986 /2010 tm- 4 september 2011 Afstand Wat onmiddellijk opvalt aan het werk van Adam Fuss is dat hij zowel in zijn onderwerpkeuze, als in de manier waarop hij de fototechniek gebruikt zeer veel afstand heeft genomen tot de reguliere fotografie. Wat Fuss maakt is feitelijk nog steeds een foto; maar hij heeft zich daarvoor ontdaan van alle luxe veren die het medium zijn gebruikers anno nu te bieden heeft. Als een hedendaags alchemist heeft Fuss zich de meest elementaire en primitieve vormen van het medium eigen gemaakt; hij beschouwt de technische wetenschap evenzeer creatief als de verbeelding, of visionaire kracht van de fotograaf. Ook zijn onderwerpen (silhouetten, gazen doopjurkjes, konijnen, vlinders, slangen, kant, rook, waterdruppels) zijn uit hun natuurlijke habitat gehaald. In de studio zijn ze zó getypeerd dat zij ook de kracht en kwaliteit bezitten van een met emoties beladen symbool, of icoon. In figuurlijke zin lijkt Fuss zijn beelden als het ware vleugels te hebben meegegeven: zij ogen gewichtsloos en ongrijpbaar, als zouden zij een bovenaardse oorsprong en statuur hebben.
*Shanghai Gesture Modetentoonstelling door gastcurator en ontwerper Alexander van Slobbe van 7 juli tm 7 december . De Amsterdamse ontwerper Van Slobbe toont daarin de resultaten uit zijn workshops die hij in het kader van de WorldExpo in Shanghai organiseerde voor ontwerpers afkomstig uit Nederland en China. Vervolgens liet hij textielstudenten van de Amsterdamse Rietveld Academie reageren op de resultaten. Zij ontwierpen stoffen waarmee vier ontwerpers vervolgens aan de slag zijn gegaan. De ontstane collecties van de ontwerpers en de studenten worden gepresenteerd in de stijlkamers van Museum Willet-Holthuysen. Naast de collecties van kleding, stoffen en jassen, bestaat de tentoonstelling uit foto’s en tekeningen gemaakt in Shanghai en Amsterdam.
Ga naar het expositie overzicht van heel Nederland klik hier
Ga naar het overzicht met 425 stadswandelingen in heel Nederland klik hier
